แรงเสริมที่ดีที่สุดและยั่งยืนที่สุด..คือแรงจูงใจใฝ่สัมฤทธิ์หรือแรงบันดาลใจในการพัฒนาตนด้วยตนเอง..นี่ล่ะ..ยั่งยืนที่สุด..เพราะนั่นคือ การค้นพบศักยภาพของตนเองและเชื่อมั่นว่าเราทำได้...
วันก่อนกลับบ้าน..ได้มีโอกาสติวหนังสือให้กับหลานสองคนที่มีชื่อติดอยู่ในผู้ที่มีสิทธิ์สอบห้องคิง..คนแรกไม่เท่าไหร่ แต่คนน้องนี้เป็นอะไรที่เหลือเชื่อมาก..เพราะก่อนหน้านี้เพิ่งจะได้คุยกันเรื่องการพัฒนาตนเองอย่างเร่งด่วน..
พอได้ยินเสียงโทรศัพท์จากพี่สะใภ้ก็รู้สึกดีใจไปด้วย..เพราะน้ำเสียงของพี่สะใภ้มีความตื่นเต้นระคนมีความสุขมากที่ลูกชายมีชื่อติดอยู่ในผู้ที่มีสิทธิ์สอบเข้าห้องคิง

..ส่วนตัวผู้เขียนแล้ว..ก็ดีใจมาก..แต่ความดีใจนั้น ไม่ใช่เพราะมีชื่อติดสอบเข้าห้องคิง แต่ที่ดีใจและภูมิใจมากคือ..หลานชายมีความพยายามและมุ่งพัฒนาตนเองนั่นต่างหาก เพราะโดยส่วนตัวแล้ว..เชื่อว่า..การสอนให้เด็กมีแรงจูงใจใฝ่สัมฤทธิ์ด้วยตัวเองเกิดขึ้นในตัวถือว่าได้เพาะเมล็ดพันธุ์แห่งการพัฒนาตนเองโดยยั่งยืนขึ้นแล้ว..
...จากประสบการณ์สอนเด็กเล็กมากว่า 11 ปี พบว่า..เด็กที่ได้แรงกระตุ้น แรงเสริมจากผู้อื่น เช่น ครูหรือผู้ใกล้ชิด เป็นสิ่งสำคัญที่ก่อให้เกิดผลดีต่อพัฒนาการของเด็ก..แต่แรงเสริมที่ดีที่สุดและยั่งยืนที่สุด..คือแรงจูงใจใฝ่สัมฤทธิ์หรือแรงบันดาลใจในการพัฒนาตนด้วยตนเอง..นี่ล่ะ..ยั่งยืนที่สุด..เพราะนั่นคือ การค้นพบศักยภาพของตนเองและเชื่อมั่นว่าเราทำได้...
แต่สำหรับรายกรณีของหลานชายผู้เขียนนั้น..เค้ายังไม่ค้นพบตัวเองว่าเค้ามีความสามารถ แต่เราทั้งครอบครัว..มีความเชื่อมั่นว่าเค้ามีศักยภาพที่จะพัฒนาได้..และสิ่งที่ผู้เขียนพยายามบอกเค้าบ่อยๆ..คือ.."ถ้าโฟล์ค..เรียนไม่รู้เรื่องมาโดยกรรมพันธุ์จะไม่มีใครว่าโฟล์คเลย แต่นี่มันไม่ใช่..ที่ทุกคนหนักใจโฟล์ค คือความไม่ตั้งใจของโฟล์คต่างหาก.."
เพราะจากการที่ไปพบคุณครูประจำชั้นมา และคนในครอบครัวฝากฝังให้ผู้เขียนช่วยกวดขันดูแลเพราะคงคิดว่า ผู้เขียนเป็นครูเด็กและเชื่อมั่นเต็มที่ว่าสามารถที่จะพัฒนาศักยภาพของหลานชายได้ อีกทั้งยังกำชับว่า โฟล์คเชื่ออาแอ๊วที่สุดในบ้าน.(ก็ไม่รู้เพราะอะไรสงงสัยจะความเฮียบมะมั๊งอิอิ!!)ทำให้ผู้เขียนได้พูดคุยถึงความประพฤติและการเรียนของหลานๆบ่อยครั้ง
การพูดคุยของผู้เขียนไม่ว่าจะเป็นการพูดคุยปรับพฤติกรรมของเด็กนักเรียนหรือกับหลานก็ไม่ต่างกัน คือจะคุยกันด้วยเหตุผล ฟังซึ่งกันและกัน วิเคราะห์ตัวเอง กำหนดทางเลือกด้วยตนเอง และสร้างแรงจูงใจใฝ่สัมฤทธิ์ให้กับเค้าว่าเค้ามีศักยภาพ..ซึ่งถือว่าเป็นสิ่งที่สำคัญที่สุด
..และหลังจากนั้น..โฟล์คก็เป็นคนใหม่ ที่น่าชื่นใจ คือ ขยันเรียน ไม่พูดคุยมากในขณะที่ครูสอนเหมือนเมื่อก่อน ตั้งใจฟังครูและทำการบ้าน มีความรับผิดชอบต่อตนเองขึ้นโดยไม่ต้องบอกเหมือนเเต่ก่อน และพัฒนาตนเองจนทุกคนในบ้านชื่นใจ
ถึงตอนนี้..แม้ผลการสอบคัดเลือกเข้าห้องพิเศษจะไม่มีชื่อหลานทั้งสองคนติดอยู่..แต่ผู้เขียนและคนในครอบครัวก็ไม่เสียใจ..เพราะได้เห็นถึงการมุ่งพัฒนาตนเองของเค้าอย่างเต็มที่..ได้เห็นถึงความพยายามและความมุ่งมั่นในการพัฒนาตนเองและที่สำคัญได้ยินคำพูดที่ออกจากปากของเค้าว่า..เค้าเป็นคนที่มีศักยภาพ.. ..(เขียนไป..ก็ซึ้งไป..^^)
ส่วนคนพี่..เดิมอยู่ห้องคิงก็เปลี่ยนมาอยู่ห้องคละ..ก็พยายามบอกเค้ามากๆกว่าคนน้องอีกว่าไม่ต้องเสียใจ..เอาวิกฤติเป็นโอกาสในการพัฒนาตนเอง เราจะได้ไม่ประมาทและทะนงตนเองว่าเราเก่งแล้ว ยังมีคนอื่นที่เก่งกว่าเรามากมาย และก็เล่าเรื่องของตัวเองให้ฟังว่าคนทุกคนล้วนผ่านการผิดหวัง สมหวังมาทั้งนั้น แต่ควรจะดีใจว่า สิ่งเหล่านี้เป็นโอกาสให้เราได้เรียนรู้และพัฒนาตนเอง จะทำให้เราเป็นคนที่แกร่งต่อไปในอนาคต
เห็นรอยยิ้มของหลานทั้งสองคนแล้วก็ชื่นใจ..เย็นนั้น..ก็เลยตั้งใจว่าจะฉลองให้กับประสบการณ์ใหม่นี้กับหลานๆ..วันนั้น..ดีใจ..ที่ทุกคนในบ้านไม่มีใครตำหนิหลานเลย..ทุกคนให้กำลังใจและชื่นชมในการทำเต็มที่ของเค้า..และผู้เขียนก็ใช้ประสบการณ์นี้สอนพวกเค้าว่า..อาแอ๊วดีใจที่พวกเราได้เรียนรู้ความผิดหวังตั้งแต่เล็กๆ..นอกจากเราจะได้ประเมินเพื่อพัฒนาตนเองแล้ว..อย่างน้อยเราก็ได้เรียนรู้กับมันเพื่อเสริมความแข็งแกร่งให้กับตัวเอง...
-----------------------------------------------------------
สิ่งละอันพันละน้อย..กับสิ่งที่ผู้เขียนพูดแลกเปลี่ยนกับเด็กบ่อยๆเพื่อสร้างเสริมศักยภาพให้กับเด็กคือ
-
จงเชื่อมั่นว่าเราทำได้
-
เหนื่อยครั้งเดียวเอาให้เต็มที่
-
อย่าโกรธถ้ามีใครมาดูถูกเรา..แต่หน้าที่ของเราคือ พยายามทำสิ่งนั้นให้ได้เพื่อพิสูจน์ตัวเอง
-
ใช้แรงกดดันเป็นแรงขับ
-
เมื่อทำดีที่สุดแล้ว ผลออกมาอย่างไรไม่ต้องเสียใจ
-
ผิดพลาดบ้างเพื่อเพิ่มความเข้มแข็งให้กับตัวเอง
-
คนเรามีทั้งผิดหวังและสมหวังคละเคล้ากันไปทุกคน
-
ไปให้ใกล้เป้าหมายที่สุด ไม่ใช่ก็ใกล้เคียง(ล่ะน่า)
-
ไม่มีใครทำให้เราต่ำต้อยด้อยค่าได้..นอกจากตัวเราเอง
-
เรียนรู้ทุกอย่าง..อย่างมีความสุข..


สวัสดีค่ะพี่ครูแอ๊ว เห็นด้วยอย่างยิ่ง เลยค่ะ ความสุขอาจจะไม่ใช่ความสำเร็จ แต่มนคือก้าวย่างการพัฒนาต่างหาก เข้าคอนเซป พอลล่า เลยค่ะ
คนเก่ง ไม่ใช่จะสำเร็จไปทุกเรื่อง
ความสุข เป็นสิ่งที่ทุกคนสร้างได้
ผมชอบคำว่า "แรงบันดาลใจในการพัฒนาตน" ครับ ;)
ขอบคุณครับ คุณครูแอ๊ว ;)
แวะมาอ่านเรื่องราวดีๆค่ะและมาซืมซับเอาความสุขกลับไปด้วยค่ะ
สวัสดีค่ะ
แวะมาอ่านเรื่องของหนุ่มน้อย....
ชื่นชมและยินดีด้วยค่ะ
แถมพกด้วยเทคนิคข้อคิดการส่งเสริมศักยภาพให้เด็ก ๆ ด้วย
สามใบเถาที่บ้าน เรียนอยู่ในระดับ 1-3 ของห้อง เพราะคุณแม่ของเด็ก ๆ ใส่ใจมาก ๆ ใกล้สอบเห็นแล้วเห็นใจคุณแม่สามใบเถามากกว่าเด็ก ๆ เสียอีกค่ะ
(^___^)
ซึ้งค่ะ...แอบน้ำตาซึมเล็กน้อย...
อาจเป็นเพราะตอนนี้...ตัวเองรู้สึกว่าแพ้หลานคุณครูแอ๊วอย่างราบคาบ
เพราะหัวกำลังใจจากคนอื่น...ที่บางทีก็ไม่มีให้...
ใช่แล้วค่ะ...ไม่มีใครผลักดัน...และให้กำลังใจเราได้ดี...เท่ากับตัวเราเอง...
ชื่นใจทุกครั้งครา เวลาอ่านบันทึกครูพี่นางฟ้าค่ะ
การสอนให้เด็กมีแรงจูงใจใฝ่สัมฤทธิ์ด้วยตัวเองเกิดขึ้นในตัวถือว่าได้เพาะเมล็ดพันธุ์แห่งการพัฒนาตนเองโดยยั่งยืนขึ้นแล้ว..
มีความสุขกับการสร้างแรงบันดาลใจให้เด็กน้อยค่ะ
สวัสดีค่ะ
แวะมาอ่านบันทึกดีๆ บันทึกนี้นะคะ
ขอบคุณค่ะ^__^
หวัดดีค่ะ..พี่
ครู ป.1คะ
ก็อย่างที่เคยได้ยินนะคะ..คนที่ฉลาดกับมีปัญญา ต่างกันที่การครอบครองความสุขของชีวิตค่ะ..
แอ๊วขอเป็นคนมีปัญญาดีหว่าค่ะ..^^
จริงๆนะคะ..อาจารย์
Wasawat Deemarn
แรงบันดาลใจที่สำคัญที่สุดเกิดจากตนเอง..อย่างที่อาจารย์ว่าเลยค่ะ..
สิ่งนี้..ต้องสร้างให้กับเด็กรุ่นใหม่มากๆค่ะ..
อาจารย์สบายดีนะคะ..^^
อาจารย์
เหรียญชัย เหรียญชัย มาวงษ์คะ..
ถ้าเราสอนให้เด็กสร้างแรงบันดาลใจด้วยตัวของเค้าเองได้..เนี่ย..วิเศษเลยนะคะ..
สิ่งเหล่านี้มาพร้อมกับการรู้จักตัวตนของตัวเองด้วยค่ะ..
ขอบคุณที่แวะมาเยี่ยมกันค่ะ..^^
อาจารย์
มาตายีคะ
ดีใจที่แวะมาแล้วมีความสุขค่ะ..ผู้เขียนเขียนไปก็มีความสุขด้วยค่ะ..
ขอบคุณนะคะ..^^
เรื่องหลานๆ ขอยกไว้ เห็นด้วยทุกประการ
ว่างๆ อยากแนะนำหนังสือ "คนฉลาดแสร้งโง่"
อะไหร่กันหว่า ทั้งฉลาด ทั้งโง่
แต่มีอะไรที่ดีๆ เยอะเชียว
จริงเลยค่ะ..พี่วัลภา
คนไม่มีรากคะ
ผู้ปกครองลุ้นกว่าเยอะ..โดยเฉพาะคนเป็นพ่อแม่..
เห็นแล้วก็เหนื่อยแทนนะคะ...เราทำได้เพียงให้กำลังใจและส่งเสริม..เค้าอย่างเต็มที่..เท่าที่ใจและศักภาพของเค้าจะอำนวย..แต่สิ่งที่เค้าจะต้องเรียนรู้คือ..ความรับผิดและชอบด้วยตัวเค้าเอง..ค่ะ..
^^-ขอบคุณมากค่ะ..พี่ที่แวะทักทายกันเสมอ..^^
ขอบคุณมากมายค่ะ..น้องบุษรา..
บุษรา
พี่ชอบจริงๆนะภาพเนี่ย..ถูกใจมากๆเลยจ้า..
ค่ะ..คุณ
มัยซารอฮฺ บินติอับดุลลอฮฺ^^
ที่เข้าใจมาก..เพราะเคยประสบกับตัวเองค่ะ..และจากวิกฤตก็เลยต้องพลิกให้เป็นโอกาสในการพิสูจน์ตัวเอง..ก็ทำให้เราได้รู้ถึงศักยภาพที่เรามีอยู่...
บางครั้งความผิดหวังก็เข้ามาในชีวิตให้เราได้เรียนรู้และเข้มแข็งค่ะ...
เราต้องเชื่อมั่นในศักยภาพของเราค่ะ..เป็นกำลังใจให้นะคะ..^^
สวัสดีจ้ะ..น้อง
poo
คนที่จะสร้างพลังของแรงบันดาลใจให้แก่คนอื่นได้..คนนั้นจะต้องมีพลังใจอันเกิดจากแรงบันดาลใจส่วนตัวที่มากมาย จนเพียงพอที่จะแบ่งปัน ต่อยอดพลังให้กับคนรอื่นได้..สำคัญมากมายเลยจ้ะ..
ขอบคุณน้องปูสำหรับการเป็นน้องสาวที่น่ารักและเผื่อแผ่มิตรภาพอบอุ่นสำหรับพี่เสมอนะจ๊ะ..
^^