หนานเกียรติ
เกียรติศักดิ์ หนานเกียรติ ม่วงมิตร

ถอดบทเรียนตัวเองเรื่องการเขียน : (๘) ส่งท้ายบทเรียน


ในส่วนการเข้ามาเป็นสมาชิก G2K ซึ่งมีส่วนพัฒนาการเขียนของผมนั้น แม้มิอาจตอบได้ชัดเจนในเชิงคุณภาพ แต่ผมค่อนข้างมั่นใจการพัฒนาในเชิงปริมาณ ผมเขียนงานได้เร็วมากขึ้น เขียนเรื่องได้ง่ายขึ้น ข้อจำกัดทางทักษะเริ่มจางลงไปเรื่อย ๆ

   ถ้าให้ตอบว่าปัจจัยอะไรบ้างที่ทำให้ผมก้าวผ่านข้อจำกัด เขียนไม่ออก เขียนไม่ได้ ไม่อยากเขียน มาสู่ ลื่นไหล เขียนได้ และอยากเขียน...

   ตอบแบบฟันธง คำตอบนั้นประกอบได้ด้วยหลายเหตุปัจจัยครับ

   ประการแรก คือ ความชื่นชอบ (ฉันทะ/ศรัทธา) เกี่ยวกับการเขียนครับ ชอบทั้งงานเขียนและคนเขียนหนังสือ ปัจจัยนี้มีมาแต่ไหนแต่ไร แต่ในระยะแรกความแรงของฉันทะและศรัทธามีไม่เพียงพอ อีกทั้งปัจจัยด้านความเพียรก็ยังไม่เพียบพร้อม จึงไม่สามารถเดินข้ามผ่านมาได้

   ถัดมา คือ สถานการณ์บีบบังคับให้ต้องเขียน หน้าที่การงานของผมเกี่ยวข้องกับการเขียนค่อนข้างมาก ทั้งเขียนรายงานและเขียนเผยแพร่การทำงานของหน่วยงาน เพราะถูกบีบให้เขียนจึงต้องเขียน และด้วยเหตุที่มีฉันทะ/ศรัทธาอยู่บ้างแล้ว จึงเร่งบำเพ็ญเพียรในการเขียนให้มากขึ้น

   ในขณะนั้น ผมก็เริ่มแก่กล้ามากขึ้นจาก “การอ่าน” ที่ผมค่อยฝึกฝนมาเรื่อย ๆ จนสามารถอ่านหนังสือสะสมสต็อกคำ ศัพท์แสง วลี ประโยค ลูกเล่นลีลาทางภาษาต่าง ๆ ไว้ได้ คุณสมบัติข้อนี้มีส่วนช่วยให้ผมเขียนหนังสือได้ และเขียนดีขึ้นเป็นลำดับ

   อย่างไรก็ตาม ปัจจัยประการข้างต้นอาจไม่ส่งผล หากผมมิได้รับโอกาสในการพัฒนาจากการฝึกอบรม การให้คำแนะนำที่สร้างแรงบันดาลใจจากกัลยาณมิตร-ครูบาอาจารย์หลายท่าน ผนวกเข้ากับการช่วยเหลือเจือจานนำผลงานไปเผยแพร่ในสิ่งพิมพ์ ก็ยิ่งทำให้ฮึกเหิมและมีกำลังใจอยากเขียนยิ่ง ๆ ขึ้นไป

   สำหรับปัจจัยจากกัลยาณมิตรครูบาอาจารย์นั้น ผมมิได้รอคอย ตรงกันข้ามผมเป็นผู้ออกไปแสวงหา ไม่ว่าจะเป็นการขวนขวายไปฝึกอบรมทั้งเขียนข่าวและสารคดี การเข้าหาพร้อมมีงานติดมือไปขอคำสอน คำแนะนำจากครูมาลา คำจันทร์ เป็นต้น

   ในส่วนการเข้ามาเป็นสมาชิก G2K ซึ่งมีส่วนพัฒนาการเขียนของผมนั้น แม้มิอาจตอบได้ชัดเจนในเชิงคุณภาพ แต่ผมค่อนข้างมั่นใจการพัฒนาในเชิงปริมาณ ผมเขียนงานได้เร็วมากขึ้น เขียนเรื่องได้ง่ายขึ้น ข้อจำกัดทางทักษะเริ่มจางลงไปเรื่อย ๆ

   เท่าที่นึกออก ทั้งหมดนี้เป็นปัจจัยที่ทำให้ผมก้าวข้ามข้อจำกัดด้านการเขียนมาได้ครับ

 

บันทึกที่เกี่ยวข้อง

 ถอดบทเรียนตัวเองเรื่องการเขียน : (๑) ที่มาและที่ไป

ถอดบทเรียนตัวเองเรื่องการเขียน : (๒) ขอเล่าเรื่องตัวเองสักหน่อย

ถอดบทเรียนตัวเองเรื่องการเขียน : (๓) การอ่านเป็นพื้นฐานที่สำคัญ

ถอดบทเรียนตัวเองเรื่องการเขียน : (๔) ก้าวแรกและก้าวต่อของการฝึกเขียน

ถอดบทเรียนตัวเองเรื่องการเขียน : (๕) เวทีชื่นชมผลงาน

ถอดบทเรียนตัวเองเรื่องการเขียน : (๖) การพัฒนาแบบก้าวกระโดดใน G2K

ถอดบทเรียนตัวเองเรื่องการเขียน : (๗) การเขียนแนวทางแบบผม

ถอดบทเรียนตัวเองเรื่องการเขียน : (๘) ส่งท้ายบทเรียน

 

หมายเลขบันทึก: 317718เขียนเมื่อ 2 ธันวาคม 2009 19:49 น. ()แก้ไขเมื่อ 12 กุมภาพันธ์ 2012 11:06 น. ()สัญญาอนุญาต: ครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-อนุญาตแบบเดียวกัน


ความเห็น (26)

แหะ แหะ จบแล้วครับพี่น้อง

พี่เกียรติครับผม

ตามอ่านมาถึงตรงนี้ ได้ ๘ ตอนพอดี...ชื่นชมมากๆครับ

ผมขอรบกวน พี่รวบรวมซีรีส์นี้มาในเอกสาร word (เหมือนเล่มที่ผมให้) พี่อาจเพิ่มตัวอย่างบันทึกที่ชอบอีกส่วนหนึ่งได้ครับ---ส่งให้ผม

หากปรู้ฟเสร็จเเล้ว ผมจะส่งให้ทางโน้น ผลิตเอกสารเตรียมไว้ให้พร้อมเลยครับผม

 

P สวัสดีครับ คุณเอก - จตุพร วิศิษฏ์โชติอังกูร

ทั้ง ๘ บันทึกนี้...
ผมใช้เวลาวันนี้ทั้งวันนั่งเขียน ใช้พลังเยอะพอดูครับ
ตั้งใจมอบให้เป็นของขวัญวันเกิดคุณเอก เพื่อนำไปใช้ประโยชน์ในเวที พอช.
ผมจะส่งเป็นไฟล์ word ไปให้นะครับ พร้อมกับบันทึกตัวอย่าง

 

ว้าว...นักเขียนคนใหม่หัวใจซีไรท์...

 

 

P สวัสดีครับ พี่อ้อยเล็ก

แหะ แหะ ยังอีกยาวไกลครับ
ผมเป็นได้แค่นักอยากเขียนเท่านั้นแหละครับ

 

น้องหนานเกียรติเป็นนักเขียนที่แฟนๆG2Kคอยตืดตาม

เพราะลีลาการเขียน..บรรยายได้อย่างเห็นภาพ

และมีรายละเอียด.. ลึกซึ้ง..และชวนติดตาม

ยังไงก็ขอฝากตัวด้วยคนนะคะ

เป็นของขวัญวันเกิดผมที่มีคุณค่าทางจิตใจมากครับ..เพราะเป็นความตั้งใจยิ่งจากพี่เกียรติศักดิ์ ครับ

ขอบคุณพี่มากๆครับ

ขอบคุณครับ คุณเอกและคุณหนานเกียรติ

ทีมวิทยากรเครือข่ายเป็นทีมคุณภาพเยี่ยมยอดมาก

มีความตั้งใจสูง

ทำการบ้านมาเยอะมาก .....

เตรียมความพร้อมอย่างละเอียดถี่ถ้วน

เจ้าภาพรู้สึกภาคภูมิใจเป็นอย่างยิ่ง(เกรงใจด้วย)

ผมMail แจ้งคนเข้าอบรมได้ Link มาอ่านล่วงหน้าด้วย

ขอบคุณมากครับ

และสุดท้ายก็ยังตามมาให้กำลังใจค่ะ

มีความสุขในงานเขียนนะคะ

ขอบคุณค่ะ

มาให้กำลังใจหนานที่ชอบเขียนบันทึก..อ่านได้อรรถรส..มองเห็นได้ตามที่เขียน..มีข้อคิด..เป็นนักเขียนได้เลยค่ะ

สวัสดีค่ะ

- แวะมาชื่นชมค่ะ

- โอกาสหน้าขอลายเซ็นต์ด้วยนะค่ะ

  • สวัสดีค่ะ คุณหนานเกียรติ
  • แวะมาขอบคุณที่ตามไปให้กำลังใจบุษราค่ะ
  • ถ้ามีโอกาสก็แวะมาเยี่ยมเยียนที่โรงพยาบาลพะโต๊ะยินดีต้อนรับตลอดเวลาค่ะ  
  • แต่มีข้อแม้ว่าโรงพยาบาลพะโต๊ะเป็นโรงพยาบาลชุมชนเล็ก ๆอยู่กันแบบครอบครัว      และที่สำคัญอยู่ห่างไกลความเจริญมาก ๆ ถ้ามีโอกาสได้มาจริง ๆ จะได้ทำใจไว้ก่อนค่ะ (555)
  • ขอบคุณค่ะ
  • P
    สวัสดีค่ะคุณหนานเกียรติขอบคุณที่แวะไปเยี่ยมนะคะหลานเฌวาสบายดีนะคะ ฝากกอดหลานสาวด้วยค่ะ..ขอให้มีความสุขในการเขียนงานต่อไปนะคะ

    สวัสดีค่ะ

    แวะมาทักทายและมาตบมือเชียร์ค่ะ

    เป็นกำลังใจให้กับนักเขียนคนเก่งค่ะ

    การฝึกฝนมั่นพัฒนาตนเองก็ระดับครูแล้วค่ะ

    ดีใจที่มีนักเขียนเพิ่มอีกคนค่ะ

    จะติดตามนะค่ะ

    สวัสดีค่ะ

    มาทักทายค่ะ

    ยืมประโยคครูอ้อยเล็กมาได้มั๊ยนี่ อิอิ

     

    P สวัสดีครับ พี่นาง...มณีวรรณ

    น้องหนานเกียรติเป็นนักเขียนที่แฟนๆG2Kคอยตืดตาม
    เพราะลีลาการเขียน..บรรยายได้อย่างเห็นภาพ
    และมีรายละเอียด.. ลึกซึ้ง..และชวนติดตาม
    ยังไงก็ขอฝากตัวด้วยคนนะคะ

    ขอบคุณมาก ๆ ครับพี่
    เพราะมีคนคอยติดตามและให้กำลังใจ ผมจึงไม่หยุดเขียนครับ

     

    P สวัสดีครับ คุณเอก -  จตุพร วิศิษฏ์โชติอังกูร

    เป็นของขวัญวันเกิดผมที่มีคุณค่าทางจิตใจมากครับ..เพราะเป็นความตั้งใจยิ่งจากพี่เกียรติศักดิ์ ครับ
    ขอบคุณพี่มากๆครับ

    นิดหน่อยครับ นิดหน่อย
    ฮิ ฮิ...

     

     

    P สวัสดีครับ พี่ นาย สุเทพ ไชยขันธุ์

    ขอบคุณครับ คุณเอกและคุณหนานเกียรติ
    ทีมวิทยากรเครือข่ายเป็นทีมคุณภาพเยี่ยมยอดมาก
    มีความตั้งใจสูง
    ทำการบ้านมาเยอะมาก .....
    เตรียมความพร้อมอย่างละเอียดถี่ถ้วน
    เจ้าภาพรู้สึกภาคภูมิใจเป็นอย่างยิ่ง (เกรงใจด้วย)
    ผมMail แจ้งคนเข้าอบรมได้ Link มาอ่านล่วงหน้าด้วย
    ขอบคุณมากครับ

    ขอบคุณมากครับพี่
    ผมคิดว่าหากคน พอช. เขียน เราจะมีเรื่องเล่าดี ๆ จากพื้นที่มากมายครับ
    ผมชอบอ่านเรื่องเล่าของคนเล็กคนน้อยในแผ่นดิน
    เรื่องเล่าแบบนี้ไม่ค่อยมีคนเล่า
    คน พอช. เข้าถึงเรื่องเล่าเหล่านี้ ซึ่งควรนำมาเล่าให้สังคมรับรู้มาก ๆ ครับ
    ยินดี/ดีใจมาก ๆ ครับที่บันทึกนี้จะมีประโยชน์

     

     

    P สวัสดีครับ คุณ namsha

    และสุดท้ายก็ยังตามมาให้กำลังใจค่ะ
    มีความสุขในงานเขียนนะคะ
    ขอบคุณค่ะ

    ขอบคุณมาก ๆ เลยครับ
    มีกำลังใจอย่างนี้ ผมจะหยุดเขียนได้อย่างไร
    ใช่ไหมครับ....

     

    P สวัสดีเจ้า คุณครู rinda

    มาให้กำลังใจหนานที่ชอบเขียนบันทึก..อ่านได้อรรถรส..มองเห็นได้ตามที่เขียน..มีข้อคิด..เป็นนักเขียนได้เลยค่ะ

    ขอบคุณจ้าดนักเจ้า
    ตอนนี้เป็นได้แค่นักอยากเขียนเจ้า

     

    P สวัสดีครับ คุณ เพชรน้อย

    สวัสดีค่ะ
    - แวะมาชื่นชมค่ะ
    - โอกาสหน้าขอลายเซ็นต์ด้วยนะค่ะ

    แหะ แหะ เดี๋ยวหัดเว็นต์สวย ๆ ก่อนนะครับ
    ขอบคุณมากครับ

     

    P สวัสดีครับ คุณ บุษรา  

    สวัสดีค่ะ คุณหนานเกียรติ
    แวะมาขอบคุณที่ตามไปให้กำลังใจบุษราค่ะ
    ถ้ามีโอกาสก็แวะมาเยี่ยมเยียนที่โรงพยาบาลพะโต๊ะยินดีต้อนรับตลอดเวลาค่ะ  
    แต่มีข้อแม้ว่าโรงพยาบาลพะโต๊ะเป็นโรงพยาบาลชุมชนเล็ก ๆอยู่กันแบบครอบครัว      และที่สำคัญอยู่ห่างไกลความเจริญมาก ๆ ถ้ามีโอกาสได้มาจริง ๆ จะได้ทำใจไว้ก่อนค่ะ (555)
    ขอบคุณค่ะ

    คุยกับคุณเอกอยู่ครับ เรื่องการลงไปเยี่ยม ร.พ.พะโต๊ะ
    อยากไปมาก ๆ ครับ
    ขอบคุณที่แวะมาเยี่ยมนะครับ...

     

     

    P สวัสดีครับ อาจารย์ add

    สวัสดีค่ะคุณหนานเกียรติขอบคุณที่แวะไปเยี่ยมนะคะหลานเฌวาสบายดีนะคะ ฝากกอดหลานสาวด้วยค่ะ..ขอให้มีความสุขในการเขียนงานต่อไปนะคะ

    ขอบคุณครับ
    เฌวาสบายดีครับ เย็นนี้เฌวาจะเดินทางไปเยี่ยม ปู่ - ย่า ที่ ดอยมูเซอ จ.ตาก ครับ

     

     

    P สวัสดีครับ พี่ ตุ๊กตา

    สวัสดีค่ะ
    แวะมาทักทายและมาตบมือเชียร์ค่ะ
    เป็นกำลังใจให้กับนักเขียนคนเก่งค่ะ
    การฝึกฝนมั่นพัฒนาตนเองก็ระดับครูแล้วค่ะ
    ดีใจที่มีนักเขียนเพิ่มอีกคนค่ะ
    จะติดตามนะค่ะ

    แหะ แหะ พี่ครับ ผมเป็นแค่นักอยากเขียนครับ
    ยังต้องฝึกฝนอีกเยอะครับ
    ขอบคุณที่แวะมาเยี่ยมและให้กำลังใจครับ

     

     

     P สวัสดีครับ พี่ ณัฐรดา

    สวัสดีค่ะ
    มาทักทายค่ะ
    ยืมประโยคครูอ้อยเล็กมาได้มั๊ยนี่ อิอิ

    ขอบคุณครับพี่
    ได้ครับได้...
    ฮิ ฮิ....

     

    มาชม

    มาอ่านเพลินดีนะครับ...

    เมื่อเข้าไปอ่าประวัติ ชอบมาสื่อตรงไปตรงมา ชัดเจน ชื่นชมชื่นชอบ โลกไซเบอร์เป็นอะไรได้มากมายเหลือเกิน แต่ข้อเขียนนั้นมันจะสะท้อนความคิด และจิตได้เป็นอย่างดี มันขึ้นอยู่กับผู้อ่าน ว่ามีดวงตาที่เห็นลึกกว้างไกลมากกว่าข้อเขียนหรือไม่ ผู้ที่มีดวงตามองอะไรเห็นมากกว่าผู้อื่นย่อมได้เปรียบ ข้อเขียนทุกข้อเขียนย่อมบงบอกอะไรในตัวเสมอ ชอบความเป็นตัวตนที่ของตนเองค่ะ

    ขอบคุณสำหรับประสบการณ์ดีๆ สองวันที่ภูเขางาม นะครับ และก็ขอบคุณอีกครั้งที่แวะไปเยี่ยมชมครับ และเหนืออื่นได้อยากได้คำแนะนำดีๆ เพื่อปรับปรุงงานเขียนในครั้งต่อไป ครับ ต่อไปคงต้องสมัครเป็นแฟนคลับด้วยคนครับ

    P สวัสดีครับ อ.umi

    ขอบคุณมากครับ
    มาแวะเรื่อย ๆ นะครับ....

     

    P สวัสดีครับ พี่ Lin Hui

    ขอบคุณที่แวะเข้ามาเยี่ยมครับ
    จากใน G2K นี้ ต่อยอดสิ่งดีงามได้เยอะเลยครับ
    ผมเพิ่งไปจัดค่ายให้นักเรียนที่ ร.ร.วิทยสัมพันธ์ มา เป็นการรวมพลคน G2K ครั้งใหญ่เลยครับ

    P สวัสดีครับ คุณ อภินันท์ ยอดมณี

    ได้อ่านบันทึกแล้ว ไม่ธรรมดาครับ
    ต่อไปเรื่องราวดี ๆ จากใน พอช. น่าจะได้รับการบอกเล่าผ่าน G2K มากขึ้น
    ขอบคุณที่แวะเข้ามาเยี่ยมครับ
    ประสบการณ์ ๒ วัน ที่เขางามรีสอร์ท เป็นความประทับใจของผมมากครับ

    พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
    ขอแนะนำ ClassStart
    ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
    ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี