สามร้อยไม่ใส่ ห้าร้อยปันๆ หนึ่งพันลูกโดด สองพันโกรธกันมาเป็นปีก็ใส่ให้
คนภาคใต้มีความตื่นตัวทางด้านการเมืองสูงมาตั้งแต่อดีต การเลือกตั้งตัวแทนทุกระดับ มักไม่หวังผลประโยชน์ จึงอยากที่คนต่างถิ่นจะเข้ามาเป็นตัวแทนทางภาตใต้ ถึงขนาดสมัยหนึ่งคนพัทลุงบอกว่า "ถ้าเป็นพรรคประชาธิปัตย์ ส่งเสาไฟฟ้าลงเลือกตั้ง ก็ยังมีคนใส่คะแนนให้ " ประจักษ์แจ้งมาแล้ว
สมัยหนึ่ง ผู้มีพระคุณของผู้เขียนคนหนึ่งลงรับเลือกตั้ง สส.ผู้เขียนไปช่วยขอเสียงให้ ผู้เขียนมักไปขอเสียงจากคนเฒ่าคนแก่ ที่มีพระคุณ มีความผูกพันกัน บางคนเป็นพ่อของเกลอ พ่อเกลอคงรู้ว่าผู้เขียนจะไปขอเสียง ท่านหลบหน้าไม่อยากพบแต่เขียนป้ายแขวนไว้ที่ประตูรั้วว่า
"พรรคเอิน*อย่ามาฮวน*เสียงใส่ให้โลกชวนเสียแล้ว"
ผู้เขียนตระหนักถึงความลำบากใจของพ่อเกลอมาทุกวัน จนมาทำงานชุมก็ตั้งใจอย่างเด็ดเดี่ยวว่าจะไม่เล่นการเมือง ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาเทศบาลสมัยที่ผ่านมา มีผู้มาเสนอตำแหน่งเลาฯ หรือที่ปรึกษา ซึ่งผู้เขียนได้ปฎิเสธไปทั้งสองตำแหน่ง
ขอทำงานชุมชนตามความสามารถที่พอทำได้
วันนี้เป็นวันสหกรณ์แห่งชาติ ไปประชุมสหกรณ์ผู้เลี้ยงสัตว์ พัทลุงและได้รับเชิญไปเป็นเกียรติในการแต่งงาน สองงาน พบเพื่อนๆ ที่ทำงานชุมชน เป็น อสม.บ้าง เป็นประธานสวัสดิการบ้าง ต่างลงรับเลือกตั้งเป็นตัวแทนชุมชน และอีกคนลงรับสมัครเป็นผู้ใหญ่ ได้ร่วมโต๊ะสนทนากัน ได้ความว่าต่างก็พ่ายแพ้กลับมาทุกคน ทั้งๆทีเขาเหล่านั้นผู้เขียนมองว่าเป็นคนมีความรู้ความสามารถมี
คุณภาพ รู้ เข้าใจและน่าพัฒนาชุมชนไปสู่สุขภาวะได้เร็ว
ตอนหนึ่งของการถอดบทเรียนแห่งความพ่ายแพ้เพื่อนบอกว่า คนภาคใต้กำลังเปลี่ยนแปลงทางการเมือง เมื่อก่อนชาวบ้านชอบคนที่เก่งพูดมีหลักการ เป็นคนดี แต่ประสบการลงสมัครรับเลือกตั้งได้บทเรียนจากคนภาคใต้ว่า
" สามร้อยไม่ใส่ ห้าร้อยปันๆ หนึ่งพันลูกโดด สองพันโกรธมาเป็นปีก็ใส่ให้"*
ผู้ใหญ่บ้าน กำนัน เกษียณ หกสิบปี เห็นที่ต้องลงทุนเป็นล้านถึงจะได้ตำแหน่งทางการเมืองท้องถิ่นของภาคใต้ในอนาคต ..............
เรียนคุณพี่ วอญ่า
มาอ่านวาทะของพี่ได้คำคล้องจองที่เกี่ยวข้องกับเรื่องต่าง ๆ อ่านมันดีครับ
สบายดีนะครับ ทำงานหนัก คือ ดอกไมม้ของชีวิต วาทะของพี่ การทำงาน คือการพักผ่อน ยังคิดถึงเสมอ
สวัสดีค่ะ
ก็เหมือนๆกันเป็นส่วนใหญ่นะคะ ทำใจค่ะ
เก็บตะวันมาฝากค่ะ
ในชุมชน...เด็กๆ เป็นความสดใสของชุมชน เสมอ
คิดถึง..
และแวะมาให้กำลังใจคนทำงาน นะครับ
สวัสดีค่ะลุงวอญ่า
จะเห็นได้ว่า ระบบทุนนิยม ไมใช่แค่ระบบเศรษฐกิจเท่านั้น
แต่ทุนนินมกำลังเป็นทั้งระบบการเมือง สังคม วัฒนธรรม
คนบูชาเงิน บูชาวัตถู...เงินเป็นของหวานระดับแชมป์
ดังนั้นการเลือกตั้งไม่ใช่ประชาธิปไดย
เช่นกัน...ความรักก็ไมใช่การแต่งงาน
มาแลบ้านคุณ วอนญ่าบ้าง..........การเมืองแน่นนะน้าบาว ขอบคุณที่แนะนำเพลง"อย่าพล็ด ๆ" พี่บาว
สวัสดีครับ ท่านผอ.พรสบายดีครับ ยังคิถึง ติดตรึงในความทรงจำ
กะว่าจะเขียนตอนที่สาม คำแดงชุมชนเข้มแข็งครับอาจารย์
คัมมิ่งซูนครับ
สวัสดีครับคุณ กานดา
ขอบคุณภาพงามๆครับ
เห็นธรรมชาติแล้วใจนิ่งขึ้นเยอะ ครับ
ฟังเพื่อนๆนักการเมืองท้องถิ่น ใจมันฟุ้งซ่าน
การเมืองไม่ยุ่ง มุ่งการบ้านดีกว่าครับ
คนดีสมถะเสียสละอย่างจริงใจ ผลักหนีมิเข้าใกล้ใฝ่การเมือง
คนมอมกระโดดคว้าพาฟูเฟื่อง ทำบ้านเมืองวุ่นวายเสียดายจริง
สวัสดีค่ะ คุณวอญ่า
สวัสดีค่ะคุณลุง
พรุ่งนี้หนูจะปลูกผักเหลียงค่ะ เตรียมดินและกระถางขาดใหญ่แล้วค่ะ
http://gotoknow.org/blog/nat21/340477
เรียนท่านวอ
วันเวลาเปลี่ยนความคิดความอ่านคนเราก็เปลี่ยนไป
เงินไม่มากาไม่เป็น
สวัสดีค่ะท่านผู้เฒ่า...
สบายดีไหมคะ พอลล่ามาทักทายและให้กำลังใจค่ะ
อย่างไรก็ตาม พอลล่าก็ยังกล้าที่จะไปนะคะ
สวัสดีครับพี่บ่าว
การเมืองเปลี่ยน แต่ขอให้ใจคนไม่เปลี่ยน
โดยเฉพาะจิตอาสา เพื่อสังคม
เป็นกำลังใจให้คนทำงานเพื่อชุมชนครับ
สวัสดีค่ะ ท่านวอญ่า
+ สวัสดีค่ะท่านบัง....สบายดีนะค่ะ...
+ สองวันนี้แอมแปร์ไม่สบายค่ะ...เป็นไข้หวัด...ปวดเมื่อยตามเนื้อตามตัว...ปวดหัว...น้ำมูกไหล...หงุดหงิด...ครางหงิ๋งๆ...ตามสภาพค่ะ
+ อ๋อยคิดว่า...ทุกวันนี้การเมืองในทุกระดับ...ทวีความรุนแรงอย่างมากค่ะ...โดยเฉพาะการเมืองท้องถิ่น...เลือกผู้ใหญ่บ้าน...เลือก ส.ท. ทำเอาคนในหมู่บ้าน ในชุมชน แตกแยกได้อย่างเหลือเชื่อค่ะ...และมีการเดิมพันกันสูงมาก...มีการได้เสียกันเป็นหลักล้าน...
+ เห็นแล้วน่ากลัวมากค่ะ...บ่งบอกถึงอะไรที่เกินพอเพียงไปเยอะมากค่ะ...การศึกษาไม่แข็งกร้าวพอที่สามารถให้คนทั้งหมู่บ้านคิดได้...ว่าเกิดอะไรขึ้น...ทำไมเราต้องแบ่งฝักแบ่งฝ่าย...เพราะการเลือกตั้ง...อะไรนี่เองหรือ...
+ บังค่ะ...แอมแปร์บอกว่าปวดหัว...และร้อนมาก...จนหัวจะแตกแล้ว...แม่...ช่วยลูกด้วย....
สวัสดีค่ะ ลุงบัง ว้าว! แหลงเรื่องการเมืองการด้วย..จริงๆแล้วครูบันเทิงมีโปรแกรมว่าจะไป กทม. เมื่อวันศุกร์ ต้องเปลี่ยนโปรแกรมค่ะ..เพราะกลัวแดงเดือด อิอิ..ไม่ปลอดภัย..
สวัสดีครับท่าน อาจารย์ แผ่นดิน
ทำโครงการผู้ใหญ่ ผู้สูงอายุมามาก
ปีนี้ ชวนครูข้างบ้านทำโครงการเยาวชน
เน้นการรู้หน้าที่มีสัมมาครับท่าน
ไม่นึกว่าเรื่องแบบนี้จะกินพื้นที่ถึงบ้านท่านวอญ่านะคะ
อุดมการณ์ก็กลายเป็นสินค้าไปแล้ว..
การเปลี่ยนแปลงเกิดขึ้นได้ทุกทีและทุกเวลา...ทหารเงินโจมตีอีกแล้วบ้านเรา
แต่ถ้าพูดถึงการเมืองกับเด็กๆ ที่ครูนกคุยด้วย...เด็กบ้านเราจะมีแนวคิดทางการเมืองคล้ายกับผู้ใหญ่ในบ้านเรามากๆ จนครูนกแอบสงสัยว่า ถ่ายทอดทางพันธุกรรมมาด้วยหรือเปล่าเนี่ย.....ภูมิใจในสิ่งที่เขาคิดค่ะ...เชื่อว่าวันหนึ่งเขาคงไม่ตกเป็นเครื่องมือของใคร
เห็นด้วยอย่างยิ่งครับคุณมาตายี
วิถีไท เข้าสู่วิถีทุน แล้วจะตกไปอยู่ในวิถีทาส ครับ
ต้องช่วยกันสร้างชุมชนน่าอยู่ เริ่มจากบ้าน
แล้วค่อยๆพลิกฟื้น คืนทุนสร้างไท
หวังรัฐถะไม่ได้แล้ว