เราชอบเล่าเรื่องตอนเป็นสมัยตอนเป็นทหารเกณฑ์ให้ตัวเองฟังมากๆ
หรือใครก็ตามที่พูดถึงอะไรแนวๆนี้ ไม่พ้นเราที่จะแจมเอาวันวานมาเล่าให้วงสนทนาได้สูดดมกันต่อ ^^ มันสนุกและมันปากมากๆๆๆเวลาเล่าให้ใครฟัง
ด้วยเพราะช่วง 6 เดือนที่ฝึกนั้น ถือได้ว่าเป็นช่วงที่เขียวหวานและไม่มีวันที่จะลืมเลยก็ว่าได้ ผู้ชายคนไหนเคยเป็นทหารคงรู้ดี
เพราะไม่เรียน ร.ด. ด้วยเหตุผลที่ตอนนั้นเรียนวิทยาลัยเทคนิคไง แล้วอยากไว้ผมยาวด้วย ก็เลยเมินซะ ไม่ใช่ว่าอยากติดทหารหรอก ตรงกันข้าม อยากจะหลีกหนีให้ถึงที่สุดด้วยซ้ำ ก็จะไม่ให้กลัวได้ยังไงล่ะ มีแต่คนบอกว่าทหารน่ะฝึกโหดสุดๆๆๆๆ โดนโน่นโดนนี่บ้างล่ะ แล้วแต่คนเล่า(ส่วนใหญ่ไม่เคยติดทหาร)จะสนุกปาก หรือเติมน้ำจิ้มเมื่อเห็นเราหน้าเหวอ เคยคิดว่าจะผ่อนผันไปเรื่อยๆบ้างล่ะ จับใบดำใบแดงให้รู้แล้วรู้รอดไปเลยบ้าง, หรือจะหนีดี 55555
"สุดท้ายพลิกโผ...เมษายน ปี 2544 เมื่ออายุได้ 21 ปี ตกลงใจร้องขอ...สมัครเป็นพลทหารพุทธิพรเองซะงั้น!!!!!!"
เหตุผล และ ผลกระทบของ Butterfly Effect
-
เรียนจบปวส.นะ ถ้าสมัครมันก็เทียบเท่าปริญญาตรี...ติดแค่ 6 เดือน
-
ถ้าจับได้ใบแดง จะติด 1 ปี...2 เท่า 2 เท่า
-
เลือกได้ว่าจะฝึกอยู่อุดรฯบ้านเรา ไม่อยากไปตกที่จังหวัดอื่น
-
พ่อเคยเป็นทหารเกณฑ์เหมือนกัน คิดว่าเชื้อไม่ทิ้งแถว ลูกมันต้องติดแน่นอน
-
ถ้ามี Sense ว่าจะติดมันก็ต้องติดใช่ม๊า??? อย่างนั้นสมัครเลยดีกว่า วะ อะ อะ
-
วันคัดเลือกใช้เวลาสมัครแค่ชั่วโมงเดียว 3 โมงเช้าก็เสร็จ พวกรอจับใบแดง+ดำ 5 โมงเย็นยังนั่งรออยู่เลย ^^
-
ทหารเอาปากกาเคมีมาเขียนหน้าอกและหลังว่า "ร้องขอ" โอ้!!!!! เท่!!!!!!
-
ชีวิตเรา เราเลือกเองเว๊ย!!!!
เราเลือกฝึกผลัด 2 คือฝึกตั้งแต่วันที่ 1 พฤศจิกายน 2544 ถึง 30 เมษายน 2545
กว่าจะถึงปลายปีเราจะทำอะไรดีวะ???? เลยตัดสินใจลองสมัครสอบเข้า ปริญญาตรี ที่ราชภัฎอุดรธานีดู สอบเล่นๆ ไม่อ่านหนังสือ เพราะไม่คิดว่าจะสอบติดไง ก็เราจะไปเป็นทหารอยู่นี่นา...ไม่คิดอะไร...
...ปรากฏว่าดันสอบติดเฉยเลย!!!! มนุษยศาสตร์ เอกภาษาอังกฤษ!!!! โอ๊ยจะบ้าตาย!! ทีคราวที่แล้ว (2542) ตั้งใจอ่านหนังสือแทบตายเจือกไม่ติด...ชีวิต T_T
เอ้า!!!! เรียนก็เรียนวะ ดีเหมือนกัน เรียนเก๋ๆๆรอสิ้นปี ฮิฮิ พอปลายตุลามาถึงก็ดร็อปไว้เทอมนึงเลย ลาเพื่อนว่าไปเป็นทหาร...งงกันใหญ่ 55 เลยบอกว่าชาติต้องการ พี่ไปล่ะ จะมาเรียนอีกทีตอนขึ้นปี 2 เด้อ!!!!
ต่อไปนี้ผมจะคัดลอกเรื่องราวจากสมุดไดอารี่เก่าๆของพลทหารน้อยคนหนึ่งทีแอบบันทึกเรื่องราวในรั้วทหาร...ลงในรูปแบบไดอารี่ออนไลน์พร้อมภาพวาดดินสอสี ที่เมื่อตอนฝึกอยู่นั้นเขาเขียนบันทึกทุกวัน เขียนลงสมุดเรียน ทุกวันนี้เขายังเก็บไว้ มันมีค่ามากๆๆๆในภาวะนั้น ว่าเขาเจออะไร ตอบสนองอย่างไร ความคิดซื่อๆเมื่อยังเยาว์ ผมอ่านแล้วก็ยิ้มไปกับมัน..หลายๆวันเป็นวันที่ทั้งตลก และแสนฮา และแน่นอน น้องเค้าบอกว่ามีทุกรส...กับแววตาที่พูดว่า...เรื่องราวของผมน่าสนใจน๊า....
...เฮ้อ!!! ไม่ต้องเชื้อเชิญขนาดนั้นก็ได้ไอ้หนู พี่จะอ่านให้^^ และจะพิมพ์เก็บไว้ให้ด้วยอ๊ะ!! ดีใจมั้ย
ดีครับพี่...บันทึกกันเก็บไว้...เผื่อต้นฉบับหาย...น้องชายคนนั้นเค้าบอกผมมาอย่างนี้ ;)
.................................................
ตัวอย่างบันทึกหน้า... ตอน 1-10 พฤศจิกายน 2544
กล้าหาญ อดทน สู้ต๊ายยยยยย !!!!!!

หลานชาย(ลูกเจ้าของโรงสี)กำลัง
ไปเป็นทหารเกณฑ์ผลัดสองอยู่ที่กาญจนบุรี
พ่อแม่ปู่ย่า ขนข้าวสารอาหารแห้ง
ไปแจกอยู่ที่ค่ายนั่นแน่ะ
สวัสดีครับ น้องเดย์ ทหารเกณฑ์ (ร้องขอ...)
ผมเรียน รด.ครับ เลยไม่ได้เป็นทหารเกณฑ์ เพราะทำตามเกณฑ์ไปเรียบร้อยเเล้ว
ว่าแต่ไดอารี่ของน้องเดย์ น่ารักมากๆเลยครับ..
ผมเรียน ร.ด. ๒ ปี ไม่จบหลักสูตรครับ
ปีแรกเรียนที่ตาก
ปีสองเรียนกรุงเทพฯ
ปีสามย้ายไปเรียนพิษณุโลก อยากไว้ผมยาวกะเขามั่งเลยเลิกเรียน
อายุครบจึงต้องไปเกณฑ์
ย่าให้ข้าวเปลือกมาเมล็ดนึง ย่าบอกว่าเป็นข้าวเปลือกที่เจอในหม้อหุงข้าว ประมาณว่ารอดมาหลายรอบ
รอดรอบแรกตอนสี รอดรอบสองตอนเตรียมหุง (ปกติที่บ้านหุงข้าวต้องหาเมล์ดข้าวเปลือก หิน กรวดเอาออกก่อน) รอดที่สามคือไม่แตกปริในขณะหุง (ซึ่งเมล็ดทั่วไปเมื่อโดนความร้อนก็มักจะปริแตก) รอดที่สี่ไม่กพลัดหลงลงกะเพาะไป
เพราะข้าวเปลือกเมล้ดนั้นหรือเปล่าไม่รู้ ผมรอดจากทหารเกณฑ์ จับได้ใบดำครับ
พลทหาร adayday รายงานตัวด่วน!
ข่าววงในแจ้งว่าขณะนี้มีผู้ประสงค์ดีมั่ง-ไม่ดีมั่ง กำลังซ่องสุมกำลังอยู่แถวๆ อุดร จึงขอเรียกตัวพลทหารไปเข้ากองประจำการเพื่อซักซ้อมพร้อมรับมือ
เพื่อเป็นการสร้างขวัญและกำลังใจ กองทัพฯ (ของใครหว่า?) ยินยอมให้นำของเล่นสุดโปรดติดตัวไปได้ 1 ชิ้น (เอ้า! เลือกเลยว่าจะเป็นโนบิตะหรือวู้ดดี้...อิอิ)
ท. ทหารอดทน ตะแล็กแต๊กตึ๊ง ๆ ๆ
ท. ทหารอดทน
ค่ำคืนเขายืนเดียวดาย กอดปืนแนบกาย อุ่นใจในลมหนาว...อิ อิ
สู้ สู้ ค่ะ..
มีความเชื่อว่า...ลูกผู้ชายจะดีได้ต้องผ่านบททดสอบอยู่ 2 ด่านค่ะ คือ
1. ผ่านการเป็นทหารเกณฑ์ และ
2. ผ่านการบวช
ครบรึยังจ๊ะ..พลต๊ะหานโนบิ๊ตะ...^_^ ..หุ หุ
คุณสีตะวันครับ
แสดงว่าผมนี่ดีครึ่งเดียวครับ
บวชอย่างเดียว แต่มิได้เป็นทหารเกณฑ์
ฮิ ฮิ...
ใช้ภาพประกอบการบันทึกแบบนี้ โดนใจจัง *^__^*
ถ้ายึดตามความเชื่อของพี่สีตะวัน ผมก็มองว่า ผมไม่มีดีเลย ... :)
สวัสดีครับพี่ครู ป.1
ช่วงเดือนเมษายนของทุกปีนะครับ สำหรับชายหนุ่มทุกคน ตื่นเต้นมากๆ บางคนนี้เตรียมตัวเป็นปีสองปีเลยครับ 55
แปลกใจที่ส่วนเล็กแต่ยิ่งใหญ่นั้นมักจะทำทุกทาง บ้างก็ยอมเสียตังค์หลายหมื่นเพื่อแลกกับการที่ลูกเราจะได้ไม่ไปอยู่กินกับประสบการณ์ดีดีที่พูดตรงๆนะครับ...ซื้อหาไม่ได้ ต้องเป็นชายและพร้อมทั้งร่างกายและจิตวิญญาณ
จ้างเป็นด้วยนะ ทหารเนี่ย ผู้หญิงหลายๆคนอิจฉาครับ ^^
ขอบพระคุณมากครับพี่ครูป.1 :)
พี่เอกครับจตุพร วิศิษฏ์โชติอังกูร
;)
เจ๋งเลยพี่เอก เรียนรด. ตามเกณฑ์นี้ผมว่าสนุกมากเลยนะครับ ด้วยวัยล่ะ 1 และยังไม่ถูกกักขังในกองพันอีก 555 เยี่ยมเลยครับ ผมเองที่มองไปอยาคตแล้วเห็นตัวเองในวันคัดเลือกนะ...หม่นหมองเล็กๆในใจ ^_^
รู้เหตุผลที่ผมไม่เรียน รด. แล้วใช่มั้ยพี่ เป็นเหตุผลไม่แมนเลยเนอะ ฮ่าๆๆ
ภาพเขียนดินสอสีนี้น้องชายได้แรงบันดาลใจมาจากเกมจับแมลงเครื่อง PS1 ที่ติดงอมแงมและทำให้ผมน้ำตาซึมเมื่อเล่นจบเกม...ซึ้งครับ ชื่อภาษาอังกฤษว่า เกม Summer Holiday สุดย๊อดดดด!!!!
และจะมีภาพเขียนนี้เล่าเรื่องในทุกบันทึกของผมต่อแต่นี้ไปครับ ^^
สวัสดีครับพี่หนานเกียรติ
พี่ชายรายนี้ครบเลย 555 ทั้ง รด. และ ลุ้นทหารเกณฑ์...สุดท้ายคลาดไปได้เพราะข้าวเมล็ดนั้น ว่าแต่เรื่องเล่าข้าวเมล็ดนี้เจ๋งไปเลยครับ คุณย่าพี่เป็นคนช่างสังเกตและมีความเชื่อที่น่ารักมากๆ ไม่ทราบว่าข้าวเมล็ดนั้นยังอยู่รึเปล่าเอ่ย? เก็บไว้เป็นมรดกน้องเฌวาละกันครับพี่ ;)
ขอบพระคุณสำหรับเรื่องเล่าดีดีครับพี่หนานเกียรติ ชอบๆๆๆๆๆ :)
สวัสดีครับพี่ชิวบัญชา ธนบุญสมบัติ
555 ทำเป็นเล่นไป ผมเสียวโดนเรียกนะพี่ ^^ เพราะตอนฝึกเสร็จแล้วปลดประจำการน่ะ นายสิบเค้าบอกเลยว่าถ้าประเทศชาติต้องการเดี๋ยวจะมีหมายเรียกให้มาอีก ว๊ากๆๆๆ
ป่านนี้ไม่เรียก ก็คงจะไม่เรียกอีกต่อไปแล้วล่ะม๊างง??? แต่ถ้ามนุษย์ต่างดาวบุก เดย์จะไป 555 เอาบัซไลท์เยียร์ไปปล่อยแสงเผามันเลย วะ อะ อะ (ถ้ามาจริงจะปากดีอย่างนี้มั้ยวะ 55)
สวัสดีครับพี่หมวยสีตะวัน
ผมยังเป็นทหารไม่สุดขั้วครับ คือฝึกแค่ 2 เดือน และ 4 เดือนที่เหลือนั้นเค้าเรียกไปเป็นทหารรับใช้ ส่วนเพื่อนๆเค้าไปฝึกรบกันสนุกสนาน ส่วนเดย์ก็มีความสุขในแบบของเดย์ครับ ^^
ผมเหลือบวชคร๊าบพี่น้อง ดีครึ่งนึง เย้!!!
อ้าวดูแล้ว เหล่าราบ ไม่น่ารอดๆๆๆ
พี่หนานเกียรติ
และพี่เอกจตุพร วิศิษฏ์โชติอังกูร
พี่ชายทั้งสองครับ ถ้าเอาครบตามนั้นจริงพี่ๆก็สุดยอด the star ยอดชายในฝันเลยนะพี่!! ทุกวันนี้ก็เป็นคนดีบาดใจสาวจะแย่อยู่แล้ว ^^
ยิ่งพี่หนานมีลูกแล้วด้วยนะ 555 โคตรจะแมน ;)
สวัสดีครับพี่พิชชา
เย้ๆๆๆ ดีใจครับที่มีคนชอบ ตั้งใจแอ๊บแบ๊ววสุดฝีมือเลยนะครับนั่น รอดูภาพต่อๆไปของบันทึกทหารนะครับ บอกเล่าเรื่องราวได้ดีนักแล ;)
ขอบพระคุณครับผ๊ม (ตะเบ๊ะนิดหน่อย) _/*_*
สวัสดีครับพี่ครูอรวรรณ
ฮ่าๆๆๆๆ เดย์นี้ขอยั้งมือไว้รอพี่เอกดีกว่าครับ เดี๋ยวพี่ชายฮึดขึ้นมาแซงหน้าพวกเราจะว่าไง ^^ ตามเก็บทุกข้ออย่างรวดเร็ว
รึเราจะเป็นผู้ชายรุ่นใหม่กัน โฉบเฉี่ยวกว่ายุคไหนๆ ;)
ขอบพระคุณมากๆครับผมพี่ครูอรวรรณ ว่าแต่จะมีใครมาเพิ่ม options ความเป็นชายให้เราอีกมั้ยน๊า??? ^_^
สวัสดีครับพี่แอ๊ดขจิต ฝอยทอง
ถ้าจะไม่ตอบคอมเมนต์นี้...ปล่อยทิ้งไว้ ทำตัววิ่งหนีหมายเรียกจะมีใครเข้าใจมั้ยเนี่ย 555
ว่าแต่พี่แอ๊ดเป็นครูฝึกมาก่อนเหรอครับ ว๊าว!!!! เหมือนนะ เหมือนนะ ;) ชาติ เกียรติ วินัย กล้าหาญ อดทน สู้ตาย เอี้ย บรึม ได้ยินแล้วขนลุกครับ วิ่งไปท่องไป จู่ๆก็ตะโกนให้หมอบ อิอิ ได้ข่าวว่าถนนเป็นลาดยางร้อนๆ กว่าจะบรรจงหมอบได้ ฮากันใหญ่ :P
กองพันเดย์เรียกเต็มๆก็ ร.13 พัน 3 ครับ หน่วยราบเป็ด อิอิ รอดๆๆๆๆ (ระหว่างนี้หาข้ออ้างดีกว่า ฮา)