ครู

        เชื่อว่าหลาย ๆ คน คงจะมีคุณครูในดวงใจเอาไว้เป็นแรงบันดาลใจในการเรียน และบุคคลตัวอย่างในการดำรงชีวีต และไม่เคยที่จะลืมคุณครูคนนั้น ถึงแม้ท่านจะจากโลกนี้ไปแล้วก็ตาม

        ฉันเองก็มีครูที่ประทับใจที่ไม่เคยเลือนลางจากใจฉันเลย ท่านเป็นคุณครูสมัยประถมศึกษา จะไม่ขอเอยชื่อท่าน แต่ขออนุญาตเรียกท่านว่า" ครูผู้สร้าง "  ตอนนั้นถึงฉันจะยังเป็นวัยเด็กแต่ฉันยังจำทุกอย่างที่ท่านทุกอย่างให้ฉันได้

        สมัยเด็กฉันเป็นคนเรียนไม่เก่งและไม่ทันเพื่อนในวิชาคณิตศาสตร์  ไม่ใช่ไม่ตั้งใจน่ะแต่หัวมันไม่ไปจริง ๆ

        ด้วยความรักและเป็นห่วงลูกศิษย์ ท่านจะคอยเรียกพบฉันอยู่ตลอดเวลา อย่าพึ่งเข้าผิดน่ะ ท่านไม่ได้เรียกไปดุด่า ว่า กล่าว  แต่ท่านจะถามคำถามหนึ่งว่า วันนี้ฉันไม่เข้าใจเนื้อหาใดบ้าง พร้อมกับหยิบหนังสือคณิตศาสตร์ขึ้นมา คำตอบที่ท่านได้รับจากฉันคือ หนูไม่เข้าใจเลยค่ะ ณ เวลานั้นฉันคิดว่าฉันโง่ที่สุดในห้องและท่านคงไม่อยากจะมาเสียเวลากับคน ๆ เดียวที่ไม่ใช่ลูก หลาน แค่นักเรียนธรรมดาเดินดินคนหนึ่ง

        แต่ความคิดของฉันกับความจริงมันกลับสวนทางกัน ท่านกลับเปิดหนังสือคณิตศาสตร์ขึ้นมา แล้วสรรหาวิธีการธิบาย เพื่อ ให้ฉันเข้าใจง่ายขึ้น และวิธีของท่านทำให้ฉันเข้าใจขึ้นบ้าง แต่ก็ไม่มากนัก แต่สิ่งที่ฉันได้รับจากท่านเต็ม ๆ คือ มันเป็นความรู้สึกดี และซาบซึ้งในการกระทำของท่าน

       ทุก ๆ ครั้งที่ท่านว่างท่านจะเรียกฉันไปพบ เพื่อสอนวิชาคณิตศาสตร์ จนวันหนึ่งจากที่ฉันสอบเก็บคะแนนแต่ละครั้งจะได้ 0 หรือ 1 คะแนนจากคะแนนเต็ม 10 ฉันกลับสอบได้ผ่านครึ่งทุกครั้ง ท่านทำให้ฉันมีความสุขกับการเรียน จากเมื่อก่อนเวลาเรียนวิชาคณิตศาสตร์ ฉันไม่มีความสุขเลย

        และไม่เพียงเท่านั้น ท่านยังเป็นบุคคลตัวอย่างที่ดีในหลาย ๆ ด้าน เช่นเรื่องการสอนท่านจะสอนแบบไม่ตึง และไม่หย่อนเกินไป ทำให้ผู้เรียนไม่เคลียดกับการเรียน เรียนแล้วเข้าใจ สนใจที่จะเรียนและอยากเรียนกับท่าน

        ท่านเป็นคนมีอารมณ์ขัน  ทำให้นักเรียนได้เรียนรู้ที่จะหัวเราะ เพราะการหัวเราะเมื่อทำอะไรผิดพลาดความรู้สึกขบขันจะทำให้ทอนความรู้สึกที่ไม่ดีลงไป

        สิ่งสำคัญที่สุดที่ท่านไม่ได้สอนแต่ลูกศิษย์อย่างฉันกลับรู้สึกคือ  ความเป็นครูไม่ได้อยู่ที่การมาทำหน้าที่สอนนักเรียนเพียงเท่านั้น แต่ต้องมีจิตวิญญานความเป็นครู ให้ความรัก เอาใจใส่ตลอดชีวิตถึงจะได้ชื่อว่าเป็น คุณครูที่ดี