ฉันรู้...ว่าเธอเปลี่ยนไป

เมื่อ..สบตาคราใด..ไร้รอยหวาน

จากเคยมีให้กัน..ในวันวาน

เพียงไม่นาน..เปลี่ยนแปลง..เหมือนแกล้งกัน

 

ฉันรู้...เส้นทางของเราต้องจบ

เธอจะลบเลือนรัก...ไปจากฉัน

แต่วันนี้..ขอได้ไหม..เห็นใจกัน

อย่าเพิ่งเอ่ยคำนั้น...ฉันวิงวอน

 

..ขอเวลาให้ฉันสักพัก..

เพราะว่ารักเธอมาก...ยากถ่ายถอน

ให้ตั้งตัว..ตั้งใจ..ได้แน่นอน

เตรียมรับความร้าวรอน...อย่างผ่อนคลาย

 

แล้ว..เธอค่อยเอ่ยลา

ถึงแม้ว่า..ใจฉัน..พลันสลาย

จะโศกเศร้า..ร้าวราน..สักปานใด

ก็..จะไม่หลั่งน้ำตา..ร่ำหาเธอ

                                                   กิ่งไผ่...ใบหลิว