เรื่องราวของธรรมชาติ ความคิด การเรียนการสอนแก่นิสิตมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ วิทยาเขตกำแพงแสน

  เมื่อตอนเช้าวันอังคารที่มหาวิทยาลัยมีหมอก ท้องฟ้าตอนเช้าสวยมากผู้เขียนเลยหยุดถ่ายรูป พยายามใช้ mode เปรียบเทียบเทียบระหว่าง mode ธรรมดาและ mode สำหรับถ่ายภาพตอนเช้า (กล้องถ่ายภาพมีหลาย mode อย่าใช้ให้พังmode เป็น mode ๆ ไปนะครับ)

 

  เมื่อเห็นดวงอาทิตย์ตอนเช้าจะเห็นความสดใสของชีวิต เห็นชีวิตที่ดำเนินต่อไป ในธรรมชาติมีสิ่งต่างๆสอนเราได้มากมาย อยู่แต่เพียงว่า เราจะหยุดดูสิ่งเหล่านั้นไหม

  

   ก่อนมาสอนที่อาคารเรียนรวม ผู้เขียนได้ยินเสียง ปักๆๆๆ ที่กระจก อ้อเจ้านกตัวนี้นี่เอง เขาชื่อนกกะรางหัวขวาน อ่านข้อมูลเพิ่มได้ที่นี่ครับ เขาเห็นเงาตัวเองในกระจก เลยกระโดดตี ทีแรกผู้เขียนนึกว่าเขาบินมาติดกระจก เลยไปไล่ ปรากฏว่าเขาบินไปตีอีกที่หนึ่งใกล้ๆๆกัน  โอโห เงาตัวเองก็ตี  แบบนี้เขาเรียกว่า หลงผิดหรือเปล่าเนี่ย…เห็นนกแล้วมาย้อนดูตัวเอง เอในชีวิตเรา มีอะไรที่เราหลงผิดบ้าง  ถ้าหลงผิดแล้วรู้ นี่พอแก้ไขได้ แต่บางคนหลงผิดไม่รู้ตัว แบบนกกะรางหัวขวานนี่ชีวิตคงวุ่นวายน่าดู

   ไปสอนนิสิตพยายามให้นิสิต คิด เรียนรู้ได้ด้วยตนเอง ผู้เขียนพยายามแนะนำแต่เล็ก ให้นิสิตค้นคว้ามาเล่าให้เพื่อนๆฟัง แต่ก็ยังต้องสอนเนื้อหาบางอย่างอยู่ บางทีเป็นระบบการศึกษาบ้านเราสอนมาตั้งแต่เด็กว่า ครูเป็นผู้ถ่ายทอดความรู้ แต่จริงๆๆแล้วครูสามารถเรียนรู้ได้ไปพร้อมกันกับนักเรียนหรือนิสิต การสอนนิสิตในระดับอุดมศึกษาครูต้องเตรียมเนื้อหา เตรียมอ่านเอกสารเพื่อนำมาแลกเปลี่ยนกับนิสิต

  ผู้เขียนเองนั้นมีความสุขกับการสอน การให้นิสิตได้คิดวิเคราะห์ การทำงานร่วมกับเพื่อน  นิสิตบางคนอาจไม่เก่งเรื่องภาษา แต่นิสิตคนนั้นอาจมีความสามารถด้านอื่น เช่น คอมพิวเตอร์ เมื่อมาอยู่ในกลุ่มก็ช่วยเหลือกันทำงาน การเรียนแบบช่วยเหลือหรือร่วมมือกัน ดีกว่าการเรียนแบบแข่งขันกันเสียอีก…

  ขอไปเตรียมเอกสารและเตรียมเรื่องอื่นๆสำหรับการสอนนิสิตและการไปแลกเปลี่ยนเรียนรู้กับโรงพยาบาลท่าม่วงพรุ่งนี้ก่อนนะครับ ขอบคุณครับที่เข้ามาอ่าน…