การให้ความรักตัวเอง เข้าใจกับสิ่งที่เกิดขึ้นโดยมองมายังตัวเรา แทนที่จะคาดหวังกับคนรอบข้างที่เราคาดหวังผลไม่ได้เลย

ไม่รู้เหมือนกันว่าเป็นเพราะอะไร?

ผมได้รับอีเมลมาขอคำปรึกษาเป็นเรื่องรักๆใคร่ๆ สองฉบับซ้อนในช่วงนี้

แต่ทั้งสองฉบับนัยยะของเรื่องคล้ายคลึงกัน

ประมาณว่า “เลิกกับเขาแล้วแต่ยังตัดไม่ขาด”

 

ประเด็นนี้เรื่องใหญ่...และใหญ่มากขึ้นหากเราหรือว่าใคร

ยังวนเวียนกับความรู้สึกเดิมๆ ในขณะที่อีกคนหนึ่งไม่ได้มีความรู้สึกร่วมกับเราแล้ว

เป็นความเจ็บปวดที่อีกคนต้องกล้ำกลืนรับเอาความรู้สึกน้อยเนื้อต่ำใจ

มากขึ้นทุกวัน...

 

ด้วยเหตุนี้เอง ทำให้อีเมลสองฉบับมาถึงผม ระบายความรู้สึกที่ผมเข้าใจได้ว่า

เขา/เธอ รวดร้าวเพียงใด

ผมคิดว่าหลายคน ที่ผ่านความรู้สึกนี้ หลายคนโชคดีที่ก้าวผ่านไปได้ และมีอีกหลายคนยังจ่อมจมกับ “ความสุขเมื่อวันวาน”

ความจริงนั้นก็คือ

สายลมที่แสนฉ่ำเย็นนั้นพัดผ่านไปแล้ว

หน้าต่างบานนั้นปิดตัวลงแล้ว

 

ทำให้ผมคิดถึงเพลงของ คุณโรส “เพลงก้อนหินก้อนนั้น”

 

“ไม่มีใครจะทำร้ายเธอ ได้เท่ากับเธอทำตัวของเธอเอง 

ให้เธอคิดเอาเองว่าชีวิตเธอเป็นของใคร

ไม่มีใครจะทำร้ายเธอ หากเธอไม่รับมันมาใส่ใจ

ถูกเขาทำร้ายเพราะใจเธอรับไว้เอง”

 

เพลงนี้ปลุกปลอบให้กำลังใจ เปิดตาให้สว่างด้วย การให้ความรักตัวเอง เข้าใจกับสิ่งที่เกิดขึ้นโดยมองมายังตัวเรา แทนที่จะคาดหวังกับคนรอบข้างที่เราคาดหวังผลไม่ได้เลย

และจัดการสิ่งที่มากระทบด้วยตัวเอง โดยที่ไม่ประหวั่นพรั่นพรึงกับสิ่งนั้น

มันยากพอดู!!!

หลายคนอาจแย้งในใจเงียบๆว่า “ใครไม่มาเป็นฉัน ก็ไม่รู้หรอก”

ผมเชื่อและเชื่อมากขึ้นด้วยประสบการณ์ตัวเองนิดหน่อยพออินเทรนน์ เรื่องพรรค์นี้

ว่า “เวลาจะช่วยเยียวยา” ความรู้สึกที่เกิดขึ้น

หากให้บรรเทาจากอาการนี้

เราคงต้องรักตัวเองให้เป็น

จริงๆไม่อยากยกธรรมะมาเทียบเคียงกับเรื่องนี้

แต่หากเราใคร่ครวญในมุมของความจริงแล้ว

“สิ่งต่างๆล้วนอยู่กับที่ของมัน เราต่างหากที่เอาตัวเราเข้าไปเกี่ยว”

ดังนั้น...

เราคงต้องจัดการกับสาเหตุ (ที่ทำให้เกิดความยืดเยื้อ)

ก็คือ เราควรทำความเข้าใจกับความจริงข้อนี้ และถอยออกมาจากสถานการณ์นี้อย่างสง่างาม

และผมเชื่อว่า ทำได้ แม้จะต้องใช้เวลาบ้าง

 

ความจริง และ เรื่องราวที่เป็นละครชีวิต สอนเราได้เสมอหากเรามองในมุมที่ต่างออกไป เหตุการณ์หนึ่งๆไม่มีจุดจบแบบเดียว ขึ้นอยู่ที่เราจะจัดการอย่างไร? ให้ทุกฝ่ายบอบช้ำน้อยที่สุด

อย่าลืมรักตัวเองให้มากๆ และมอบความรักนี้แก่ทุกคนนะครับ

 

 

 จตุพร วิศิษฏ์โชติอังกูร

๗ มีค.๕๓