งานช่วงนี้วุ่นวายสับสนได้ีทีจริงๆ ครับ ความจริงถ้านั่งทำนั่งคิดคนเดียวคงไม่ยากเท่ากับต้องทำงานกับหลายๆ คน ซึ่งทุกคนต่างก็มีความรับผิดชอบกันอย่างท่วมท้นเหมือนกัน มันเลยเหมือนจะทำให้ติดขัดไปหลายเรื่องทีเดียวครับ 

เฉพาะสัปดาห์นี้ประชุมแล้วประชุมอีก ด้วยความพยายามขับและเคลื่อนงานให้ได้ตามเป้าครับ โดยการประเมินด้วยตัวเอง ยอมรับครับว่า มันไปได้นิดเดียวเอง ทั้งหมดมันจึงทำให้ภาพความสำเร็จยังไม่ค่อยจะชัดขึ้นสักเท่าไร เพียงแต่ในใจของผมๆ ว่า ภาพความสำเร็จมันชัดแน่ๆ 

ช่วงเช้าประชุม CoP โดยกลุ่มตั้งชื่อกันว่า แก็งค์ปาหิน ฮา (น่าจะเป็นกลุ่ม CoP อย่างเป็นทางการกลุ่มแรก) ถามว่าทำไมตั้งชื่อนี้ (ไม่ใช่ผมตั้งนะครับ) คำตอบคือ ปาเมื่อไร ได้ออกข่าวเมื่อนั้น ต้องยอมรับครับว่า ได้รู้ได้เห็นอะไรที่ไม่เคยได้ยินมาก่อน ได้รู้ว่า ทุนเดิมของเรามีอะไรมาบ้างแล้ว และที่สำคัญเห็นความมุ่งมั่น ความต้องการมีส่วนร่วมสู่ความสำเร็จของทุกคนครับ (อัลฮัมดุลิลลาห์) และรอบนี้หลังจากคุยกันในกลุ่ม ผมก็เอาประเด็นไปเรียนท่านรองอธิการบดี ซึ่งท่านก็สนับสนุนการทำงานเต็มที่ คิดว่า เป้าหมายระยะสั้นๆ ที่ตั้งไว้เห็นผลได้ตามหวัง (อินชาอัลลอฮ์)

ช่วงบ่ายประชุมคณะกรรมการบริหารมหาวิทยาลัย โอ้ วาระเยอะมาก และวาระผมก็อยู่เสียท้า่ยๆ คิดแล้วว่าไม่ทันถึงแน่ๆ เวลาหมดเสียก่อน จริงๆ จุดสำคัญมันมีพอใจให้กรรมการได้ถกกันอยู่ครับ (ผมคิดว่าอย่างนั้น) หลังประชุมก็ละหมาดที่มัสยิด รอบนี้ท่านรองอธิการบดีฝ่ายวิเทศน์ดึงให้ไปนั่งคุยในกลุ่ม ซึ่งประกอบด้วย รองอธิการบดีฝ่ายบริหาร คณบดีอิสลามศึกษา ผอ.สถาบันอัสลาม ประเด็นมันจริงๆ 

ผมได้รับคำถามจากท่านคณบดีอิสลามศึกษาที่น่าประทับใจครับ เหมือนเป็นคำชมกลายๆ ท่านถามว่า ตอนนี้การทำงานในมหาวิทยาลัยเกิดการเปลี่ยนแปลงอย่างมีทิศทางที่ดีขึ้น แล้วอะไรที่จะทำให้การเปลี่ยนแปลงนี้คงอยู่ (เป็นวัฒนธรรมองค์กร)? 

ตอบยากครับ เพราะแค่ให้เปลี่ยนแปลงได้บ้าง (ยังไม่มากดังที่ใจอยาก) มันก็สาหัสเหมือนกัน แต่คิดว่าด้วยผลที่จะได้รับในระยะอันใกล้นี้ มันจะเป็นตัวผลักดันให้ความเปลี่ยนแปลงดังกล่าวคงอยู่ได้ ที่สำคัญ "ผู้บริหารเปลี่ยนแปลงแล้วยัง?" คำถามนี้ย้อนกับสู่วงสนทนาครับ แล้วผมก็ลากเข้าเรื่องหนึ่งซึ่งเสนอในวาระแต่หมดเวลาเสียก่อน คือ กระบวนการประเมินผู้บริหารระดับสูงของมหาวิทยาลัย ผมก็เรียนผู้ใหญ่ในกลุ่มสนทนาว่า สิ่งนี้เป็นสิ่งสำคัญมากสำหรับการสร้างคุณภาพ โอ้ ปรากฏตอบเป็นเสียงเดียวกันเลยครับว่า อันนี้ต้องรีบทำ แต่โดนคำถามกลับว่า แล้วใครจะเป็นคนพัฒนาระบบนี้ขึ้น ฮือ ไม่ค่อยจะเกี่ยวกับผมนะครับ เลยไม่อยากรับ ฮา

มีคำถามจากท่านรองอธิการบดีฝ่ายบริหารสองสามข้อครับ อันนี้โดนผมจังๆ เลย เพราะเป็นภาระงานแท้ๆ แต่ยังไม่ได้ทำอย่างเป็นรูปธรรม ฮือ อีกเยอะจริงๆ

งานตอนนี้ มันทำให้ผมนึกภาพแข่งวิ่งมารอธอนครับ ผมกำลังวิ่งมารอธอนอยู่ แต่ผู้แข่งทำให้ผมต้องใช้ความเร็วในการวิ่งร้อยเมตรสำหรับการแข่งรอบนี้ ที่สำคัญ ผมต้องเข้าเส้นชัยให้ได้ด้วย