"ให้ในที่เขาขาด และให้ก่อนที่เขาจะร้องขอ ถึงจะมีคุณค่า"

  เรื่องที่จะนำมาเล่าต่อไปนี้ เป็นเรื่องการทำงานล้วนๆ นะครับ

ผมให้ห้วข้อว่า "บริหารคน/บริหารทีม" เป็นหัวข้อที่นักบริหารมือใหม่หัดขับอย่างผม ยังไม่มีประสบการณ์ที่มากพอ ในการเป็นนักบริหาร ส่วนหัวใจนั้นเกินร้อยอยู่แล้ว  ถ้าจะบอกว่าไม่เคย บริหารคนและบริหารทีมเสียเลยที่เดียวก็คงจะโกหกไปหน่อย  แต่ถ้าบอกว่า เคยบริหาร แต่เป็นงาน ลักษณะ เป็นโครงการที่ไม่ซับซ้อนมากเท่าไหร่ และคนที่เราไปบริหาร เป็นคนรุ่นใหม่พร้อมจะเรียนรู้ ซึ่งไม่หนักสักเท่าไหร่

      แต่การบริหารทีมงานที่มีวัยวุฒิ และคุณวุฒิที่สูงกว่ามันเป็นเรื่องหนักเอาการเลยทีเดียว  ในทางทฤษฎี การบริหารทรัพยากรมนุษย์ ก็พึ่งเรียนจบในหลักสูตรมหาบัญฑิต ที่มหาวิทยาลัยเซนต์จอห์น หลักคิดสำคัญในการบริหารบุคคลที่พอจำเป็นแนวได้ คือ"ให้ในที่เขาขาด และให้ก่อนที่เขาจะร้องขอ ถึงจะมีคุณค่า"  พอจะนำมาเป็นแนวทางสำหรับ นักบริหารมือใหม่อย่างผม

    แต่การบริหารคนเป็นทั้งศาสตร์และศิลป์ที่ต้องใช้ ความรู้ความสามารถทั้งหมดที่มีอยู่ เพื่อมุ่งให้ทุกคนเห็นความสำคัญในการทำงานร่วมกัน โดยยอมรับความแตกต่าง "หาจุดร่วม สงวนจุดต่าง" จะทำให้การทำงานไปได้ และที่สำคัญ หัวใจที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความจริงใจ  เป็นจุดสำคัญในการทำงานร่วมกัน โดยไม่ลืมในเรื่องทักษะความสามารถ ในการทำงาน

    สรุปการบริหารคน/บริหารทีม  เป็นทั้งศาสตร์และศิลป์ ที่สำคัญที่สุดเลยคือ การละทิ้งความกลัว ความกังวล ความสงสัย ในทีมงาน  และ มุ่งสร้างสรรค์งานใหม่ๆที่ทำให้เห็นว่ามีการพัฒนา และการเปลี่ยนที่มองเห็นได้  สุดท้ายคือ คล้ายที่ พี่สุเทพ อ.เอก หนานเกียรติ คุณศิลา ได้ พยายามทำให้เห็นถึงคุณค่าของทุกคน คือ การชืนชม การให้กำลังใจซึ่งกันและกัน เป็นแนวทางการบริหารที่ผมเองก็พยายามทำเรื่องนี้อย่างจริงจัง และถือว่าเป็นหัวใจสำคัญที่สุด สำหรับนักบริหารมือใหม่อย่างผมครับ