ความยิ่งใหญ่ของครู อยู่ที่ความสำเร็จของศิษย์

   

ครูอีสานถ้าไม่ได้อ่านจะเสียโอกาส

   

   

     ผลิตทางการศึกษาเกิดจาก การนำเอาความรู้มาสู่การปฏิบัติ เรียนรู้เพื่อการงานตระการตา ใครว่าการศึกษาไทยล้มเหลว ผมคนหนึ่งที่จะขอเถียง อย่างมีเหตุผล  ที่ผ่านมาเรามองที่คุณภาพที่เกิดจากความจำไม่ได้นำไปใช้ ข่าวความสำเร็จทางการศึกษา ที่ผ่านมาเราสู้ได้กับชาวโลก แต่ข่าวไม่คึกคักเหมือนข่าว นักเรียนยิงกัน หรือข่าวฆ่าข่มขืนในหนังสือพิมพ์ ผู้เขียนได้มีโอกาสไปร่วมงานศิลปะหัตถกรรมนักเรียน ภาคะวันออกเฉียงเหนือ ที่จังหวัดอุบลราชธานี ระหว่างวันที่ 9 -10 ธันวาคม  2552 ได้พบกับความยิ่งใหญ่ของครูอีสานที่ปั้นดินสู่ดาว สร้างโอกาสเท่าเทียมกันไม่ว่าจะเป็นโรงเรียนขนาดเล็กขนาดใหญ่ ครูเราทำอะไรจึงดูยิ่งใหญ่อลังการ  ผู้เขียนได้สัมผัสบรรยากาศปีนี้ด้วยตนเอง จึงเกิดความรู้สึกดังคำอีสานที่ว่า “คันบ่ได้ออกจากบ้าน บ่เห็นด่านแดนไกล คันบ่ไปเฮียนมนต์ กะบ่มีความฮู้” เมื่อใดที่เรายังเป็นน้ำที่เต็มแก้วอยู่ ย่อมไม่สามารถที่จะเติมเต็มให้ตนเองได้ ต้องเป็นโอ่งที่เปิดฝาอย่าให้น้ำมันเต็มตุ่มแล้วเราจะได้เห็นสิ่งดีๆ อีกมากมายที่เรายังไม่เห็น

    

   งานศิลปหัตถกรรมนักเรียน ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ เป็นการนำเอาคนเก่งยอดฝีมือ เซียนพบเซียน เสือพบสิงห์ จึงเป็นความยิ่งใหญ่ ปี่กลองเชิดฉิ่ง ทุกคนที่เข้าร่วมจึงแสดงผลงานอย่างเต็มความสามารถ ผลจากการเข้าร่วมทำให้ผู้เขียนได้พบสิ่งใหม่ๆ ดังนี้

  

    1. ได้เห็นความเก่งของเด็กอีสาน เขาถูกฝึกฝนมาอย่างโชกโชน จนเกิดความรู้ทักษะที่ตกผลึก พร้อมที่จะต่อยอดขยายผล มีความกล้าหาญที่จะพร้อมที่จะได้รับการตัดสินไม่ว่าจะชนะหรือแพ้ สิ่งที่เขาภูมิใจที่สุดคือเขาได้มีโอกาสมาสัมผัสกับความเก่งของเพื่อนๆ ชาวอีสาน เป็นความทรงจำที่ยากจะลืมว่าเขาคือคนหนึ่งในคนเก่งแห่งดินแดนอีสาน

   

     2.ได้เห็นความเสียสละของครูที่ทุ่มเทเพื่อศิษย์ ครูทุกคนต่างมีความสุขที่เห็นศิษย์ประสบความสำเร็จ ซึ่งเป็นความสำเร็จที่ครูอยู่เบื้องหลัง

   

     3. ได้พบความก้าวหน้าและนวัตกรรมใหม่ ความรู้ที่สมองมนุษย์กลั่นกรอง พรั่งพรูออกมา ล้วนมีความแปลกใหม่ คนเหนือคนก็ตรงความคิดนี่แหละ

   

    4. ได้เห็นการจัดนิทรรศการที่สวยงาม นำไปใช้ในการสภาพแวดล้อมในโรงเรียนให้สวยงาม ร่มรื่นโดยนำเอาวัสดุง่ายๆ มาจัด กิจกรรมที่นำมาจัดนิทรรศการน่าสนใจ นำไปใช้ได้เป็นอย่างดี

    

    5. ได้เห็นรอยยิ้มของชาวเมืองอุบล ที่เป็นเจ้าภาพอย่างอบอุ่น แม่ค้ายิ้มแก้มปริ ขายของเป็นเทน้ำเทท่า กระตุ้นเศรษฐกิจได้เป็นอย่างดี

    

  

     6. ได้เห็นรถติดในเมืองอุบลที่เป็นรถติดระดับกรุงเทพฯ คนขับรถมือใหม่หัดขับอย่างผมเล่นเอาเข่าอ่อน แทบไปไม่เป็น ขับรถเก่งก็วันนี้แหละ 9 ธันวาคม 2552

 

 

                     

     แม้งานจะยังไม่สิ้นสุดแต่ผู้เขียนเชื่อว่าผลที่ได้จากการจัดงานศิลปะหัตกรรมนักเรียน ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ จะสร้างความแปลกใหม่ทางการศึกษา เพื่อยืนยันว่าครูอย่างพวกเราไม่ได้ด้อยไปกว่าใคร ขอเพียงให้เราได้มีเวทีแสดงความเก่ง ความดี ขออภัยที่จำไม่ได้ทั้งหมด ว่าภาพกิจกรรมที่นำมาลงในบันทึกนั้นอยู่ที่ใดได้ทั้งหมด พอจะบอกได้บ้างก็เพียงได้สัมผัสพูดคุย ท่านใดอ่านแล้วช่วยบอกด้วยครับ ขอให้ทุกท่านเดินทางกลับโดยสวัสดิภาพ ปีหน้าขุนมาสู้กันใหม่ครับ