คนเก่ง/นักกีฬาร้อยเอ็ด/มหาดไทย

ฟอยหรือวังไม้กวาดหนองพอก

 

ไม้กวาดดอกแขมด้ามไม้ไผ่ลำมะลอกหรือไม้ไผ่เซียงไพ ของดีปีละ 1 ครั้งชาวบ้านวังใหญ่ ต.กกโพธิ์ อ.หนองพอก จ.ร้อยเอ็ด สืบสานวัฒนธรรมคนอีสานหากินกับป่า

 

นายบรรยง  รอเสนา อดีต เกษตรตำบล เจ้าพนักงานการเกษตร สำนักงานเกษตรอำเภอเมยวดี จ.ร้อยเอ็ด บ้านเลขที่ 117 ม.4 บ้านวังใหญ่ ต.กกโพธิ์ อ.หนองพอก จ.ร้อยเอ็ด  เปิดเผยว่า “หนองพอกถิ่นเมืองงาม เรืองนามผาน้ำย้อย ใช้สอยน้ำพุใส เจดีย์ใหญ่ตระการตา โสภาสวนพฤกษศาสตร์ ธรรมชาติถ้ำภควัม อร่อยล้ำแก่งอ่อมหวาย เที่ยวสบายเขื่อนวังนอง” พื้นที่ประกอบด้วยป่าเขาลำเนาไพร มีความหลากหลายทางชีวภาพ ตามคำขวัญประจำอำเภอ เกือบครบแล้ว ยังขาดแต่ “น้ำตกถ้ำโสดา”  น้ำตกแห่งใหม่ หน้าฝนน้ำตกมันตกแรง พอถึงหน้าแล้งบ่อมีน้ำจักหน่อย ตำบลภูเขาทอง ทุกฤดูกาลเราอยู่กับป่า รักป่า ป่าคือ “ซูปเปอร์มาเก็ต” ป่าคือชีวิต ให้อาหาร ให้ยารักษาโรค ให้ที่อยู่อาศัย ให้เครื่องนุ่งห่ม  ครบวงจร คนหนองพอกมีความรู้นักสามัคคี อยู่อย่างมีวัฒนธรรม

คุณบรรยง รอเสนา กล่าวว่า หน้าแล้ง คนผ่านทางจะเห็นร้านค้าแบบพอเพียง ริมถนน มีเห็ดป่า ผักหวานป่า อีรอก อีผุก หน่อไม้ ผักหนาม ผักกาดย่า แมลงอีนูน กู๊ดจี่ กบ เขียด อึ่งอ่างออกมาขาย แต่ส่งที่ทุกคนผ่านทางต้องซื้อติดมือกลับบ้านคือ “ไม้กวาดดอกแขมด้ามไม้ไผ่ลำมะลอก” แข็งแรงทนทาน คุณภาพดี ด้วยการถักทออย่างพิถีพิถัน อัดแน่น ไม่หลุดลุ่ยเมื่อกวาดบ้าน  เป็นสินค้าที่มาจากป่า กับชาวบ้านจริงๆ ราคาไม่แพง 20-30 บาท เรียกว่า ซื้อเองใช้เอง ถามแม่บ้านว่า “คุณใช้อะไรกวาดบ้าน”  เธอตอบหน้าตาเฉยว่า “ใช้สามีค่ะ”  ที่บอกว่าซื้อเองใช้เอง ถูกต้องแล้วครับ

ชาวบ้านจะเดินป่าหน้าแล้ง ออกเก็บดอกแขม ที่กำลังออกดอกสะพรั่งเต็มป่า ที่นี่จึงไม่มีการเผาป่าเพราะรักษาดอกแขม มัดเป็นกระจุกใส่กระสอบ หรือวางในเข่ง ตากแดกให้แห้ง ช่อดอกหล่นออกให้หมด จับถักทอเป็นเกลียวแบบเงื่อนตาย ดึงไม่หลุด เมื่อก่อนใช้เส้นหวาย ปัจจุบันเปลี่ยนเป็นเส้นเอ็น ถักแน่นใช้ได้นาน ด้ามยาว มีที่เกาะห้อยวาง เก็บสะดวก คนตัวสูง ตัวเตี้ยกวาดได้คล่องมือ วันก่อนผมไปเที่ยวกลับบ้านดึก ชอบนำความมืดมิดสู่ครอบครับ หรือบางวันนำแสงสว่างสู่ครอบครัว ภรรยา “ให้กินก้อยฟาน” หลายคนบอกว่า เป็นอาหารป่า “ก้อยคืออาหารอีสาน” ส่วนฟาน คือ สัตว์ป่าตระกูลเก้งหรือกวาง แต่ขนาดเล็ก ใครได้กินก้อยฟาน “สุดยอดอาหารอีสาน” แต่คำว่าก้อยฟานของกระผม แปลว่า  “ก้านฟอย” ภาษาอีสาน ฟอยแปลว่า ไม้กวาด ก้านฟอย คือด้านไม้กวาด ครับ เจ็บสันหลังยังไม่หายเลย  อย่าลืมแวะซื้อเป็นของฝากนะครับ “ฟอย” หรือ “ไม้กวาด” วังไม้กวาด บ้านวังใหญ่ ต.กกโพธิ์ อ.หนองพอก จ.ร้อยเอ็ด คิดถึงกันวันละนิด จิตรแจ่มใส โทร.084-7994046 หรือ085-7609435

นายบรรยง รอเสนา อายุ 60 ปี เกิดวันที่ 9 พ.ค.2493 จบการศึกษาระดับประถมศึกษา ร.ร.บ้านกลาง อ.เสลภูมิ มัธยมศึกษา ร.ร.เสลภูมิพิทยาคม เข้าศึกษาต่อวิทยาลัยเกษตรกรรมบางพระหรือ มหาวิทยาลัยราชมงคล ภาคตะวันออก  เริ่มทำงาน ปี 2518 ที่กองป้องกันและกำจัดศัตรูพืช กรมส่งเสริมการเกษตร บางเขน กทม.มีนาคม 2518 ย้ายไปที่ หน่วยป้องกันและกำจัดศัตรูพืช พิษณุโลก บรรจุเป็นข้าราชการ พฤศจิกายน 2518 ย้ายไปหน่วยป้องกันกำจัดศัตรูพืชที่ 4  อุบลราชธานี ปี 2520 ย้ายไปสำนักงานเกษตรอำเภอจอมพระ จ.สุรินทร์ ปี 2523 ย้ายไปสำนักงานเกษตรอำเภอท่าตูม ปี 2526 ย้ายไปสำนักงานเกษตรอำเภอคำชะอี จ.มุกดาหาร ปี 2528 ย้ายไปสำนักงานเกษตรอำเภอกิ่งอำเภอหนองสูง ปี 2527 ย้ายไปสำนักงานเกษตรอำเภอดอนตาล  ปี 2539 ประจำสำนักงานเกษตรจังหวัดมุกดาหาร และย้ายต่อไปสำนักงานเกษตรอำเภอนิคมคำสร้อย พร้อมเป็นครูฝึก รปภ.(กอ.รมน.มุกดาหาร)ศูนย์ฝึกน้ำพุง จ.สกลนคร  ปี 2540 ย้ายไปสำนักงานเกษตรอำเภอดงหลวง จ.มุกดาหาร และย้ายไปที่สำนักงานเกษตรอำเภอเมยวดี จ.ร้อยเอ็ด ปี 2542 ย้ายไปสำนักงานเกษตรอำเภอหนองพอก ปี 2543 ย้ายไปสำนักงานเกษตรอำเภอเสลภูมิ และกรมส่งเสริมการเกษตร ย้ายไปสำนักงานเกษตรอำเภอหัวตะพาน     

            จ.อำนาจเจริญ ปลายปี 2546 ลาออกจากราชการก่อนกำหนด รวมอายุราชการ 31 ปี 4 เดือน

 

วัชรินทร์  เขจรวงศ์/รายงาน 

โทร.085-7567108

E-mail:[email protected]