สิ่งสวยงาม ก็เหมือนความดีงาม

  วันหนึ่งขณะที่ผู้เขียนขึ้นไปบนสำนักงานสาธารณสุขอำเภอ นั่งได้สักพักหนึ่ง ก็รู้สึกว่าวันนี้รอบๆตัวเรามีชีวิตชีวานะ ดูสีสันของเสื้อ ที่คนใส่ เดินผ่านไปผ่านมา ดูลานตาดีจัง

 เลยคว้ากล้องออกมา แล้วให้เพื่อนๆ ที่เดินกันควักไขว่นั้น ได้โปรดมายืนเข้าแถวกันหน่อย เพื่อนก็น่ารักค่ะ มายืนเรียงรายให้ผู้เขียนถ่ายรูปให้ และเราก็ได้รูปที่ต้องดูกันเอาเองนะคะ ว่าจะเป็นอย่างไร

 

สวยไหมคะ

ระหว่างที่ต่างก็มายืนเป็นนางแบบ นายแบบ ต่างก็ก้มดูสีสันของเสื้อตัวเอง แล้วก็เกิดจินตนาการ เข้าแถวเรียงสีตามวัน ที่จำได้ว่าสมัยเด็กๆ เราพากันท่องจำกันขึ้นใจว่า

วันจันทร์  สีเหลือง

วันอังคาร  สีชมพู

วันพุธ  สีเขียว

วันพฤหัสบดี  สีส้ม

วันศุกร์  สีฟ้า

วันเสาร์  สีม่วง

วันอาทิตย์  สีแดง

              เสียงแจ๋วๆ กับรอยยิ้มอันเริงร่า ทำให้บรรยากาศสดชื่น แจ่มใสในวันนั้น

แม้วันเวลาจะล่วงผ่านมาหลายวันแล้ว แต่เมื่อได้เปิดเจอภาพเหล่านี้ ก็กลับสร้างสุขให้เราอีกครั้ง

สิ่งสวยงาม ก็เหมือนความดีงาม

จะเก็บมารวบรวมให้เป็นเรื่องราวประวัติศาสตร์

หรือจะปล่อยให้กระจัดกระจาย หาค่ามิได้

ก็สุดแท้แต่มุมมองของตนละค่ะ

เพราะสิ่งของเรื่องราว รอและรายล้อมเราอยู่เสมอ