มืดนักพักใจไว้กับแสงเทียน...จุดไล่พันธะ

แด่มิตรผู้บอบบาง

 

และเมื่อความทุกข์ยากได้แตกกิ่งออกเติบโต  ดำรงอยู่ แผ่ขยาย

เมฆฝนความทะยานของปวงกิเลส โถมซัดให้งอกเงย

ใจเจ้าควรร้าวรานในเบื้องนั้น

จะมีใครปลุกปลอบใดนั้น

ทนทุกข์สาหัสเพราะใจนั้น...

บอบบาง

เจ็บปวดนั้นแล...แต่อย่ายอมพ่าย

ไม่มุ่งหมายให้ทดท้อ

อย่าจากจรไปเพียงฟ้าแค่สว่าง

อย่ายอมหยุด...หายไป

มืดนักพักใจไว้ในแสงเทียน

...จุดไล่พันธะ

ละลายอารามณ์ดังตัวเทียน

เหลือไว้แค่แสงดำรง...ส่องสว่างยังดี

...แม้ร้าวรานถดถอย...

...จงค้อมกาย...

...ให้...หายเหนื่อย...

*****************

เหนื่อยนักก็จงพักเถิดคนดี

ลืมตาอีกที...สิ่งดี ดี ยังมีให้มอง