ใครมีความรู้และความคิดสร้างสรรค์อะไรควักออกมาใช้จนหมดแม็ก ฮา แหม!... เห็นเด็กๆ กระตือรืนร้นอย่างนี้ฉันชื่นใจเสียจริง
 จากบันทึกที่ผ่านมา อบรมการหุ่นยนต์เคลื่อนที่ และการแข่งขันหุ่นยนต์ซูโม่
ฉันเขียนถึงความเป็นมาของโครงการ    และกิจกรรมที่จัดให้กับนักเรียน  วันนี้พอมีเวลาหลังจาการคุมสอบเสร็จ ได้เวลาเขียนต่อแล้วค่ะ

เชิญชมภาพวิดีโอ การแข่งขัน เรียกน้ำย่อยสักเล็กน้อย ก่อนอ่านบันทึกนะคะ 

 

    

            

  

 


อันนี้เป็นหุ่นยนต์ AX-11 ที่เราให้นักเรียนของเราใช้เล่นอยู่... งานนี้ ได้เล่น SUMO แน่ะ

     คุณสมบัติหุ่นยนต์ที่จะแข่งขัน    
  1. เป็นหุ่นยนต์อัตโนมัติ (Autonomous)
  2. ก่อนเริ่มทำการแข่งขัน หุ่นยนต์จะต้องมีขนาดไม่เกิน 20x20 cm ไม่กำหนดความสูงของหุ่นยนต์และหลังจากการปล่อยหุ่นยนต์ หุ่นยนต์สามารถมีขนาดไม่เกิน 30x30 cm ไม่กำหนดความสูงของหุ่นยนต์
  3. หุ่นยนต์ที่นำมาแข่งขันต้องตั้งโปรแกรมให้มีการหน่วงเวลา 5 วินาทีหลังจากปล่อยหุ่นยนต์ (เมื่อเริ่ม start  ให้หุ่นยนต์หยุดนิ่ง 5 วินาที ก่อนที่จะมีการเคลื่อนที่)
  4. น้ำหนักหุ่นยนต์ไม่เกิน 3 kg ( รวม แบตเตอรี่ )
  5. ไม่จำกัดกำลังมอเตอร์ ใช้แหล่งจ่ายไฟฟ้าเป็น แบตเตอรี่ DC ( ไม่จำกัดจำนวนแบตเตอรี่ )
  6. หุ่นยนต์ที่นำมาแข่งจะสร้างโดยใช้ Microcontroller ชนิดของเซ็นเซอร์ หรือ สร้างโดยอุปกรณ์อิเล็คทรอนิคส์ ชนิดใดก็ได้
  7. หุ่นยนต์ที่นำมาแข่งขันต้องไม่ติดตั้งอุปกรณ์ที่มุ่งทำลายหุ่นยนต์ฝ่ายตรงข้าม
  8. หุ่นยนต์ที่นำมาแข่งขันต้องผ่านการตรวจสอบจากคณะกรรมการก่อน ซึ่งจะตรวจสอบในวันแข่งขัน และมติของคณะกรรมการถือเป็นสิทธิขาด

        กิจกรรมภาคกลางวันของวันที่ 2  เด็กแต่ละทีมมีพัฒนาการที่ดีขึ้น  ฉันแอบรู้มาว่าแต่ละทีมและพี่เลี้ยงรวมพลังกันอย่างแข็งขัน   ต่างก็จะแสดงศักยภาพของทีมให้ดีที่สุด  เริ่มคิดเทคนิค และแก้ไขปรับปรุงโปรแกรม  ทดสอบความเสถียรของโปรแกรมที่ใช้ควบคุมหุ่นยนต์ให้เป็นไปตามเงื่อนไข   ใครมีความรู้และความคิดสร้างสรรค์อะไรควักออกมาใช้จนหมดแม็ก  ฮา    แหม !...  เห็นเด็กๆ กระตือรืนร้นอย่างนี้ฉันชื่นใจเสียจริง
 


มีเวลาไหนที่เจ้าหล่อน มิวว์ ปังปอนด์ ไม่ถ่ายรูปล่ะเนี่ย โห..ชาวบ้านเข้ากำลังยุ่ง ๆๆๆ
         มีบางทีมเหมือนกันที่ยังแก้ปัญหาไม่เสร็จ ฉันสังเกตเห็นว่ามีสีหน้าเครียด และดูกังวล   ฉันก็ต้องไปดูแลและคอยให้กำลังใจ  ส่วนทีมของหนูมิว กับหนูปังปอนด์   อารมณ์ดีเป็นพิเศษ เพราะหุ่นวิ่งฉิว...   เลยมีเวลาแอ๊บถ่ายรูปเล่นกัน  และคอยไปแกล้งวุ่นวายทีมของเพื่อนๆ   ให้เขาหัวปั่นเล่นเสียงั้น   ไม่รู้ลูกศิษย์ใคร  ฮิ ฮิ  นิสัยเหมือนครู เลยอ่ะ....
  กิจกรรมภาคกลางคืน 
         กิจกรรมคืนที่ 2  แจกดินน้ำมันและไม้จิ้มฟัน ให้แต่ละทีมต่อไม้จิ้มฟันเป็นรูปทรงใดก็ได้  ให้สูงมากที่สุด   กิจกรรมนี้เป็นการฝึกให้เด็กใช้กระบวนการทำงาน  คิดวิเคราะห์   วางแผนการทำงานร่วมกัน  ทำและแก้ปัญหา   มีความคิดสร้างสร้างสรรค์ตามจินตนาการ  บูรณาการเชื่อมโยงศาสตร์แขนงอื่น เช่น คณิตศาสตร์  วิทยาศาสตร์  ฯลฯ
        กิจกรรมนี้ทำให้นักเรียนใช้หลักการทางฟิสิกส์ในการสร้างชิ้นงาน  ผลงานของแต่ละทีมหลายหลายมากๆ   ครูอย่างเราจะสามารถทราบว่าแต่ละทีมเป็นอย่างไร  รู้จักการวางแผนการทำงานที่เป็นระบบหรือไม่
ดูซิ  ว่า ทีมไหนคิดได้เจ๋งสุด... อะ อะ ต้องไม่ล้มด้วยนะจ๊ะ 

 
บางทีมต่างคนต่างคิด แล้วก็ทำให้สูงไว้ก่อน  และแล้ว.... มันก็ล้มไม่เป็นท่า.... ฮา


        ทีมหนูองุ่น สร้างได้สูงที่แต่การเชื่อมต่อแต่ละจุดไม่แข็งแรง  ฐานไม่มั่นคง  ตั้งได้แป๊บเดียวตึกสูงก็หักครึ่งเลย...   อีกแล้ว   ฮ่า  ฮ่า
               ทีมเฉิ่มคุง (ต๊ะ พลอย  อ๋องแอ๋ง)  รู้จักวางแผน ช่วยกันคิดหาวิธีสร้างงาน  เน้นที่ฐานต้องแข็งแรง เพราะต้องตั้งให้ได้นานที่สุด   แต่ !..  วัสดุหมดเสียก่อน เลยสูงไค้แค่นี้..... ฮิ ฮิ
               ทีมของนายเต๋า ชนะเลิศ ใช้หลักทางฟิสิก์/แรงโน้มถ่วง (หอเอน)   ฐานกว้างและรับน้ำหนักได้ดี  ส่วนบนต้องลดขนาดและน้ำหนักลองดินน้ำมัน ให้มากที่สุด   เมื่อเสร็จแล้วต้องตั้งอยู่ได้นานกว่า 15 นาที

                     

เจ๋งๆๆ  พลังสามัคคี ชนะทุกสิ่ง  โอ้..ของพี่อ้อม สูงจังนิ... ขององุ่น เหมือนมะยมเชื่อมเลย  ฮ่า ฮ่า


         ข้อคิดและสาระความรู้จากกิจกรรมนี้   เด็กได้ข้อคิด ข้อสรุปว่า การทำงานใดๆ ก็ตาม  ต้องมีการวางแผนการทำงานอย่างเป็นระบบ ครบถ้วนตามกระบวนการ บวกด้วยความสามัคคี ร่วมแรงร่วมใจ  จะทำให้งานประสบความสำเร็จและมีประสิทธิภาพ
        ต่อด้วยกิจกรรมนันทนาการอื่นๆ ที่ต้องใช้ปฏิภาน ไหวพริบ  ประสาทสัมผัส เชาว์ปัญญาด้านตัวเลข สติสมาธิในการนับเลขต่อ เป็นระบบเลขฐาน 2 10 16  32  46  ใครนับผิดก็เออเรอร์   ต้องออกมาทำโทษภายในวงล้อม  แบบโก๊ะๆ  ฮาๆ เฉิ่มๆ   ท่าเต้นแปลกและพิสดาร ของพี่ Staff  เรียกเสียงหัวเราะ  ขบขัน ครึกครื้น  จนน้ำหูน้ำตาไหล.....


ท่าเต้นประหลาดๆ ของพี่โอปอคุง ท่าเฉิ่มๆ โก๊ะๆ ของนายอ๋องแอ๋ง  เอ๊า! เต้นๆๆๆ  เป่ายิ๊งฉุบ...


       ผ่อนคลายด้วยเล่นเกมเป่ายิงฉุบ คนแพ้ต่อหลังไปเรื่อยๆ ยาว  จนเหลือผู้ชนะเพียงทีมเดียว เป็นเกมแบบน่ารักๆ   ร้องเพลงกระโดดซ้าย  ขวา  หน้า หลัง  ดูน่ารักเชียว ต่อเป็นขบวนรถไฟ   ฝ่ายแพ้ก็เต้นเพลงท่าพิสดารตามระเบียบ...
       สี่ทุ่มครึ่ง ไหว้พระ สวดมนต์ นั่งสมาธิ แผ่เมตตาและอุทิศส่วนกุศล  เราสวดมนต์แบบยาว เหมือนเดิมค่ะ  ต่อด้วยข้าวต้มรอบดึก แล้วแปรงฟันเข้านอน  วันนี้เจ้าสุพรรณี ( นู๋  ZaZa )  ขออนุญาตทำการบ้านต่ออีก   ฉันก็เลยใช้เวลานี้ตรวจงานนักเรียน ทาง E-mail  ถือโอกาส สะสาง งานด้วย  ดีกว่าอยู่เปล่าๆ 

  

         วันที่ 3  วันนี้เด็กๆ   ตื่นเต้น เพราะเป็นวันแข่งขันสนามจริง   ภาคเช้าแต่ละทีมช่วยกันตกแต่งหุ่นยต์ของตัวเองให้เลิศสุดๆ   หุ่นแต่ละตัวก็มีสีสัน และเอกลักษณ์   งานนี้เด็กๆ  ใช้ความรู้และทักษะจากการเรียนวิชาต่างๆ   มาเชื่อมโยงบูรณาการ กันได้อย่างลงตัว....    คุ้มค่ากับความเหนื่อยของครูจริงๆ

หุ่นยนต์ ที่ตกแต่งให้สวย เก่  เท่.. สุดฤทธิ์  ลูกศิษย์ครูจุ๋มต้องหยั่งงี้  ดิ....

 

       ได้เวลาแข่งขันแล้ว  มาลงจากห้อง E-Classroom ไปที่หอประชุม   วันนี้มีแขกมาชมการแข่งขันมากมาย ลูกศิษย์ของฉันมาคงตื่นเต้น และประหม่า  มือเย็นเฉียบ เข้ามากอดฉันแน่นเชียว   “อาจารย์ขา  อาจารย์ครับ  กลัวจังเลย  กลัวหุ่นยนต์มีปัญหา  กลัวไปสารพัด ฯลฯ”    ฉันก็ให้กำลังใจลูกศิษย์ทุกทีม  เต็มที่นะลูก ไม่ต้องกลัว ไม่ต้องเกร็ง ตั้งสติทำให้ดีที่สุด.....   เมื่อได้เวลาแข่งขัน  พี่โอปอคุง เป็นกรรมการสนาม  ดร. ปัญญา  เป็นผู้ประกาศ  พี่ส้มคนสวย  เป็นคนจดแต้ม   ส่วนพี่ Staff  ก็คอยควบคุมและช่วยน้องแต่ละทีมโหลดโปรแกรม    พี่พี  กับพี่ต้น  เป็นตากล้อง   ท่าน ผอ.สุธีร์  Boss  ที่แสนดีของพวกเรา  และ ท่านรอง ผอ. ทั้ง 2 ท่าน   รวมทั้งคุณครูทั้งหลายนั่งชม และเชียร์อยู่รวมกับเด็กๆ  

ทุกสายตาจับจ้องอยู่ที่ สนามแข่งขัน  ฉันทั้งลุ้นและก็ถ่ายวิดีโอเก็บเอาไว้ด้วย...

 

      ท่าน ผศ. ดร.ปัญญา  หัวหน้าทีมวิทยากร  แจ้งเงื่อนไขและเกณฑ์การแข่งขัน  มาดูกติกาและสนามแข่งกันนะคะ
    กติกาในการแข่งขัน
         ในการแข่งขันได้แบ่งเป็น ใช้กติกาการแข่งขันแบบทั่วไป
 ใน 1 คู่การแข่ง (1 เกมส์)  จะมีการแข่งขันกัน 3 ยก ยกละ 3 นาที พักระหว่างยก 1 นาที
 ก่อนเริ่มการแข่งขันหุ่นยนต์ต้องอยู่หลังเส้น start ภายในสนาม
  เมื่อปล่อยหุ่นยนต์แล้ว ให้ผู้ควบคุมหุ่นยนต์ อยู่ในบริเวณที่กำหนดให้ และห้ามสัมผัสหุ่นยนต์ จนกว่าจะจบการแข่งขันในยกนั้น
 ขณะแข่งขัน เมื่อมีชิ้นส่วนใดๆของหุ่นสัมผัสพื้นนอกสนามจะถือว่าแพ้ในยกนั้น
 ถ้ามีชิ้นส่วนใดหลุดจากตัวหุ่น ไม่ว่าจะเกิดจากการกระทำของฝ่ายตรงข้ามหรือเกิดจากข้อผิดพลาดของหุ่นเองจะถือว่าหุ่นตัวนั้นแพ้ในยกนั้น
 ถ้าชิ้นส่วนหลุดออกจากหุ่นทั้ง 2 ฝ่ายพร้อมกัน จะถือว่าเสมอในยกนั้น
  ถ้าหุ่นยนต์ได้รับความเสียหายเนื่องจากการกระทำของฝ่ายตรงข้ามจนไม่สามารถแข่งขันต่อได้จะถือว่าแพ้ในยกนั้น
  การสิ้นสุดการแข่งขันในแต่ละเกมส์
          -  ชนะ 2 ใน 3 ยก
          -  ถ้าตัดสินผลแพ้ชนะไม่ได้ใน 3 ยก จะแข่งขันอีก 1 ยก เพื่อหาผู้ชนะ
          -  หากไม่มีผลแพ้ชนะภายใน 5 ยก จะตัดสินโดยการจับฉลาก ยกเว้นรอบชิงชนะเลิศ จะแข่งจนกว่าจะรู้ผลแพ้ชนะ
 ในการแข่งขัน 1 เกมส์ ( 3 ยก ) ผู้แข่งขันสามารถขอเวลานอกได้ 1 ครั้ง เป็นเวลา 5 นาที  ซึ่งจะขอใช้สิทธิ์ ได้ในกรณีที่ start  แล้วหุ่นยนต์ไม่ทำงาน หรือกรณีอื่นๆซึ่งขึ้นอยู่กับดุลยพินิจของกรรมการ 
 ผลการตัดสินชี้ขาด ขึ้นอยู่กับดุลยพินิจของคณะกรรมการ 

โห.... สู้กันสุดฤทธิ์  หุ่น น่ะ มันไม่เหนื่อย  แต่เจ้าของหุ่นนี่ซิ... ลุ้นตัวเกร็งเชียวแหละ
ถึงขั้น พูดกะหุ่น ว่า  " วิ่ง ๆ ชนไปเลย...เร็วๆๆๆ  เอาเลยลูก เดี๋ยวให้กินขนม  (ฮา) 
ทำไปได้  ลูกศิษย์ใครน๊า...

 สนามแข่งขัน   สนามแข่งขัน  สนามแข่งขัน  สนามแข่งขัน   

 

                    

  

                     1. สนามมีลักษณะเป็นวงกลม พื้นสนามสีดำ  เส้นขอบสนามสีขาว
2. ขนาดของสนาม มีเส้นผ่านศูนย์กลาง  154 cm  ความหนาของสนาม 5 cm
3. เส้นขอบสนามมีความกว้าง 5 cm 
               
 ทุกสายตาจับจ้องอยู่ที่หุ่นยนต์.. ลุ้นระทึก  โอ๊ย.. ขอให้ชนะ สาธุ  สาธุ ดูสีหน้าของแต่ละคนซิ !..
       ส่วนฉันก็อยู่กับเด็กทุกๆ ทีม  คอยแนะนำให้กำลังใจ  ชี้ให้เขาสังเกต และหาเทคนิควิธีการวางหุ่นยนต์  หาข้อได้เปรียบ เสียเปรียบ  ดูแล้วต้องคิด  วิเคราะห์ตามด้วย...   จากนั้นก็ลุ้น ๆๆๆๆ  เหนื่อย หัวใจจะวาย  ฉันถ่ายวิดีโอไว้ด้วย เอาไว้ให้เด็กดู และจะได้ดูเพื่อปรับปรุงแก้ไข   และแล้วเราก็ได้ทีมชนะ และรองชนะเลิศ

ลุ้นทั้งคนแข่งและ คนดู....  พี่ฝ้ายจ๋า... ท่าถ่ายรูปน่ารักจัง เอ๊ะ! ใครอยู่หลังพี่ฝ้าย น่ะ...

ลุ้นระทึก  แม้กระทั่ง ท่าน ผอ.  โอ๊ย.... สาธุ   สาธุ อย่าแพ้เขานะลูก.....
แล้วครูจุ๋ม กำลัง...สอนอะไร นายเต๋า กับนายเมย์  หรือจ๊ะ?

ครูดิ่ง เชียร์ทิมเด็กสิงห์ (ปวช.) สุดฤทธิ์   ส่วนครูขวัญ เชียร์ลูกสาว ทีม VIP. (ท่าปลา)

 

    พิธีปิดการอบรม ท่าน ผอ. เป็นประธานมอบเกียรติบัตร  รางวัลให้ผู้เข้าอบรม   มอบของที่ระลึกให้คณะวิทยากร และน้องๆ นักศึกษาสถาบันเทคโนโลยีปทุมวัน....  แล้วกล่าวให้โอวาสแก่ผู้อบรมทุกคน
ผู้อำนวยการสุธีร์  บัวพิมพ์  มอบเกียรติ แก่วิทยากรและผู้ควบคุมทีม

 

ผศ.ดร.ปัญญา  พี่โอปอคุง  ครูศุภมาศ  ครูพชร  และครูขวัญมนัญ (รร.ท่าปลาประชาอุทิศ)
มอบของที่ระลึก พระยาพิชัยดับหักทำด้วยเหล็กน้ำพี้ แก่ ผศ.ดร.ปัญญา  มินยง
และมอบพระเครื่อง แก่ทีมนักศึกษา  พี่ Staff  ที่แสนดีของน้องๆ

 

มอบเกียรติบัตร และเงินรางวัล แก่ทีมชนะเลิศ รองอันดับ 1 และรองอันดับ 2 เรียงตามลำดับ
มีรางวัลชมเชย  และรางวัลพิเศษขวัญใจมหาชน ของพี่ Staff  ด้วย โห... เท่ จริงๆ  


ชาวลับแลพิทยาคม เลือดเขียว-ขาว  คุณสุดยอดมาก.... เธอคนคนดีในดวงใจของครู....

มีความสุข อิ่มเอมกันทุกคน ถ้วนหน้า.... ดูรอยยิ้มของพวกเราซิคะ  เย้   เย้....


      ต่อด้วยการถ่ายรูปร่วมกัน  เป็นบรรยากาศแห่งความชื่นมื่น มีความสุข  พี่กับน้องแลก mail กัน  เขียนเฟรนชิฟ   ผู้ใหญ่อย่างพวกเราก็ปล่อยให้พี่ๆ น้องๆ ได้ล่ำลากัน.... เราทำข้าวพันพักเลี้ยงชาวปทุมวัน... ข้าวพันผักเสริฟร้อนจากเตา  ข้าวพันไม้ ไข่ม้วน  มีข้าวแคบให้แหมติดใจกันใหญ่ ติดเป็นเป็นทิวแถว  บอกแล้วมาลับแลเคี้ยวเล่นกันด้วยแหละ...มาแล้วหากไม่ได้ทานข้าวพันผัก และข้าวแคบ ถือว่าไม่ถึงลับแล  ฮิ ฮิ 
      คนที่ทำขาวพันผักเสริฟแขก  ไม่ใช่ใครที่ไหนหรอก  ก็นู๋ช่อทิพย์ กับเพื่อน ที่เข้าค่ายนี่แหละ... ลูกศิษย์ลับแล  ทำได้ทุกอย่าง  ทั้งวิชาการ  กีฬา และเป็นแม่ศรีเรือน  ฮิ ฮิ

 

ใครเป็นใคร ดูกันเอาเอง  ครูใจดี เขียนไม่ไหว...ฮ่า  ฮ่า

ในภาพที่พี่ Staff  อ้อ.. พี่โอปอ เฉยๆ  พี่หนุ่ม  และพี่ต้น  (ถูกรึกเปล่า...เนี่ย..)
ถ้าครูจำผิด  ก็ขออภัยนะจ๊ะ ลูกๆ... เป็นผู้สูงอายุ ควมจำมันสั้นน่ะ...

        เด็กๆ ทยอยกลับบ้าน ผู้ปกครองมารับ  ฉันกับเพื่อนครูก็อยู่ดูแล รับรองทีมงานของ ดร.ปัญญา  จนถึงเวลากลับ ก็เกือบ 2 ทุ่ม  คืนนี้จะไปพักที่ อ.ท่าปลา  รุ่งขึ้นจะเที่ยวเขื่อนสิริกิติ์กัน ก่อนกลับกรุงเทพฯ 

      ดร.ปัญญาบอกว่าท่านต้องดินทางไปญี่ปุ่นวันอาทิตย์  ลูกศิษย์ของฉันเขา ติดต่อพุดกับพี่ๆ  ตลอด บอกฉันว่า อาจารย์ ดอกเตอร์ยังไม่กลับจากญี่ปุ่นเลย  เดือนหน้าพี่ ๆ  เขาก็จะแข่งยนต์หุ่นกันอีกแล้ว พี่ๆ จะเอาถ้วยชนะเลิศมาฝากน้องๆ   ดีจังนะพี่ๆ กลุ่มนี้เป็นไอดอลของน้องๆ ไปแล้ว    เป็นสิ่งที่ดีนะ เด็กเขาจะได้ขยัน หมั่นฝึกฝนการเขียนโปรแกรมควบคุมหุ่นยนต์  และใช้เวลาให้เป็นประโยชน์ 
      ฉันถือว่าโครงการของเราประสบความสำเร็จมากเลย   ฮ่า ฮ่า ชมรมหุ่นยนต์ลับแลพิทยาคม  จงเจริญ....
      ตลอดระยะเวลา การเข้าค่ายอบรม  ฉันอยู่กับลูกศิษย์ ตลอด 3 วัน 2 คืน  ไม่กลับบ้านเลย.... ส่วนครูพชร  (ป้าหนู)  ก็อยู่ตลอด  แต่ป้าเขากลับไปอาบน้ำ แต่งตัวที่บ้าน  แถมด้วยซื้อขนม มาให้ทีม วิทยากรและพี่ staff  รองท้อง ก่อนทานอาหารเช้า... ป้าเทคแคร์ แขก ได้เยี่ยมมากๆ ค่ะ

  

โปรดอย่าลืมกัน น๊า....
คิดถึงกัน  ไม่ต้องมาก วันละนิดๆ  ก็คิดถึงกันตลอดไป

 

      ขอบคุณทุกๆ คน ที่มีส่วนเกี่ยวข้องในการเข้าค่ายอบรมและแข่งขันหุ่นยนต์ ในครั้งนี้   ซึ่งสิ้นสุด เสร็จสิ้นไปด้วยดี  เต็มไปด้วยความประทับใจ รอยยิ้ม  มิตรไมตรี  ความเหน็ดเหนื่อยหายไปสิ้น  เหลือไว้แต่ความสุข ความอิ่มเอม  ทั้งความรู้ ประสบการณ์  และมิตรภาพที่งดงาม   ขอบพระคุณ ท่านผู้อำนวยการสุธีร์  บัวพิมพ์  ที่ส่งเสริมสนับสนุนและเป็นกำลังใจ  เป็นผู้ขับเคลื่อน มอบสิ่งที่ดีและมีคุณค่าแก่เด็ก ๆ ... ที่ลืมไม่ได้เลยคือ
      ขอขอบคุณ ท่าน ผศ.ดร.ปัญญา  มินยง  และพี่ Staff  น้องๆ ชาวปุมวัน  ที่ทุ่มเทกำลังกาย กำลังใจ ในการถ่ายทอดความรู้  ประสบการณ์ที่ยิ่งใหญ่แก่น้องๆ ทุกคน  ทำให้ให้น้องๆ  เกิดแรงบันดาลใจ  จุดประกายความคิดให้แก่พวกเขา  ให้เขาพัฒนาศักยภาพให้ถึงจุดสูงสุด...   ขอบคุณอีกสักร้อยครั้ง พันครั้ง ให้สมกับความเมตตา  และน้ำใจไมตรีของทุกท่าน   และเราจะมาพบกันอีก  ขอให้ทุกๆ ท่าน ประสบแต่ความเจริญรุ่งเรืองในชีวิตและหน้าที่การงานตลอดไป

 

 

     ครูใจดีในฐานะครูคอมฯ  และรับผิดชอบกิจกรรมนี้  ขอเป็นตัวแทนชาวลับแลพิทยาคม ส่งความขอบคุณ ความระลึกถึง และความปรารถนาดี ถึงทุกๆ ท่าน   ด้วยหัวใจแห่งการสำนึกขอบคุณ ของชาวลับแลพิทยาคม ค่ะ   

 

ครูใจดี  :  บันทึก
ภาพประกอบ : เป็นภาพของพวกเราทุกคน