ถึงแม้จะเงียบก็ไม่เงียบเหงา จะร้อนจะหนาว บ้านเราก็ยังอุ่นใจ

 

 

บ่อยครั้ง ที่ฉันเดินทางไปไหนมาไหน ในพื้นแผ่นดินนี้

ฉันชอบมองออกไปนอกหน้าต่างเครื่องบิน

ท้องฟ้า สีคราม ปุยเมฆสีขาว นุ่มนวล กระจายอยู่บนท้องฟ้า

ฉันมองลงไปที่พื้นเบื้องล่าง....

ฉํนเห็น ผืนน้ำกว้างใหญ่ ทะเล สีคราม น้ำใสสะอาด

ฉํนชอบมอง ท่านพระอาทิตย์ที่โผล่พ้นขอบฟ้า

ส่องแสงสีทอง อาบทั่วท้องฟ้า ส่งสัญญาณการเริ่มต้นวันใหม่ชีวิตใหม่ ทุกๆวัน

 

Ky1a

และชอบมากที่สุดเมื่อ โผล่มาจากพื้นน้ำ ...ทีละน้อย ทีละน้อย

ฉันนึกอยู่ในใจ เสมอ ว่า ที่ไหนๆ ไม่สวยงาม สงบ เท่าบ้านของฉัน

บ้านของเรา คนไทย

ทะเลสีมรกต ท้องฟ้าสีคราม ที่เปรียบเสมือนมนต์เสน่ห์ดึงดูดให้ ชาติไหนๆ มาตามหา

ฉันแอบดีใจทุกครั้ง เมื่อเห็นชาวต่างชาติ ถ่ายภาพและชื่นชอบเหมือนฉัน

ฉันมีความสุข ทุกครั้ง กับพวกเขาเหล่านั้น ที่อยู่ภายใต้ขอบเขตของประเทศไทย

ฉํนชอบนึกถึงเพลงนี้....

บ้านเรามีท้องฟ้า ....มีสายน้ำ .....มีภูเขา มีต้นไม้....

ฉันอาจจะมีโอกาสไปเที่ยวต่างประเทศไม่มากนัก

แต่ ฉันคิดว่า บ้านไหนๆ ที่ใดๆ คงไม่สุขใจเหมือนบ้านของเรา

ฉํนรักประเทศไทย ของเรา

รักษา ไว้ให้ลูกหลานของเรากันเถอะพี่น้องไทย...

PHOTO By....Paula...

บ้านของเรา เบิร์ด ธงชัย

ก่อนฟ้าเกลื่อนดาว
บ้านเราหลับไหลหรือยัง
ยิ่งคิดเท่าไหร่ ใจยิ่งอ้างว้าง
ไม่รู้มีใครคิดถึงเราบ้างหรือเปล่า
อิ่มท้องก็ไม่อิ่มใจ
ข้าวสุกหม้อไหน
จะเหมือนบ้านเรา
ถึงแม้จะเงียบก็ไม่เงียบเหงา
จะร้อนจะหนาว
บ้านเราก็ยังอุ่นใจ
ฝากฟ้าเบื้องบน
ช่วยย้ำว่าคนอย่างฉัน
แม้จากมานาน
ยังคิดถึงบ้านทุกลมหายใจ
ก็ไม่มีแล้วรอยยิ้มของใคร
จะหวานจับใจ
เหมือนรอยยิ้มแม่
ฝากฟ้าเบื้องบน
ช่วยย้ำว่าคนอย่างฉัน
แม้จากมานาน
ยังคิดถึงบ้านทุกลมหายใจ
ก็ไม่มีแล้วรอยยิ้มของใคร
จะหวานจับใจ
เหมือนรอยยิ้มแม่
ไม่ช้า จะคืนกลับไป
ด้วยหัวใจ ไม่คิดผันแปร
ที่ใดกันเล่า จะสุขจริงแท้
จะพ่ายจะแพ้
ก็มีรักแท้ปลอบใจ
จะพ่ายจะแพ้
ก็มียิ้มแม่ปลอบใจ

ขอบคุณ คุณครู did ที่เป็นแรงบันดาลใจ ให้พอลล่า ในการถ่ายภาพ

ขอบคุณ ที่สอนให้พอลล่าเริ่มมองเห็นความประณีต

เริ่มเข้าถึงศิลปะ  ฝึกฝนมุมมองด้านบวก

เข้าถึงคุณค่าของชีวิต ความงาม ความดี ความจริง