ตัวมันลอยๆ

   วันเนี่ยเป็นวันเสาร์ที่ 2 ของเดือน มกราคม เป็นวันเด็กแห่งชาติ .....เด็ก 2 คนที่บ้าน ป่วยซะงั้น เพื่อนๆได้ไปฉลองกันสนุกสนาน สองคนนอนตัวร้อน ทำให้แม่หัวฟู ไม่ได้หลับได้นอน  กว่าจะได้หลับจริงๆ ก็ ตี 3  กำลังเคลิบเคลิ้มฝันดีดี มีเสียงโทรศัพท์ดังขึ้น  ตกใจมารับ ปรากฎว่า 7 โมงกว่าๆ น้องสาว โทรมาชวนหลานไปงานวันเด็ก...ห่วย

  เลยหลับไม่ลง ต้องไปอาบน้ำอาบท่าให้ตาสว่างไสว ซื้อกับข้าวมาทำกิน  ตัวมันลอยๆ ดีเหมือนกัน  ปกติฉันจะนอนดึกสุดก็ประมาณ เที่ยงคืนถึงตี 1 แต่ไม่ค่อยได้ลิ้มรสสว่างคาตา

แต่เมื่อมีลูก ฉันต้องนอนระแวดระวัง นอนก็หลับๆตื่นๆ ฉันว่าเนี่ยก็ทำให้ฉันมักจะง่วงเหงาหาวนอนตอนกลางวันบ่อยๆ แต่หากไม่ง่วงสุดๆ ฉันก็ไม่นอน เพราะไม่ค่อยชอบนอน...

ฉันได้เทศนา ลูกๆซะยาว เหยียดในขณะที่กำลังป่วยๆอยู่นั่นแหละ  ฉันสอนให้เขาได้รู้จักรักษาสุขภาพตัวเอง เพราะแม่ กับป๋า ต้องทำงาน ยิ่งตอนเนี่ยงานเยอะก็อย่าให้แม่ต้องเป็นกังวล  สาเหตุเพราะสองคนชอบแอบกิน สิ่งที่เคยตกลงกันว่าไม่ควรกิน เวลาที่แม่ไม่อยู่  เช่นกินพวกน้ำสีๆซ่าๆ...ขนมกรุบๆกรอบๆ....ลูกชิ้นทอด  บะหมี่กึ่งสำเร็จรูป  ประมาณแมวไม่อยู่หนูร่าเริง

ฉันต้องไปถ่ายงาน กลับมาค่ำ ประมาณ 2 ทุ่มไม่ได้ทำกับข้าวซื้อเข้ามากิน ปรากฎว่าติตัส กินไปนิดหน่อย อาเจียน  เวียนศรีษะ.......ก่อนหน้าประมาณ 4 โมงเย็นน้องโฟนโทรเข้ามาขณะฉันไปถ่ายงาน ต่างอำเภอให้มารับ (ที่โรงเรียน)  ฉันบอกให้กลับเอง  ปรากฎว่าน้องโฟนป่วย เวียนหัว คลื่นไส้...เฮ้อ!!..ลูกนะลูก..(แต่เขาก็ต้องนั่งรถกลับเอง)

ทำให้ฉันเป็นกังวล รีบร้อนทำงาน ไม่หนุกเหมือนเคย...กลับมาก็ไม่ได้นอนอีก...และวันนี้ก็ยังมีงานนอนรออีก 2-3 งาน ฉัน ก็เครียดบ้าง การแก้เครียดพักยก ก็คือเล่าระบายให้เพื่อนๆ ได้ฟังบ้างคงไม่ว่ากันนะค่ะ.........แฮ่..

หายเครียดแร่ะ ไปทำงานต่อก่อนนะค่ะ ....ว่างจะมาอีก^_^