...ฉันรู้...


ฉันรู้...ว่าเธอเปลี่ยนไป

เมื่อ..สบตาคราใด..ไร้รอยหวาน

จากเคยมีให้กัน..ในวันวาน

เพียงไม่นาน..เปลี่ยนแปลง..เหมือนแกล้งกัน

 

ฉันรู้...เส้นทางของเราต้องจบ

เธอจะลบเลือนรัก...ไปจากฉัน

แต่วันนี้..ขอได้ไหม..เห็นใจกัน

อย่าเพิ่งเอ่ยคำนั้น...ฉันวิงวอน

 

..ขอเวลาให้ฉันสักพัก..

เพราะว่ารักเธอมาก...ยากถ่ายถอน

ให้ตั้งตัว..ตั้งใจ..ได้แน่นอน

เตรียมรับความร้าวรอน...อย่างผ่อนคลาย

 

แล้ว..เธอค่อยเอ่ยลา

ถึงแม้ว่า..ใจฉัน..พลันสลาย

จะโศกเศร้า..ร้าวราน..สักปานใด

ก็..จะไม่หลั่งน้ำตา..ร่ำหาเธอ

                                                   กิ่งไผ่...ใบหลิว

คำสำคัญ (Tags): #คำประพันธ์
หมายเลขบันทึก: 349755เขียนเมื่อ 5 เมษายน 2010 12:57 น. ()แก้ไขเมื่อ 6 กันยายน 2013 22:42 น. ()สัญญาอนุญาต: ครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-อนุญาตแบบเดียวกัน


ความเห็น (18)

ฟ้ายังมี เปลี่ยนสี ที่เคยสวย

ลมยังช่วย เปลี่ยนทิศ ผิดที่หมาย

ฝนเคยมา กลับแล้ง แห้งถึงใจ

สาอะไร กับใจคน จะเปลี่ยนแปร

                      ...ผสมโรง....

ไม่เป็นไร รักแล้ว ก็รักเลย

แม้เธอเฉย เมินหมาง ทำห่างเหิน

ใจเราเอง มีสุข และเพลิดเพลิน

จิตจำเริญ จรรโลงใจ จิตวิญญาณ

...

เป็นกำลังใจกันและกันค่ะ  หน่วยดูแลหัวใจ ;)

กอมีนามปากกาใหม่แล้วน่ะค่ะ

"ไผ่ไม่มีกอ"

คล้ายพี่กิ่งเหมือนกันน่ะเนี๊ยะ อิอิ

สวัสดีค่ะ..คุณกิงไผ่ใบหลิว..

  • ถามหัวใจ        ใคร่ครวญนึก     ตรึกตระหนัก
  • เพราะเรื่องรัก    เป็นเรื่องใหญ่    ใช่เรื่องสอง
  • ทบทวนจิต      คิดรอบคอบ       นอบสมยอม
  • พร้อมใจน้อม    ความผิดหวัง      อย่างตั้งใจ
  • เป็นกำลังใจให้ค่ะ..      

สวัสดีค่ะ

  • ดีใจจังค่ะที่มีโอกาสได้อ่านลทกลอนไพเราะของน้องอีกครั้ง
  • ขอขอบคุณค่ะ ขอเป็นกำลังใจให้เขียนอีกนะคะ

Pสวัสดีค่ะ

ผสมโรงได้สวยงามเป็นที่สุด..^O^

ขอบคุณมากค่ะที่มาให้กำลังใจ

Pสวัสดีค่ะ..น้องสาวคนเก่ง

แล้วหัวหน้าหน่วยดูแลหัวใจ...มีใครมาดูแลหัวใจรึยังเอ่ย

ขอบคุณนะคะที่มาเยี่ยม

Pสวัสดีค่ะ...น้องกอ

ของพี่ก็ไม่มีกอค่ะ...มีแต่กิ่ง...^O^

เป็นพี่กิ่งของน้องกอนี่...รู้สึกดีจังเลยค่ะ

Pสวัสดีค่ะ

เพียงแค่...เราน้อมรับความผิดหวังนั้นมาเป็นเพื่อน

ความผิดหวัง..ก็จะกลายเป็นเพียงวลีที่ไม่มีวันทำร้ายเราได้

ขอบคุณที่มาเยี่ยมค่ะ

Pสวัสดีค่ะ..พี่ครูคิม

ความจริงไม่ได้หายไปไหนหรอกค่ะ

น้องคนนี้เกิดอาการอารมณ์ตัน...เขียนบทกวีไม่ค่อยจบ

ที่เขียนได้จนจบ...ก็ไม่ได้ดั่งใจ

ประกอบกับงานที่รีบเร่ง...เลยหายไปพักนึง

ขอบคุณพี่ครูคิมมากนะคะที่ให้กำลังใจน้องสาวคนนี้เรื่อยมา

    ด้วยทุ่มเท เสน่หา จึงอาลัย
ยามจากไป ให้จากลา พาพร่ำเพ้อ
เพราะรักซึ้ง ถึงทรวงใน ใฝ่บำเรอ
มองบนฟ้า เห็นหน้าเธอ เสมอมา
  กลอนพี่สาว ราวกับว่า น้ำตาหลั่ง
คนรักสั่ง ลาจากไป ใจเรียกหา
ยังรักอยู่ ดูชิดใกล้ ใจบูชา
แม้รู้ว่า ภาพแห่งรัก จักเลือนลาง

                            .... เป็นกำลังใจให้ครับ....

                                      น้องณัฐ

อ่านแล้วเศร้านะครับ หากเป็นเรื่องจริง น่าเห็นใจอย่างยิ่ง  เอาเป็นว่าเป็นแค่บทกลอนก็แล้วกันนะครับ

โอ๋ โอ๋..มาเช็ดน้ำตาค่ะ..อย่าร้องไห้เลยน่ะค่ะ

บทกวีนี้ซึ้งกินใจมากค่ะ..ทำครูบันเทิงนึกถึงความหลัง

เมื่อครั้งเคยอกหักค่ะ..โอ๋..โอ๋..

สวัสดีค่ะ

หยามาขอบคุณที่แวะไปทักทาย ณ. เรือนปั้นหยา

บทกลอนไพเราะมากค่ะ

Pสวัสดีค่ะ..น้องชาย

น้อมรับกำลังใจพร้อมบทกลอนไว้ด้วยความซาบซึ้งใจเป็นที่สุดค่ะ

ขอบคุณนะคะ

Pสวัสดีค่ะ..ท่านเบดูอิน

สบายดีนะคะ...ดีใจที่มาเยี่ยมค่ะ

Pสวัสดีค่ะ

กิ่งไผ่ฯก็เก็บเศษของความหลังมาเป็นวัตถุดิบในการเขียนเหมือนกันค่ะ

ขอบคุณนะคะที่มาเยี่ยม

 

Pสวัสดีค่ะ

ชอบชื่อกล็อกของคุณมากเลยค่ะ

เจ้าของบล็อกชื่อปั้นหยารึเปล่าคะ

พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี