หากคุณกำลังจะเดินทาง....ง่วงอย่าขับ !!! พักนอนเสียหน่อย...แล้วค่อยไปต่อเถอะค่ะ...
ช่วงเดือนมีนาคมที่ผ่านมา....ฉันว่ามันเป็นห้วงเวลาที่แย่ที่สุดในชีวิตของฉันแล้ว....กับการจากไปของคุณพ่ออันเป็นที่รัก...
มาถึงเดือนเมษายนนี้....มันก็ไม่ยิ่งหย่อนกว่ากันนัก...กับการจากไปอย่างกะทันหันของเพื่อนรัก....ในช่วงวันสุดท้ายของ "7 วันอันตรายช่วงสงกรานต์"
เพื่อนของฉัน...จริยา จอกลอย...สาวตัวเล็กผู้มากด้วยน้ำใจที่ใหญ่เกินตัวของเธอ...เธอไปใช้ชีวิตในกรุงเทพนับตั้งแต่เริ่มทำงาน เธอจะกลับมาเยี่ยมบ้านในเทศกาลต่างๆ เป็นประจำ โดยเฉพาะในเทศกาลปีใหม่และสงกรานต์ ทุกๆ สงกรานต์เธอจะกลับมาจากกรุงเทพฯ เพื่อมาเยี่ยมบ้าน มารดน้ำดำหัวขอพรญาติผู้ใหญ่และมากราบแม่ของเธอในวันสงกรานต์นี้โดยไม่ได้ทราบล่วงหน้าเลยว่ามันจะเป็นการมาเยี่ยมบ้านครั้งสุดท้ายในชีวิตของเธอเอง....
จริงๆ แล้วเธอจองตั๋วเพื่อใช้บริการของรถไฟสายใต้ - กรุงเทพฯ ก่อนหน้านี้แล้ว ทว่าเธอและสามีกลับเปลี่ยนใจ... เมื่อญาติของเธอที่กลับมาเยี่ยมบ้านในช่วงสงกรานต์อีกคู่หนึ่งชักชวนให้กลับขึ้นกรุงเทพไปด้วยกันกับรถที่ตนนำมา รถที่ขับขึ้นไปคันนั้นจึงทำหน้าที่บรรทุกของฝากจากความรักและความผูกพันของสายใยแห่งครอบครัวทั้งสองครอบครัว...ที่ช่วยกันหาข้าวของ ของกินท้องถิ่นให้ลูกให้หลานตนเองเพื่อนำกลับไปกิน ไปใช้ที่กรุงเทพฯ เมืองที่ค่าครองชีพสูงลิบลิ่วนั่น...
แต่ปีนี้..เธอกลับไปไม่ถึงกรุงเทพฯ เสียแล้ว เมื่อรถที่เธอโดยสารไปด้วยนั้นประสบอุบัติเหตุชนต้นไม้เนื่องจากคนขับผู้เป็นญาติของเธอเองเกิดหลับในในขณะกำลังขับรถอยู่นั่นเองที่ จ.ประจวบคีรีขันธ์ ในตอนกลางดึกของคืนนั้นเอง ด้วยสาเหตุจากการที่ญาติของเธอไม่ได้นอนพักผ่อนอย่างเต็มที่ อันเนื่องมาจากการอยู่ร่วมงานศพของญาติผู้ใหญ่อีกท่านหนึ่งของทั้งคู่ที่ติดต่อกันมาหลายคืนก่อนหน้านี้แล้ว ญาติผู้น้องของเธอคนนั้นจึงไม่ได้นอนอย่างเต็มที่หรือเพียงพอ เพียงเพื่อตนเองจะเตรียมความพร้อมของสภาพร่างกายที่จะต้องขับรถเดินทางไกลกลับไปทำงานต่อหลังจากเสร็จสิ้นเทศกาลสงกรานต์ในปีนี้
ฉันได้รับข่าวของเธอในตอนเช้าวันนั้นเอง...มันเป็นข่าวร้ายอีกครั้งในชีวิตของฉัน...เพราะเธอคือเพื่อนรักของฉัน เพื่อนผู้ที่ฉันเก็บเธอไว้บนหิ้งของคำว่า "เพื่อนรัก" โดยฉันเองก็ไม่สามารถหาคำบรรยายใดๆ ที่เหมาะสำหรับเธอได้ดีกว่านี้อีกแล้ว การเก็บเธอไว้บนหิ้งของคำว่า "เพื่อนรัก" คือทุกคำบรรยายที่เกี่ยวกับเธอผู้นี้จริงๆ ....
ภาพข่าวของเธอทางอินเตอร์เน็ตและหน้าหนึ่งบนหนังสือพิมพ์เช้าวันนี้ คงเตือนสติให้ผู้คนในประเทศไทยได้อีกเยอะเชียวล่ะค่ะ ในการระมัดระวังเรื่องของการขับรถและการใช้ถนน หากคุณกำลังจะเดินทางไกลและเป็นผู้ขับขี่รถเองด้วยล่ะก็ กรุณาตรวจสอบสภาพความพร้อมของร่างกายคุณก่อนเป็นลำดับแรก...หากง่วงก็พักนอนเสียก่อนเถอะค่ะ แล้วค่อยออกเดินทางต่อไปเมื่อสภาพร่างกายพร้อมแล้ว อย่าประมาทกับชีวิตนะคะ เพราะมีคนที่รักคุณ... รอคุณอยู่... หากเกิดเหตุการณ์ที่ไม่คาดฝันเฉกเช่นนี้แล้วเขาเหล่านั้นที่รักคุณ รอคุณอยู่ต้องร่ำไห้โหยหา ปริ่มจะขาดใจแต่ก็ไม่สามารถยื้อยุดกลับมาเหมือนเดิมไม่ นั่นเท่ากับว่าจะเหลือเพียงแต่ร่างไร้วิญญาณให้ผู้ที่รักคุณได้ทำบุญให้...ทำหน้าที่ให้เป็นครั้งสุดท้ายอย่างดีที่สุดเท่านั้นเอง..
***********************
แด่..เธอผู้จากไป...จริยา จอกลอย..เพื่อนรักของฉัน
..ไปสู่สุคติเถอะนะเพื่อน....เธอจะอยู่ในหัวใจเพื่อนคนนี้ตลอดไป...
************************
สำหรับอุบัติเหตุยังคงเกิดขึ้นต่อเนื่องล่าสุด เวลา 04.00 น . เกิดเหตุรถกระบะอีซุซุ ทะเบียน ตฮ 4498 กรุงเทพมหานคร
ตกร่องกลางถนนชนกับต้นไม้พังยับเยินที่ถนนเพชรเกษม กม. 339-340 ขาเข้ากรุงเทพฯ หมู่ 2 ต.ห้วยทราย อ.เมือง จ.ประจวบคีรีขันธ์ นายวัชระ บูรพัฒน์ อายุ 28 ปี เสียชีวิตคาที่นั่งคนขับ น.ส.จริยา จอกลอย ชาว ต.บางรักพัฒนา อ.บางบัวทอง จ.นนทบุรี กระเด็นออกมาเสียชีวิตนอกรถ ส่วนผู้บาดเจ็บ 2 รายนำส่งโรงพยาบาลประจวบคีรีขันธ์ มีนายวีรยุทธ เจริญสง อายุ 39 ปี และน.ส.กาญจนา แสงจันทร์ อายุ 26 ปี ชาวอ.สิงหนคร จ.สงขลา
น.ส.กาญจนาให้การว่าไปเที่ยวสงกรานต์ที่จ.สงขลา ขณะกลับมีนายวัชชระผู้ตาย ซึ่งเป็นแฟนของตนเองเป็นคนขับ ถึงที่เกิดเหตุอาจหลับใน ทำให้หลักตกร่องกลางถนน
ขอบคุณข้อมูลจากแหล่งที่มารายงานอุบัติเหตุช่วงเทศกาลสงกรานต์ 2553
อุบัติเหตุบนถนนเกิดขึ้นเสมอ
เสี้ยววินาที..หมายถึงชีวิต
ขอให้น้องสาวคนนั้น...สู่สุขคติเถอะค่ะ
เสี้ยววินาที..หมายถึงชีวิต
ขอให้น้องสาวคนนั้น...สู่สุขคติเถอะค่ะ
ขอบคุณนะคะพี่นงเยาว์ จริงดังคำพี่ว่า...แค่เสี้ยววินาทีเท่านั้นเองจริงๆ ค่ะพี่
แล้วพี่นงเยาว์ต้องไปงาน K.M. ที่แอมบาสเดอร์รึปล่าวคะเนี่ย
น้องเห็นครูที่โรงเรียนออกเดินทางไปแล้วน่ะค่ะ...ได้ข่าวเจ้าตุ๊กแกก็ไปด้วยเช่นกัน
ขอบคุณมากนะคะ..........คิดถึงพี่เสมอค่ะ
ขอแสดงความเสียใจด้วยค่ะพี่แอน และขอให้เพื่อนรักพี่แอนไปสู่สุคติค่ะ
เป็นครั้งที่สองแล้วสินะคะในรอบ 2 เดือนนี้ที่น้องเจอบันทึกลักษณะเดียวกันนี้ของพี่
แต่บันทึกนี้ขอฝากเป็นข้อคิดสำหรับนักเดินทาง/ผู้ขับขี่ยวดยานพาหนะตลอดจนผู้ใช้เส้นทางน่ะค่ะ
เหมือนอย่างเพื่อนพี่เธอกำลังหลับน่ะค่ะ...หลับแล้วจากไปเลยในเสี้ยววินาทีแห่งชีวิต
และมันเป็นเช่นนั้นเอง...ถึงเวลาของเธอแล้วน่ะค่ะ
ขอบคุณนะคะน้องปู......โชคดีกับทุกเส้นทางของการเดินทางนะคะ
สวัสดีค่ะน้องLioness_ann
ขอแสดงความเสียใจกับครอบครัวผู้เสียชีวิตด้วยค่ะพี่แอน..
คนเราเป็นกับตายใกล้กันนิดเดียวนะคะ..ต้องไม่ประมาทค่ะ..
...
คิดถึงพี่แอนนะคะ..ดูแลตัวเองด้วยค่า..^^
อ้าว...เพื่อนแอนเค้าเป็นคนบ้านเดียวกับพี่อิงด้วยเหรอคะ
พี่อิงอยู่สิงหนครด้วยเหรอคะพี่....มีคนในหมู่บ้านของเพื่อนแอนบางครอบครัวเค้าก็ย้ายมาอยู่ที่หมู่บ้านแอนก็หลายคนอยู่ค่ะ
อาจจะเป็นไปได้ค่ะพี่....คงจะเป็นช่วงเส้นทางที่ยาวไปหน่อยของ จ.ประจวบฯ ประจวบกับเพื่อนแอนเค้าออกเดินทางเย็นและจะไปถึงช่วงดึกๆ เอาก็ตรงที่ประจวบคีรีขันธ์พอดีน่ะค่ะพี่....ช่วงดึกหลับในง่ายนักเชียวค่ะ
พรุ่งนี้สายๆ น้องก็คงเดินทางไปเยี่ยมศพเพื่อนอีกเช่นเคย...
เพราะตั้งใจแล้วค่ะที่จะทำหน้าที่ของเพื่อนให้ดีที่สุดเป็นครั้งสุดท้ายให้เค้าค่ะพี่อิงจันทร์
บุญรักษาให้ปลอดภัยนะคะพี่อิง......ขอบคุณค่ะ
ช่วงสองเดือนที่ผ่านมานี่พี่เจอเรื่องราวสาหัสสากรรจ์เหลือเกินในชีวิต
เดือนก่อนก็งานศพของพ่ออันเป็นที่รักที่พรากจากกันด้วยความกะทันหัน
มาเดือนนี้เพื่อนรักของพี่จากไปโดยไม่ได้ร่ำลากันอีกเช่นกัน
แต่ดีหน่อยตรงที่พี่เจอเรื่องเลวร้ายมาแล้วในเดือนก่อนนี้...เมื่อมาเจอเรื่องเพื่อนอีกคราเลยค่อนข้างรับและปรับจิตใจได้ดีขึ้นกับการยอมรับกฎแห่งธรรมชาติในกฎแห่งธรรม
ดูแลตัวเองเช่นกันนะคะน้องรัก...ขอบคุณมากจ๊ะ
ขอแสดงความเสียใจด้วยนะคะ
ขอบคุณค่ะ....เธอมาแค่นี้จริงๆ ค่ะ.....และเธอก็ไปแล้ว ไปสู่สคติภพน่ะค่ะ
บุญรักษานะคะคุณต้นเฟิร์น......ขอบคุณจริงๆ
สวัสดีค่ะ..คุณแอน..
สวัสดีค่ะน้องแอน
สวัสดีค่ะ
วันจันทร์ที่ 12 เมษายน 2553 มันเป็นวันสุดท้ายที่เรายังอยู่สนุกสนานกันอยู่เลย
ไม่คิดว่าเช้าวันอาทิตย์จะมาได้รับข่าวร้ายขนาดนี้ มันช่างเป็นช่วงเวลาที่รวดเร็ว
เหลือเกิน ชีวิตคนกับความตายมันใกล้กันก็จริง แต่ไม่คิดว่ามันจะมาเกิดกับคนใกล้
ตัวเช่นนี้ ขอให้ดวงวิญญาณของพี่ยาไปสู่สุขคติ ทุกๆคนที่ STD ยังรำลึกและ
คิดถึงเสมอ..เธอจะอยู่ในจัยของพวกเราตลอดไป...
ขอให้น้องไปสู่สุขคติ.....หลับให้สบายนะ
ขอให้น้องรู้ว่า....พี่และเพื่อน ๆ รักและรำลึกถึงน้องตลอดไป
ขอบพระคุณสำหรับข้อคิดเตือนใจนะครับ
รู้สึกว่าผมดูข่าวนี้ในทีวีเช่นกันครับ
พักผ่อนให้เต็มที่ก่อนขับ อย่าขับเร็วมาก อย่าประมาท
ขอแสดงความเสียใจกับครอบครัว ญาติ เพื่อน ของคุณจริยาด้วยครับ
ความตายอยู่ในเนื้อในตัวเรานี่เองนะครับ
ขอบพระคุณสำหรับบทความให้ช่วยเจริญมรณานุสติครับ
ขอให้คุณ Lioness ann และครอบครัวเข้มแข็งเช่นกันนะครับ...
ขอแสดงความเสียใจด้วยค่ะ
เป็นกำลังใจให้นะคะ
พี่คิมขา...แอนจะไปบอกเพื่อนค่ะพี่...ถึงความอาลัยที่พี่ส่งผ่านไปให้เค้า
พี่คิมดูแลสุขภาพด้วยนะคะ ไว้มีโอกาสหน้าเจอกันที่ใต้ใหม่นะคะ
ขอบคุณนะคะพี่คิม