น่าแปลกใจที่คนมีความสามารถร่วมงานกับผู้มีความสามารถน่าจะมีประสิทธิภาพเพิ่มขึ้น

สองเท่า แต่กลับเป็นว่า ผู้มีความสามารถร่วมทีมกันจำนวนมากเท่าไร ประสิทธิภาพก็

ลดลงมากเท่านั้น

สาเหตุก็คือ เรามักจะมั่นใจในความสามารถของตน แต่มองไม่เห็นความสามารถหรือ

คุณค่าของผู้อื่น

หากเราตระหนักในคุณค่าของกันและกัน บรรยากาศสมานฉันท์จะเกิดขึ้นโดยอัตโนมัติ

นี่เป็นเรื่องธรรมดาของมนุษย์ที่จะต้องปกป้องตัวเองเมื่อรู้สึกว่าถูกโจมตี

ผู้ทีมักจะโจมตีคนอื่นจนเป็นนิสัยไม่ว่าจะโดยรู้ตัวหรือไม่ก็ตามจึงเปรียบประดุจผู้จุด

ชนวนสงครามประจำวันในที่ทำงาน

องค์กรของเราไม่ต้องการวีรบุรุษหรือวีรสตรีผู้โดดเดี่ยว คือมีความสามารถเก่งกาจ ราว

เทพยดา แต่เพื่อนมนุษย์ไม่อยากร่วมงานด้วย

องค์กรของเราต้องการคนธรรมดาๆ ที่มองเห็นคุณค่าของเพื่อนร่วมงาน และสามารถ

สร้างความร่วมมือ ร่วมแรงร่วมใจ เพื่อร่วมกันสร้างผลงานอันยิ่งใหญ่ที่ไม่สามารถ

สร้างให้สำเร็จได้ด้วยน้ำมือของคนเพียงคนเดียว

(ขอบคุณข้อความจาก หนังสือCEO กับความรักอีกแล้วครับท่าน)