เช้าวันนี้ (21 มิ.ย. 49 ) ผมต้องออกเดินทางตั้งแต่เช้าเพื่อเข้าร่วมประชุมทางไกล เกี่ยวกับการขึ้นทะเบียนเกษตรกร ที่สำนักส่งเสริมและพัฒนาการเกษตรเขตที่ 1 จังหวัดชัยนาท  ที่จริงแล้วจังหวัดกำแพงเพชรต้องไปประชุมที่เขต 6 จังหวัดเชียงใหม่ แต่ที่ชัยนาทใกล้กว่าจึงเลือกที่จะไปที่ชัยนาท

          เดินทางไปถึงประมาณ 09.00 น. (กำหนดประชุม 09.30 น.) คิดว่าพอมีเวลาประมาณ 30 นาที เลยแวะไปเยี่ยมเยียนและพูดคุยกับคุณยอดธงชัย  รอดแก้ว ซึ่งเคยพบกันที่เวทีสรุปKMครึ่งปีของกรมส่งเสริมการเกษตร ซึ่งจัดที่กำแพงเพชรเมื่อเดือนที่ผ่านมา  นอกจากคุณยอดธงชัยแล้ว ยังมีผู้ร่วมสนทนาเพิ่มขึ้นอีกท่านหนึ่งคือคุณจิรศักดิ์  สายวาริน ซึ่งเคยเจอกันในงานวิจัยPARอาหารปลอดภัยที่กรมส่งเสริมการเกษตรเมื่อเดือนกุมภาพันธ์ต้นปีนี้

          เนื้อหาที่เราทั้งสามคนได้สนทนาและแลกเปลี่ยนความคิดเห็นกันเป็นเรื่องของการนำการจัดการความรู้มาสอดแทรกในกระบวนการทำงานปกติของกรมส่งเสริมการเกษตร มีสิ่งหนึ่งที่ผมแปลกใจมากก็คือ ทั้งๆ ที่ผมก็เพิ่งเคยเจอกับทั้งสองท่านเพียง 1-2 ครั้ง แต่ว่าการสนทนาในช่วงระยะเวลาเพียงสั้นๆ นั้น กลับเข้มข้นไปด้วยเนื้อหาการเล่าประสบการณ์ที่ต่างคนต่างได้ลงมือทำ ตามบทบาทและขอบเขตของตนเอง  และการสนทนาครั้งนี้เป็นไปอย่างกับว่าเราเคยทำงานร่วมกันมานับ 10 ปี ทำใมถึงเป็นเช่นนั้น  ผมลองเรียบเรียงดูว่าเพราะเหตุใด....?  น่าจะเป็นเพราะการทำKMส่งผลให้...

  • พวกเราต่างก็ได้ลงมือปฏิบัติในการนำKMมาเป็นเครื่องมือในการทำงานได้ระยะเวลาหนึ่ง อยากที่จะเล่าและฟังการทำงานของกันและกัน
  • การทำKMสอนให้พวกเราผู้ปฏิบัติรู้จักการยอมรับในความรู้ ความสามารถและประสบการณ์ของแต่ละคน  ยินดีที่จะแลกเปลี่ยนและเรียนรู้
  • การทำKM ฝึกให้เราฟังเป็น และคิดแต่สิ่งสร้างสรรค์
  • การได้พบปะพูดคุยย่อมช่วยสร้างกำลังใจให้ก่อเกิดเป็นพลังที่เสริมหนุนการทำงานที่มากมายอย่างไม่น่าเชื่อ
  • ทำให้เราเกิดความไว้เนื้อเชื่อใจกันเป็นอย่างดียิ่ง (แม้เวทีคุณอำนวย และงานครบรอบวันเกิด Gotoknow ที่ผ่านมาก็มีความรู้สึกนี้เช่นเดียวกัน)
  • เกิดมิตรภาพและความเข้าใจของคนทำงาน ในลักษณะที่พร้อมจะเป็นทีมงานเดียวกันอย่างไม่น่าเชื่อ จากหลากหลายจึงก่อกำเนิดเป็นทีม (เพราะทำKMคนเดียวไม่สำเร็จ)
  • พร้อมที่จะเป็นทีมงานหรือเครือข่าย  เพราะเห็นทางเขต 1 นำบทความของกำแพงเพชรไปขยายผลในคู่มือการจัดกระบวนการให้กับเพื่อนักส่งเสริมฯในการดำเนินการทำKMอาหารปลอดภัยเมื่อไม่นานมานี้ (ทำให้รู้สึกเหมือนคุ้นเคยกันมาก่อนเป็นอย่างดี)

          ยังมีอีกหลายประเด็นครับ แต่ไม่สามารถสรุปออกมาเป็นตัวอักษรได้ นี่กระมังครับที่เขาเรียกกันว่า "พูดภาษาเดียวกัน"

บันทึกมาเพื่อการ ลปรร.ครับ 

วีรยุทธ  สมป่าสัก