ค่ายจิตอาสาที่โรงเรียนไทยรัฐวิทยา 63 ตำบลเดิด อำเภอเมือง จังหวัดยโสธร

 เมื่อวานผู้เขียนอยู่ที่โรงเรียนบรรหาร 1 จังหวัดสุพรรณบุรี  หลังจากจัดกิจกรรมกับคุณครูที่สุพรรณบุรีเสร็จ ก็รีบเข้ากรุงเทพฯ โดยพี่ครูสุพรรณคือพี่ครูกฤษณามาส่งที่ท่ารถตู้เพื่อจะเดินทางได้ไวขึ้น  แต่ผิดคาด รถในกรุงเทพฯติดมากๆๆ  ผู้เขียนเลยได้รถทัวร์มาที่จังหวัดยโสธรเที่ยว 20.30 น. เพื่อมาค่ายนี้ครับ

   เสียงโทรศัพท์ของคนที่นั่งข้างหน้าผู้เขียนดังขึ้น เหลือบดูนาฬิกาที่ข้อมือปรากฏว่าตี 2 กว่า มาดูที่โทรศัพท์มือถือที่ปิดเสียงไว้ เพื่อไม่ให้รบกวนคนอื่น  ท่านผอ.พรชัยโทรศัพท์เข้ามาหลายสาย

   สองข้างทางมืดมิด ฝนตกบริเวณบรบือและมหาสารคามค่อนข้างมาก ผู้เขียนมองหน้าต่างดูสายฝน ที่ไหลมาเป็นสาย คิดในใจว่าถึงบ้านโคกแดงที่เลยเสลภูมิมีหวังเปียกแน่

  ผู้เขียนไม่ได้กลัวเลยบ้านคำแดง เพราะได้บอกกระเป๋ารถเมล์ไว้ แต่ใจตุ้มๆๆต่อมๆๆเนื่องจากไปดู กระเป๋ารถเมล์หลับสนิท  ไม่นานนักมีเสียงผู้หญิงพูดว่า จะลงที่บ้านคำแดง  โอโห เหมือนสวรรค์โปรด ไม่หลงแล้วเรา ตี 5 จะลงรถทัวร์เห็นท่านผอ.พรชัยมารับพอดี  เป็นคนพเนจรก็แบบนี้แหละครับ มีลุ้นอยู่เสมอ การเดินทางคือการเรียนรู้ …ได้พบสมาชิกท่านอื่นแล้วจะบอกนะครับ

              เอารูปท่านรองฯหรรษามาให้ดูก่อนนะครับ

                         ภาพนักเรียนนะครับ

 ตอนนี้ครูคิม ครูจ่อย พี่ครูมนัสนันท์ น้องโค้ก เอ้ยแป๊บซี่ น้องต้น น้องบ๊อบบี้มาถึงแล้ว 

 

ท่านรองฯมอบพระและหนังสือครับ...

การแสดงท่าเต้นของทีมงาน

 ผู้เขียนทำกิจกรรมปมมนุษย์

ปมมนุษย์

น้องแผ่นดินมาแล้วครับ

ทีมครูโรงเรียนไทยรัฐวิทยา 63