จากบันทึกที่แล้ว....

           เส้นทางสัมผัสกลิ่นอายเชียงคาน...เมืองโบราณริมแม่น้ำโขง

           หลังจากพักผ่อนกันแล้ว...ช่วงเวลาแห่งการปั่นจักรยานเลียบริมโขงคือตอนเย็น แดดร่มพอดี  ที่เชียงคานรีเวอร์วิวมีจักรยานบริการหลายคัน   แต่บ้านไหนไม่มีบริการ ก็มีร้านให้เช่าวันละ 50 บาท  แต่คันสีส้มเนี่ยไม่รู้ว่าผู้เขียนไม่ค่อยมีแรงหรือปั่น มันอืดมากๆเลย ปั่นไม่ค่อยไปเลย...

              ไม่รู้เป็นอย่างไรชอบมาพักในวันไม่มีคนพลุกผล่านรู้สึกสงบดี ปั่นกันแบบสบายๆมีชาวเชียงคานยิ้มทักทายตลอดทาง    ร้านเริ่มเปิดกันบ้างแล้ว... ถ้าชอบถ่ายรูปก็แวะกันได้

ปั่นจักรยานมาด้านหลังเลียบริมแม่น้ำโขง  ชอบมากๆ มีบ้านไม้เก่าๆได้บรรยากาศจริงๆ ต้องหยุดไปถ่ายรูปเป็นพักๆ

ขับผ่านมาอีกรอบร้านรวงเริ่มเปิดไฟสวยงาม มีนักท่องเที่ยวที่ผู้เขียนเจอตั้งแต่ไปแก่งคุดคู้ตอนบ่ายเริ่มมาเดินชมกัน หยุดพักอีกร้านหนึ่งชื่อ ร้านจำเลยรัก ขายเครื่องดื่มเช่นกัน แวะซื้อโปสการ์ดรูปเชียงคาน แต่ไม่ส่งให้ใครจะเก็บไว้เป็นที่ระลึก มาที่นี่ควรมีแบงค์ย่อยๆมาใช้ เพราะเจ้าของร้านไม่ค่อยมีทอน

     เลือกร้านอาหารราคากันเอง ครัวศรีพรรณ  รู้สึกเหมือนทานอาหารอยู่บ้าน   แต่ถ้าต้องการบรรยากาศด้วย แนะนำร้านหลวงพระบางค่ะ บรรยากาศดี๊ดี...            

       สั่งอาหารมาสามอย่าง  ยำผักกูด  ผัดเผ็ดปลาคัง  ต้มยำปลาเนื้ออ่อน  ทานไปคุยกับเจ้าของร้านไป อย่างกับคุณป้าทำกับข้าวให้ทานเลย  อิ่มอกอิ่มใจอย่างบอกไม่ถูก

       กลับบ้านมานั่งเล่นริมระเบียงเจอคุณยายนอนเล่นอยู่  ท่านบอกว่าท่านกางมุ้งนอนตรงนี้แหล่ะตอนกลางคืน เราเลยขึ้นไปบนห้องกัน สามสี่ทุ่มที่นี่ก็เงียบกันแล้ว แขกจากบ้านข้างๆ บ้านไทยกันเองนั่งกันตรงระเบียงข้างๆ  พอสี่ทุ่มเพื่อนก็เข้านอนกันหมด 

     ผู้เขียนออกไปนอนริมระเบียงหน้าห้องซักพักหนึ่ง  ได้ยินเสียงเพลงจากฝั่งลาวได้ชัดเจนเพราะที่นี่เงียบมากๆ ก็เข้านอนบ้าง มีนัดกับเจ้าของบ้านว่าพรุ่งนี้หกโมงเช้าจะตื่นมาตักบาตรข้าวเหนียวกัน หมดไปอีกหนึ่งวันแล้ว....