นิยาย-นิทาน ตำนานแห่งความรัก

ทัศนคติต่างๆเกี่ยวกับเรื่องรักๆ ใคร่ๆ ระหว่างหญิงชาย (Romantic love) ที่พวกเรามีอยู่ประจำตัวทุกวันนี้ นอกจากเรียนรู้จากพ่อแม่และคนรอบข้างแล้ว ส่วนหนึ่งยังถูกโปรแกรมสมองจากบรรดาสื่อประโลมโลกต่างๆ ไม่น้อย และส่วนใหญ่…มันเป็นมายา (illusion)

ตอนเราเป็นเด็กเล็กๆ นิทานหรือเทพนิยายต่างๆ ซึ่งสนองจินตนาการในวัยเด็ก ประเภทเจ้าชายและเจ้าหญิง มีแม่มด มีตัวร้าย มีพลัดพรากจากกัน แต่ทั้งสองก็ฝ่าฟันอุปสรรคต่างๆ เหล่านั้นมาได้แล้วในที่สุดทั้งเจ้าชายและเจ้าหญิงก็ได้ครองรักกันตราบชั่ว นิจนิรันดร์…เป็นประโยคคำพูดที่หล่อหลอมสร้างภาพของความรักที่สุขสมที่จบลง อย่าง happy ending

หลายคนเลย "ฝังหัว" ว่าความรักต้องเป็นอย่างนี้แน่นอน รุ่นแม่ก็ฟังยายเล่ามาอย่างนี้ ตอนเราเป็นเด็กๆ ก็อ่านหนังสือนิทานมาแบบนี้ แถมลูกๆ ของเราก็ได้ดูวิดีโอซ้ำแล้วซ้ำเล่า…เทคโนโลยีเปลี่ยนไปแต่เนื้อเรื่องเหมือน เดิม…สโนไวท์เอย ซินเดอเรลล่าเอย เจ้าหญิงนิทราก็เหมือนกัน แล้วยังมีนางงามกับเจ้าชายอสูรอีก…ไม่ต่างจากบ้านทรายทองของไทยเท่าไหร่…และ อีกหลายต่อหลายเรื่องที่กรูกันมาทั้งช่อง 3 ช่อง 7

พาลทำให้หญิงสาวทั้งหลายบังเกิดความเชื่อว่า ฟ้าต้องส่ง "พ่อเทพบุตรสุดหล่อ" ผู้เป็นหนึ่งเดียวสำหรับตัวฉัน เพื่อเป็นของกันและกันในวันข้างหน้า…คำถามอมตะของสาวๆ ที่ชอบถามหมอดูมักไม่พ้น…"เมื่อไหร่จะเจอเนื้อคู่ซักที"…คำตอบมักสร้างความ หวังให้ฝ่ายหญิงจินตนาการบันเจิดจ้าจนกว่าจะเจอของจริง…ได้ดีก็ดีไป แต่บางรายนึกว่าซาตานกลับชาติลงมาเกิด

"ความวัวยังไม่หาย ความควายเข้ามาแทรก"…ขณะที่เรายังฝันหวานถึงนิทานรักอันสวยหรูที่เรียนรู้ใน วัยเด็ก…นิยายรักของหนุ่มสาวยังซ้ำเติมให้เห็นถึงพลานุภาพแห่งความรัก

ความรักเป็นอารมณ์ที่รุนแรง…นวนิยายอมตะหลายเรื่องกระแทกความรู้สึกของความ ไม่สมหวัง ก่อเกิดตำนานรักอันเป็นโศกนาฏกรรมมาแล้วหลายเรื่อง

ตัวการเห็นจะเป็นวิลเลียม เช็คสเปียร์ ที่ทำให้คนทั้งโลกรู้จักเขาและเธอทั้งสอง…"โรมิโอกับจูเลียต" การจากไปของชายในดวงใจ สร้างความอาลัยอาดูรแก่ฝ่ายหญิง อัตวิบากกรรมเพื่อบูชาความรัก วาดหวังถึงการครองคู่ในภพหน้า…เรื่องราวนี้เกิดในประเทศอิตาลี แต่ระบาดรู้กันไปทั่วโลก

ใช่แต่เพียงเท่านั้น เมื่อต้นศตวรรษที่แล้ว แจ็คโคโม พุชชินี (Giacomo Puccini) คีตกวีชาวอิตาเลี่ยนใฝ่ฝันไว้ว่าวันหนึ่งข้างหน้าจะต้องประพันธ์ละครร้องที่ สะเทือนใจคนทั้งโลกให้ได้ ผลที่ได้คืองานโอเปร่าอมตะนิรันดร์กาลเรื่อง "มาดามบัตเตอร์ฟลาย" ก็สร้างตำนานรักของสาวญี่ปุ่นนามโจโจ้ซัง เมื่อต้องรับรู้ถึงการเปลี่ยนใจของผู้พันพิงเกอร์ตันผู้มีรักใหม่ตอนไป เยี่ยมบ้านเก่า…เธอจึงพลีชีพสังเวยรัก…โดยใช้วิธีการ "ฮาราคีรี"

หลังจากโจโจ้ซังเสียชีวิตที่ประเทศญี่ปุ่น ต่อมาไม่นานเธอกลับชาติมาเกิดเป็นสาวไทยอยู่เชียงใหม่ ชื่อ "สาวเครือฟ้า" ประวัติศาสตร์ซ้ำรอยเลยต้องมาเสียใจอีกรอบเพราะนายร้อยจากเมืองกรุง เธอเลือกที่จะเสียชีวิตอีกรอบด้วยวิธีการเดิมๆ…

แต่เหมือนไม่รู้หลาบจำ ชาติต่อมาเธอได้สร้างตำนาน "มิสไซ่ง่อน" ละครเวทีที่เล่นต่อเนื่องทุกคืนที่ลอนดอนมานานกว่าสิบปีแล้ว…คราวนี้เป็น เรื่องของสาวเวียตนามที่ต้องมาเสียรู้ทหารอเมริกันสุดหล่อ เนื้อเรื่องชีวิตเหมือนเดิม…สามีขึ้นเฮลิคอปเตอร์กลับประเทศบ้านเกิด เธอตามไปไม่ทัน ต้องเลี้ยงลูกชายน้อยๆ ที่พระเอกไข่ทิ้งไว้…เธอหนีตายจากไซ่ง่อนมาหากินในกรุงเทพฯพอรู้ว่าสามี เปลี่ยนภรรยาใหม่ ทำใจไม่ได้อีกแล้ว…เธอยิงตัวตายตอนจบ…ขืนใช้มีดอีก เดี๋ยวคนดูหาว่าตายมาก็หลายชาติแล้วยังไม่รู้จักพัฒนา…ชาติต่อไปคงต้องเจอ อาวุธสงคราม!

ผมเข้าใจว่าตอนนี้สามีของเธอถูกส่งไปรบที่อัฟกานิสถาน…

นิทานที่สุขสมหวังอย่างสวยหรูประทับใจ กับนิยายรักที่ผิดหวังจนนำไปสู่การตายก่อนเวลาอันควรอันน่าสะเทือนใจ…คือ ความแตกต่างที่สุดขั้วของความรู้สึกแต่ละด้าน

ทั้งคนอ่าน คนดูได้รับรู้เรื่องราวทั้งสองด้วยความซาบซึ้งกินใจไปกับบทประพันธ์ทั้งหลาย ก็ต้องตั้งสติรู้ตัวว่าไอ้ที่เขาแต่งมาให้อ่านให้ดูเนี่ยนะ…ชีวิตจริงมันไม่ จำเป็นต้องเหมือนอย่างนี้ทั้งหมดหรอก ถ้าได้แต่งงานแล้ว ความรักก็ไม่หวือหวาเหมือนตอนเป็นแฟนกัน ทั้งฝันหวาน-ฝันร้ายแวะเวียนมาเยี่ยมเยือนชีวิตคู่อยู่เสมอ

หรือหากต้องผิดหวังกับความรัก ก็ไม่ต้องฆ่าตัวตายหรอก…อย่าละเมอว่าตัวเองเป็นนางเอกที่ต้องรักปักใจกับชาย เดียวที่ทิ้งเราไป ชีวิตจริงหาพระเอกใหม่ได้…และพระเอกของเราก็ไม่ต้องสมบูรณ์แบบ มีดีมีร้ายบ้างเพราะเป็นมนุษย์ปุถุชน ไม่ใช่เจ้าชายหรือเทพบุตรที่ไหน…เราเองก็ไม่ใช่เจ้าหญิงเหมือนกัน

…คู่ของโรมิโอกับจูเลียตยังไม่จบ…ผมขอเล่าต่อ

เมื่อสมัยสงครามโลกครั้งที่สอง ทั้งคู่ได้กลับชาติมาเกิดพร้อมกันในเมืองไทย สร้างตำนาน "แผลเก่า" แห่งท้องทุ่งบางกะปิ…สองครอบครัวไม่ถูกกันอีกแล้ว เข้าใจว่าทั้งโคตรตระกูลเดิมกลับชาติมาเกิดพร้อมกันหมด พลอยเดือดร้อนทำให้ความรักของหนุ่มสาวมีอุปสรรค…พอไอ้ขวัญสิ้นชีพ อีเรียมก็เอามีดแทงตัวเองเพื่อตายตาม…เหมือนชาติที่แล้วไม่มีผิด