เมื่อวาน(วันศุกร์ที่ 4 ธัวาคม) สถานศึกษาจะจัดกิจกรรมวันพ่อแห่งชาติขึ้นในสถานศึกษา โดยมีกิจกรรมหลักก็คือ  กิจกรรมแสดงความกตัญญูกตเวทีกับพ่อของตนเอง  แล้วในกรณีเด็กที่ไม่มีพ่อหรือพ่อไม่สามารถมาร่วมกิจกรรมนี้ได้  สถานศึกษาจะอนุโลมให้นำแม่หรือญาติผู้ใหญ่ที่เป็นผู้ชายมาแทนได้

ผมได้พบเด็กคนหนึ่งไม่ไปโรงเรียน  ผมถามว่า

"ทำไมเขาไม่ไปโรงเรียน"

เขานิ่งไปสักครู่แล้วตอบผมด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือว่า

"ผมไม่มีพ่อครับ"

 

ผมอึ้งไปชั่วครู่ดูเหมือนมีน้ำใสๆเต็มลูกตาของผมทั้งสองข้าง มันพูดอะไรไม่ออกจริงๆ พร้อมกับเอามือลูบที่ศีรษะของเด็กคนนั้น  ผมอยากรู้ว่าเด็กคนนี้มีความรู้สึกอย่างไรในช่วงที่เขานิ่งไปสักครู่แล้วตอบด้วยน้ำเสียงสั่นเครือว่า "ผมไม่มีพ่อครับ"

ผมไม่ถามต่อว่าทำไม เพราะผมเองก็ไม่มีพ่อเหมือนกัน  พ่อจากผมไปสิบกว่าปีแล้ว  จากน้ำเสียงคำตอบของเด็กคนนี้ว่า "ผมไม่มีพ่อครับ" มันตอกย้ำความรัก ความคิดถึง รำลึกถึงพระคุณของท่านผมเคยกราบที่เท้าพ่อในวันที่ 5 ธันวาทุกปี ทุกครั้งที่ผมเลื่อนยศตำแหน่งพ่อกับแม่จะเป็นคนแรกที่ติดประดับยศให้ผมทุกครั้ง  รถยนต์ทุกคันพ่อกับแม่ก็จะเป็นคนปิดทอง  ผมเชื่อว่าพ่อ แม่คือพระผู้เป็นเจ้าผู้สร้างชีวิตจิตใจทุกอย่างที่เป็นตัวตนของผม ทุกสิ่งที่เกิดจากท่านคือความเป็นสิริมงคลกับชิวิตผม

ผมรักพ่อ  ผมคิดถึงพ่อ