หากยิ่งได้รับความร่วมมือจากทุก ๆ ภาคส่วนด้วยแล้ว โภชนาการที่ยั่งยืนในเยาวชนของเราคงเกิดขึ้นได้ในสักวันนะครับ...

          มีโอกาสได้ไปช่วยถอดบทเรียน "โครงการโภชนาการดีอย่างยั่งยืน" ซึ่งเป็นโครงการที่บริษัทไฮคิว ผลิตภัณฑ์อาหารจำกัดร่วมกับกรมอนามัย กระทรวงสาธารณสุข จัดขึ้นเพื่อให้โอกาสโรงเรียนต่าง ๆ ได้จัดทำโครงการที่ส่งเสริมโภชนาการให้กับเด็กนักเรียนครับ ซึ่งโครงการนี้เริ่มต้นดำเนินการที่ 3 จังหวัดในภาคอีสานครับ...

 

         ผมได้เห็นโครงการดี ๆ หลายโครงการที่ทางโรงเรียนตั้งใจจัดทำขึ้น ซึ่งมีความหลากหลายและแตกต่างกันไปตามบริบทของแต่ละโรงเรียนครับ แต่สิ่งที่เห็นเหมือนกันอย่างหนึ่งคือ ความตั้งใจของคุณ "ครู" แต่ละท่านที่รับผิดชอบโครงการเหล่านี้ครับ ได้เห็นแววตา น้ำเสียง และเรื่องราวที่ได้ถ่ายทอดจากประสบการณ์แล้ว ผมรู้สึกประทับใจครับ...

 

                  

 

         มีปัจจัยหนึ่งที่คุณครูหลาย ๆ ท่านพูดเหมือนกันคือ โครงการเหล่านี้สำเร็จได้ด้วย "ใจ" จริง ๆ ครับ ใจที่มีความมุ่งมั่นและตั้งใจดีที่จะเห็นโภชนาการที่ดีเกิดขึ้นกับลูกศิษย์ตัวน้อยทุก ๆ คนครับ และปัจจัยที่สำคัญอีกตัวหนึ่งคือ การมีส่วนร่วม ของทุก ๆ ภาคส่วนได้แก่ โรงเรียน ครู ผู้ปกครอง ชุมชน หน่วยงานภาครัฐและเอกชน และที่สำคัญที่สุดคือตัวของเด็กนักเรียนเองครับ...

 

         ซึ่งหากเด็ก ๆ เหล่านี้เกิดความตระหนักขึ้นในตัวเองแล้ว พวกเขาย่อมพร้อมที่จะปรับเปลี่ยนพฤติกรรมทางด้านโภชนาการของเขาเองโดยที่ไม่ต้องใช้การบังคับหรือการจูงใจด้วยรางวัลใด ๆ นะครับ ซึ่งหากมองในแง่ของกระบวนการเรียนรู้แล้ว เป็นการเรียนรู้จนถึงขั้น transform ซึ่งจำเป็นต้องสร้างให้เกิดขึ้นในทุก ๆ การเรียนรู้ครับ...

 

           

 

         สำหรับผมแล้วมองว่า หากจะสร้างความยั่งยืนให้เกิดขึ้น สิ่งสำคัญคือต้องส่งเสริมกระบวนการเรียนรู้ให้เกิดขึ้น โดยเฉพาะการเริ่มปลูกฝังตั้งแต่เด็ก ๆ ครับ และหากยิ่งได้รับความร่วมมือจากทุก ๆ ภาคส่วนด้วยแล้ว โภชนาการที่ยั่งยืนในเยาวชนของเราคงเกิดขึ้นได้ในสักวันนะครับ ขอบคุณโครงการดี ๆ โครงการนี้แทนเด็ก ๆ ด้วยครับ...