เรียนรู้อารมณ์โกรธ

อารมณ์คนเรามี 3 ประเภทคือ
1. อารมณ์ด้านบวก เช่นดีใจ เบิกบานใจ ร่าเริง สดใส พอใจ ปลื้มใจ
2. อารมณ์ด้านลบ เช่น เครียด น้อยใจ เศร้า หดหู่ ไม่พอใจ ผิดหวัง โกรธ
3.อารมณ์แบบกลางๆ อาจสุขหรือทุกข์ตามสภาวะการณ์
กระบวนการเกิดอารมณ์มีดังนี้คือ มีสิ่งเร้า แปลความหมาย แล้วจึงเกิดเป็นอารมณ์ เมื่อมีสิ่งเร้า สมองจะค้นหาข้อมูลเก่า สิ่งเร้านี้มีความหมายอย่างไรแล้วทำให้เกิดอารมณ์ต่างๆออกมาจากการแปลและตีความหมายของเราเอง
อารมณ์โกรธ สามารถทำให้ร่างกายและจิตใจเจ็บป่วยได้ง่าย
ขอยกตัวอย่างเหตุการณ์เกี่ยวกับความโกรธที่เพิ่งประสบมา
มีผู้ป่วยคนหนึ่งเขาหงุดหงิด ฉุนเฉียวอยากกลับบ้านแต่อาการเขายังไม่สงบ แพทย์ไม่อนุญาตให้กลับ
เขาหวาดระแวงว่าพยาบาลเอาสารเสพติดใส่อาหารให้เขา เขาหงุดหงิด โกรธจึงทำร้ายเจ้าหน้าที่คนที่เขาระแวง
สิ่งที่เกิดคือ เขาเจ็บมือจากการชกต่อย มือบวมแดง ปวดกล้ามเนื้อ ต้องให้ยาแก้ปวดและส่งเอกเรย์ดูข้อมือเรื่องกระดูกหัก ภายหลังเขารู้สึกผิดกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น
คนถูกชกที่พยายามระงับเหตุการณ์ เกิดการใช้แรงยื้อยุด โดนทำร้ายเคล็ดขัดยอกตามตัว ต้องใช้ยาแก้ปวดเพื่อบรรเทา
ความโกรธเป็นเรื่องธรรมดาของมนุษย์ แต่การระงับความโกรธเป็นสิ่งที่เราต้องเรียนรู้ เราจะแสดงออกมาอย่างไรเมื่อเราโกรธเพื่อไม่ให้เกิด กาย-ใจบาดเจ็บตามมา เรื่องนี้น่าสนใจ
บางคนใช้วิธีเข้าใจอารมณ์ตัวเอง คิดจินตานาการว่าตนเองกางนิ้วชี้และนิ้วกลางยื่นออกไปแล้วพูดในใจว่าโป้ง.. ตอนนี้ฉันโกรธแล้วนะ.. เหมือนที่เราเล่นซ่อนหาตอนเด็กๆ เวลาหาเพื่อนเจอจะโป้งแล้วพูดว่า ฉันเจอเธอแล้วนะ บางคนใช้วิธีหายใจเข้าออกลึกๆ นับ1-100 ขอตัวเดินออกจากสถานการณ์นั้น ใจดีกลับมาคุยกันใหม่ บางคนก็ระบายด้วยการชกลม ชกกระสอบทราย เขียนระบายความโกรธ เอาธรรมมะเข้าข่ม ปล่อยวาง ให้อภัยคนที่ทำให้โกรธ และบางคนคิดทบทวนชั่งนำหนักดูผลที่จะเกิดเมื่อทำอะไรลงไป เชื่อว่ามีหลากหลายวิธีดีๆที่แต่ละคนเลือกใช้แล้วได้ผล
ความโกรธมีได้ ระงับได้ แสดงออกมาในทางที่สร้างสรรค์ได้ค่ะ
สวัสดีค่ะ
ครูอ้อย ไม่โกรธง่ายๆ แต่ โกรธนานจัง งงงงกับตัวเอง
ขอบคุมากค่ะ
สวัสดีค่ะคุณครูอ้อย
ระยะเวลาอาจทำให้มันเจือจางลงได้ค่ะคุณครู คือแม้จะนาน แต่อาจโกรธน้อยลง
สวัสดี ครับ
ขอบพระคุณบันทึก ดี ดี ที่ได้อ่านยามเช้า ครับ
ครูบาอาจารย์สอนไว้ว่า...
ความโกรธ ไม่ใช่ตัวเรา เป็นเพียงอารมณ์ที่มาเกาะ
พิจารณามัน และสลัดมันออกไปซะ
ฝึกบ่อยๆ เราจะมีอำนาจเหนือมัน...
สวัสดีค่ะ
สวัสดีค่ะ โกรธ ก็รู้ว่าโกรธ สักพัก ความโกรธ ก็จะหายค่ะ
พอลล่ากำลังฝึกฝน การรับรู้ว่าโกรธ ค่ะ
โกรธหนอ โกรธหนอ...อิอิ
สวัสดีค่ะคุณแสงแห่งความดี
ขอบคุณที่แวะมาอ่านบันทึกค่ะ
ให้วันนี้เป็นวันดีๆตลอดวันค่ะ
ขอบคุณค่ะคุณNuNok
ขอบคุณในข้อคิดดีๆที่นำมาแบ่งปันค่ะ
ความโกรธเป็นเพียงอารมณ์ มีได้ สลัดออกไปได้
สวัสดีค่ะคุณครูคิม
ชอบที่บอกว่าคนที่ได้รับผลของความโกรธคือตัวเรา
เป็นข้อคิดที่ดีมากเลยค่ะ เตือนเราเองว่าถ้าเราไม่อยากเจ็บปวดต้องระงับอารมณ์โกรธให้เป็น
ขอบคุณค่ะ
สวัสดีค่ะน้องพอลล่า
ต่อไปนี้เรามาให้เวลาความโกรธดีไหม
นั่งเฝ้ามองดูมัน เดี๋ยวมันก็หายไปเอง
ฝากเรื่องนี้ ทบทวนคุณสมบัติของบล็อกเกอร์
สวัสดีค่ะ
ขอบคุณคุณครูอ้อยค่ะ
สวัสดีค่ะคุณครูดาวเรือง
ขอบคุณคุณครูที่แวะมาทักทายและแบ่งปันความเห็นค่ะ
ที่ผ่านมาก็เคยเป็นเหมือนกันค่ะ มานึกๆดู ที่เขาว่าไว้ก็จริงที่ว่า"โกรธเขาเราเดือดร้อนนอนไม่หลับ แต่เขากลับเป็นสุขสนุกสนาน"
ฝากดอกชวนชมสวยๆมาให้ค่ะ มีความสุขค่ะ
สวัสดีค่ะ น้องถาวร
จะว่าโกรธก็ไม่ใช่
จะเสียใจก็ไม่เชิง
แต่มัน...กรุ่นอยู่ในใจ
ไม่สดใสเท่าที่ควร...
วางแล้วก็ไม่ลง..ปลงก็ไม่ตก
สวัสดีค่ะคุณครูปริมปราง
ขอบคุณที่แวะมาทักทายค่ะ
โชคดี มีความสุขค่ะ
ขอบคุณคุณครูป.1ค่ะ
ที่แวะมาเยี่ยมตลอดมา
ชอบแวะไปฟังเพลงเพราะๆของคุณครูเช่นกันค่ะ ผ่อนคลายดีค่ะ
ขอบคุณที่ไปทักทายนะคะ
เห็นด้วยค่ะ"ความโกรธเกิดได้ ระงับได แสดงออกในทางสร้างสรรค์ได้"
สวัสดีค่ะคุณมณีวรรณ
ขอบคุณที่แวะมาทักทายเข่นกันค่ะ