ความรักของหญิงคนหนึ่ง
ผู้หญิงคนหนึ่งที่เคยผิดหวังกับความรัก เคยเสียใจกับความรักมามากมายจนไม่กล้าที่จะรักใครอีก จนวันหนึ่งต้องมาเจอกับคนที่ทำให้เธอใจอ่อน คนที่เธอเคยแอบมีใจให้ ทำให้ความคิดที่ไม่กล้ารักใครกลับเปิดใจให้คนนั้นเข้ามาโดยใช้เวลาแค่เพียง สั้นๆและคิดว่าการที่ได้พบกับคนๆนี้อีกครั้งคงเป็นพรหมลิขิตที่ทำให้เธอและ เขาได้พบกันและทำให้เธอผู้นี้ได้พบกับความสุขที่แท้จริง ยิ่งได้รู้ว่าเค้าคนนั้นเคยผิดหวังในความรักมามากเช่นกันยิ่งทำเธอคิดว่า เค้าจะไม่มีวันทำให้เธอผิดหวังอย่างแน่นอน ความรักเริ่มก่อตัวขึ้นในใจเธออย่างรวดเร็วทำให้เธอรักเค้าคนนั้นมากและวาด ความฝันกับเขาคนนั้นไปไกลแสนไกลทั้งที่รู้จักกับเค้าคนนั้นมาไม่นานแต่เธอ กลับเชื่อมั่น และไว้ใจในตัวเค้าเป็นอย่างมาก เพราะเค้าไม่เคยล่วงเกินเธอเลยและเป็นสุภาพบุรุษถึงแม้จะมีเรื่องที่ไม่เข้า ใจกันบ้างแต่ก็เป็นเพียงเรื่องเล็กน้อยเท่านั้นจึงทำให้เธอคิดว่าเค้าคงจะ เป็นผู้ชายที่ดีที่สุดในชีวิตเธอและจะดูแลเธอได้เป็นอย่างดี เธอใช้ชีวิตอย่างมีความสุขในแต่ละวัน เฝ้าคิดถึงและเป็นห่วงเค้าอยู่ตลอดเวลา เค้าเฝ้าบอกกับผู้หญิงคนนี้อยู่ตลอดเวลาว่าอยากจะใช้ชีวิตร่วมกับเธอ และอยากจะแต่งงานกับเธอ เธอคนนี้รู้สึกดีใจอย่างเป็นที่สุดแต่ก็ได้แต่เก็บความรู้สึกดีใจเอาไว้ในใจ เท่านั้นไม่กล้าแสดงออกมามากมาย และแล้ววันหนึ่งความหวังและความฝันทุกอย่างที่เธอเคยคิดวาดฝันไว้อย่างสวย งามกลับต้องละลายหายไปพร้อมกับสิ่งที่เธอไม่เคยจะคาดคิด คนที่เธอเคยคิดที่จะใช้ชีวิตร่วมกันไปตลอดกลับทำให้เธอเสียใจ โดยที่เธอไม่เคยคิดและไม่ได้ตั้งตัวมาก่อน และที่เธอเสียใจที่สุดคือการที่เค้าคนนั้นไม่เคยบอกเหตุผลอะไรกับเธอเลยไม่ เคยอธิบายอะไรให้เธอเข้าใจ แค่คิดจะไปกับผู้หญิงอีกคนหนึ่งก็ไปโดยไม่มีการให้เวลาเธอได้ทำใจ เธอต้องทนรับกับความเสียใจที่มีอย่างมากมาย เพียงแค่............เค้าบอกและอธิบายให้เธอเข้าใจสักนิดว่าเหตุผลที่ต้องไป จากเธอมันคืออะไรเธอคงไม่ต้องเจ็บมากมายและคงพร้อมที่จะทำใจและตัดใจจากเค้า ได้ง่ายขึ้น แต่การตัดใจจากใครสักคนมันไม่ง่าย มันต้องใช้เวลากับการทำใจ ซึ่งตัวเธอเองรู้ดีว่าเธอทำใจไม่ได้ เธอเหมือนคนโง่ที่คอยคิดเข้าข้างตนเองอยู่ตลอดเวลาว่า..........สักวันหนึ่ง เค้าจะกลับมา...........เธอได้แต่เฝ้ารอคอยเค้าตลอด แต่ไม่มีแม้เงาที่เค้าจะกลับมา
จนวันหนึ่งเค้ากลับมา มาพร้อมกับความรู้สึกผิดที่ทำให้เธอต้องเสียใจ เค้าบอกกับเธอ ว่าเค้าเสียใจที่ปล่อยสิ่งที่มีค่าให้หลุดมือ ไม่รักษามันไว้ต้องมานั่งเสียใจกับสิ่งที่ตนเองทำลงไปและบอกว่ายังตัดขาดกับ ผู้หญิงคนนั้นไม่ได้เพราะมีเหตุผลบางอย่างและถามเธอว่าพร้อมที่จะคบกันไปแบบ นี้ได้มั๊ย.........ด้วยความรักบวกกับการรอคอยของเธอ เธอจึงตัดสินใจที่จะตามใจตัวเองโดยที่ไม่ได้สนใจอะไรทั้งนั้นและไม่ได้สนใจ เลยว่าเค้ามีผู้หญิงคนนั้นอยู่ เธอรู้สึกดีและมีความสุขมากกับคำว่ารัก คำว่าคิดถึง ที่เค้าพร่ำบอกกับเธอซึ่งเธอไม่รู้เลยว่ามันจะมีอยู่จริงหรือเปล่าในใจเค้า ยิ่งเวลาผ่านไปความสุขที่เธอมีกลับกลายเป็นความรู้สึกไม่แน่ใจว่า เธอมีความสุขที่แท้จริงหรือเปล่า ยิ่งเธอพยายามจะเข้าไปใกล้ตัวเค้ามากเท่าไหร่เธอยิ่งรู้สึกเจ็บปวดกับคำว่า
“มือที่สาม” ทั้งที่เธอไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่ามือที่สามจะมาเป็นตัวของเธอเอง และจะทำให้รู้สึกผิดได้มากขนาดนี้ เธอตัดสินใจที่เดินออกมาจากเค้าโดยที่เค้าไม่ได้ทักท้วงหรือคิดจะดึงเธอไว้ ยิ่งทำให้เธอเข้าใจว่าเค้าคนนั้นไม่ได้รักเธอเหมือนกับที่เธอรักเค้าเลย ที่ผ่านมามันคงเป็นแค่ความสงสารและเห็นใจบวกกับความรู้สึกผิดในใจของเค้า เท่านั้น เธอเหมือนคนโง่ที่คิดว่าความรักที่แท้จริงจะมีอยู่ จริงๆแล้วมันไม่มีเลย แต่ความรักที่มันอยู่ในใจเธอมันยังคงอยู่ตลอดไปและคงลบภาพเค้าคนนั้นออกจาก ใจไปไม่ได้ง่ายๆ และเธอเองคงต้องยอมรับกับความเป็นจริงที่เกิดขึ้นกับตัวเธอ และให้อภัยในทุกสิ่งทุกอย่างเพื่อไม่ให้มีอะไรติดค้างในใจ ความรักมันเกิดขึ้นได้กับทุกคนแต่คนเราจะอยู่ร่วมกัน ได้ต้องมีทั้งความรักและความพร้อม พร้อมที่จะอยู่ร่วมกันไปตลอดอย่างจริงใจ ไม่ใช่มีแต่ความรักเพียงอย่างเดียว สิ่งที่ทำให้เธอรูสึกดีได้ในตอนนี้คือการทำใจ และเธอเองคิดว่า “ความรักของเธอควรจะสิ้นสุดลงตรงนี้ที่ความเสียใจ ดีกว่าจะต้องเสียใจอย่างไม่มีที่สิ้นสุด”บางครั้ง คำว่าชีวิต ก็เป็นเรื่องที่เข้าใจยาก ในบางอย่างที่เราไม่ชอบ ไม่คิด แต่กลับต้องตกอยู่ในภาวะนั้น บ่อยครั้งที่สังคมมักจะตราหน้าคนที่เป็นเมียน้อย ชู้รัก โดยที่ไม่ได้มองให้ถ่องแท้ ก็เป็นการทำร้ายคนด้วยคำพิพากษาที่เป็นมุมมองฝ่ายเดียว อันว่าชะตาฟ้าลิขิต ถ้าไม่ประสพด้วยตนเอง จะเข้าใจยากจริงๆ เพื่อนหญิงคนหนึ่ง อยู่ในตระกูลที่ทรงเกียรติ์ ฐานะและการศึกษาสูง พ่อเป็นหมอ แม่มีตำแหน่งระดับสูงของกระทรวงหนึ่ง สิ่งแวดล้อมดี และก็ ไม่เห็นด้วยกับการขายตัวของผู้หญิง ในสถานเริงรมณ์ต่างๆ รวมถึงการที่ผู้หญิงหลายๆคนที่รู้จัก เป็นเมียน้อย ซึ่งบางคนเป็นเมียน้อยของคนหาเช้ากินค่ำด้วย ไม่ใช่เป็นเมียน้อยเสี่ยด้วยซ้ำ กระทั่งวันหนึ่ง ที่เธอต้องประสพด้วยตนเอง เครียดจนจะฆ่าตัวตาย เธอรักและเทิดทูนคนที่เธอรักมากๆ จนลงเอยในที่สุด คบกันมา3-4ปี ไม่เคยมีข่าวเลย แต่พอลงเอยได้ไม่ถึงปี กลับมีข่าวว่า คนที่เธอรัก มีครอบครัวอยู่แล้ว กระทั่งตามเรื่องจนรู้แน่ชัด เป็นจริงตามนั้น รวมถึงคำสารภาพของคนที่เธอรักด้วย เธอเรียนไม่จบโท ต้องกลับเมืองไทย รักษาแผลใจอยู่หลายปี ทำงานในบริษัทเอกชนที่แม่ฝากงานให้ กาลเวลาผ่านไป ทุกอย่างคืออดีต แต่แล้วก็เกิดซ้ำอีก ไปลงเอยกับญาติของเพื่อนแม่ กระทั่งผู้ใหญ่ยอมรับทั้ง2ฝ่าย พอถึงวันแต่งงาน มีหญิงสาวอุ้มลูกมาแสดงตัวว่าเป็นเมียของฝ่ายชาย งานนั้น ผู้ใหญ่เป็นลมคางาน4-5คน เจ้าสาวแทบจะเสียผู้เสียคน ผู้ใหญ่พาไปนั่งสมาธิ นุ่งขาวห่มขาวอยู่เกือบ2ปี ระหว่างนั้น ได้ศึกษาพระธรรม และศาสตร์บางอย่าง ทำให้เธอปลง คนบางคน มีดวงแต่งงาน แต่คนอีกหลายๆคน ก็ไม่มีดวงแต่งงาน คนบางคน เป็นดวงเมียน้อย คนบางคน เป็นดวงเศรษฐี คนบางคน เป็นดวงยาจก ด้วยบุญทำกรรมแต่ง ทำให้ชาตินี้ ต้องมารับทั้งบุญและกรรมที่อดีตชาติได้สร้างสมไว้ บุญ คือ บุญที่ได้เกิดมาเป็นคน คนเป็นสัตว์ชนิดเดียวที่เกิดมาแล้ว มีโอกาสสร้างบุญบารมี และก่อกรรมทำเข็ญ ส่วนกรรม คือกรรมเก่าที่ติดตามมาส่งผลในชาตินี้ หรือชาติต่อๆไป
ลองหยุดการเสียใจ นิ่ง แล้วตั้งสติ คนที่เรารัก คนที่รักเรา ยามที่เรารักคนอื่น แล้วผิดหวัง เราก็เสียใจ เช่นกัน คนที่รักเรา อาจเป็นพ่อแม่ เพื่อนฝูง หรือ กับใครคนหนึ่ง ที่รักเรา แล้วผิดหวังในตัวเรา เขาก็เสียใจเช่นกัน ทำใจให้เป็นสุข มองทุกอย่างให้เที่ยงแท้ จะเห็นสัจธรรมจ๊ะ เสียใจไปก็เท่านั้น ดีใจไปก็เท่านั้น แค่อารมณ์ ไม่ใช่ความสุขที่แท้จริงหรอก
มาทักทายและให้กำลังใจก่อนนะจ๊ะ
แล้วจะกลับมาอ่านใหม่ค่ะ
สวัสดีค่ะ
แวะมาอ่านบันทึกซึ้งๆ บันทึกนี้ค่ะ
ขอบคุณนะคะ^__^
ในชีวิตจริง ของหญิงคนหนึ่ง ที่ไม่มีดวงกับความรัก ความสมหวัง ถ้าคนไม่เข้าซาบซึ้งในความรัก อย่าเล่นกับไฟ เพราะหากผิดหวัง จะผิดหวังมาก ด้วย จะเสียทั้งตัว เสียทั้งใจคะ วัยรุ่นระวังนะคะ อ่านแล้วก็เป็นอุทาหรณ์ได้คะ
รักหาเมื่อไหร่ก้ได้ถ้าพร้อม จงตั้งหน้าตั้งตา เรียนให้สูง ทำงานให้มั่นคง ทำใจให้เด็ดเดี่ยว แล้วจะไม่เกิดเรื่องอย่างนี้คะ อย่าอ่อนแอกับความรัก
สวัสดีค่ะ
ชาย หญิง ไม่ว่าใครๆ สถานะไหน ก็ล้วนต้องมีตวามเป็นส่วนตัวบ้าง.. การให้เวลาตัวเอง มีเวลาส่วนตัว ก็เพื่อทบทวนอะไรๆ หลายๆ อย่าง ที่เราได้พบได้เห็นมาเป็นช่วงๆ ของชีวิต พร้อมกับดูแลตัวเอง.. อย่างไรก็ตาม ดูแลตัวเองให้ตัวเองพอใจ มากกว่าพยายามให้คนอื่นพอใจเรา นะคะ.. เราไม่ได้ทำร้ายเบียดเบียนใคร แต่เมื่อมีปัญหา ก็ไม่ควรต้องถูกใครจองจำ.. ตอนนี้ อย่างน้อย คิดว่า.. ก็ต้องดูแลร่างกายก่อน เพื่อให้ร่างกายพร้มที่จะ น้อมใจ ไปทางบุญไว้ก่อน เชื่อว่าจะทำให้มองเห็นหนทางข้างหน้า เมื่อมีสมาธิในทางบุญค่ะ อย่ามัวแต่โศกเศร้าแล้วไม่ดูแลร่างกายนะคะ.. เห็นใจ และเป็นกำลังใจให้นะคะ.. ขอบคุณที่เขียนบันทึกเล่าเรื่องค่ะ.. ขอให้มีความสุขกาย สบายใจ มากขึ้น ทุกๆ วันนะคะ..
ขอขอบคุณ Dreams that fly away
แวะมาอีกครั้งค่ะ มีเพลงมาฝาก เนื้อเพลงนี้มีข้อคิดที่ดี และอาจช่วยให้สบายใจขึ้นนะคะ..
http://gotoknow.org/blog/minfei/340150 (ขออนุญาต และ ขอบคุณค่ะ)