ศิลธรรมเป็นไม้บรรทัดวัดคนดี

  ให้แต่ละคนนิยาม คนดี ในความคิด...ฉันเชื่อว่าแต่ละคนก็จะมีนิยามได้ใกล้เคียงกัน ทำไมถึงเป็นอย่างนั้น...หรือเพราะว่าเรามี ศิลธรรม เป็นบรรทัดที่จะคอยกำหนดมาตรฐานเอาไว้

แต่หากจะถามว่าแล้วคนบาป กับคนดี ต่างกันอย่างไร คนดีมีบาปหรือไม่ แล้วคนบาปไม่มีดีเลยเหรอ..แล้วอะไรจะเป็นบรรทัดวัดว่า ...ดีแค่ไหนถึงจะดีพอ..และพอดี

ฉันเป็นคนที่ไม่ค่อยดีพอ แต่ฉันก็พยายามทำตัวให้พอดี ฉันมักจะไม่ค่อยสนกับสิ่งใดมากมายหากแต่ก็มีขีดในใจเป็นตัวกำหนดเหมือนกัน

ฉันรู้ว่าในบางครั้งเราก็ไม่ได้มองแต่คนดีเท่านั้น เรายังเลือกคนที่ ดีกับเรา หรือ คนที่อยู่ข้างเรา

อย่าให้เราเป็นผู้ที่ตัดสินคนเพียงเพราะเอาตัวเองเป็นมาตรฐานเพราะหากเราทำอย่างนั้นเรากำลังบอกกับตัวเองและบอกกับคนทั้งโลกว่า  กูดี กว่ามึง ว่ะ

ฉันชอบคำสอนของ ท่านพุทธทาส

เขามีส่วน เลวบ้าง ช่างหัวเขา
จงเลือกเอา ส่วนที่ดี เขามีอยู่
เป็นประโยชน์ โลกบ้าง ยังน่าดู
ส่วนที่ชั่ว อย่าไปรู้ ของเขาเลย
จะหาคน มีดี โดยส่วนเดียว
อย่ามัวเที่ยว ค้นหา สหายเอ๋ย
เหมือนเที่ยวหาหนวดเต่าตายเปล่าเลย
ฝึกให้เคย มองแต่ดี มีคุณจริง ฯ