บทกวี สุดท้าย แด่นาย ..
เหมือนฝัน เท่านั้นฤา
เหมือนจะจบลงด้วยดีอย่างที่หวัง
แต่กลับพังภินทร์ไปไม่เป็นท่า
เมื่อต้องร้างห่างไกลในพริบตา
ประหนึ่งว่าโลกมืดมิด สนิทลง
สนิทลง ปลงแล้วพาแคล้วคลาด
ที่หมายมาดมุ่งหวังมิดังประสงค์
จิตประหวัดกลัดกลุ้มใจใฝ่พะวง
อานิสงส์กรรมตามทัน วันเวลา
วันเวลา ผันผ่านไปไม่นานนัก
คนเคยภักดิ์รักมั่นคงดั่งหินผา
กลับเปลี่ยนไปไหลหลั่งดั่งธารา
มิเคยย้อนมาใหม่ ไม่หวนคืน
ไม่หวนคืน ฟื้นฝอยรอยแค้นเก่า
ไร้ซึ่งเงาเคล้าคลอใจไม่อยากฝืน
เพียงอดีตคอยตอกย้ำทนกล้ำกลืน
ทุกวันคืนที่ผ่านพ้น คนเดียวดาย
คนเดียวดาย พ่ายแพ้ขอพักก่อน
หยุดอาลัยอาวรณ์ผ่อนใจหาย
หวังเยียวยารอยแผลใจให้มลาย
แล้วค้นหาความหมาย ปลายชีวิต
ปลายชีวิต กำหนดไว้ให้ไร้ที่อยู่
ได้รับรู้รสขื่นขม พรหมลิขิต
ไม่เคยมีสักครั้งหนึ่งในชีวิต
ลงกลอนปิดประตูไว้ให้โลกลืม
--------------
ลาแล้ว ลาลับ ... ละเลงลง
ลำตะคอง ณ เหมันต์ ๕๒
สวัสดีตอนเช้าวันอังคารค่ะคุณ poo ขอบคุณที่แวะไปดื่มน้ำสมุนไพรค่ะ
สวัสดีค่ะคุณนุช
ดื่มน้ำส้มเมื่อเช้า สดชื่นๆ หลาย ขอบคุณค่ะ
.. กระเจี๊ยบแดง แห่งความคิดถึง ...
สวัสดีค่ะพี่ชาย เกษตร(อยู่)จังหวัด
โห ... ช่างกล้าหาญ ชาญชัยจริงๆ นะคะคุณพ่อน้องฝุ่น คนนีนี่
ท่าทาง งูจงอางจะแหยงๆ พี่ชายเด้อค่า .. หุ หุ ดูมันนิ่งเลย
บ่ได้เศร้าจ้า แค่เหตุการณ์ พาไป .... เรื่องของนายคนนั้น จ้า อิ อิ
ขอให้งานพี่ราบรื่นนะคะวันนี้
มาเยี่ยมพี่ปู ก็เพราะคิดถึง
น้องครู โย่งสบายดีนะคะ
พยายามแว้บมา ช่วงนี้หัวหมุนหลายค่ะ มีความสุขนะคะ
น้องปูจ๋า ถึงกับลา ให้ลืมโลก
อย่ามัวโศก ซึมเศร้า หรือเหงาหงอย
ในโลกนี้ คนดีดี ยังเฝ้าคอย
ใจดวงน้อย กลับเข้มแข็ง ด้วยแรงใจ
สวัสดีค่ะน้องพิชชา
... ไม่ได้เศร้าสร้อย หงอยเหงาอะไรหรอกค่ะน้องพิชชา
... เห็นข่าว นายนักโทษชาย ทำเรื่องบัดสี ลาที ลาลับ
... ก็เลยได้ กลอนบท ประตู บานนี้ อย่างว่าค่ะ
... อากาศเมืองกรุงหนาวเย็นจัง ... เมืองเหนือคงเช่นเคย
... สบายดี มีความสุข กับการสอน ในทุกโมงยาม นะคะ
สวัสดีค่ะครูพี่ปรับอากาศ๑ครู ป.1
...
เขียนไว้ ส่งใครคนนั้น ให้หายไปจากสารบบ
ใครที่ไม่สามารถเอ่ยชื่อได้ ชายคนนั้นล่ะพี่ อิ อิ
... ที่เราอยากให้เค้ามา เข้ากรง ตามกฏหมาย
หากแต่ ถ้าเขาไม่ยินดีกลับมาตุภูมิ ก็ขอให้
ไปเลย ไปลับ ไม่ต้องกลับมาแล้วนะ และ
ก็อยู่เงียบๆ หรือลืมไปเลยยิ่งดี ลาโลกไปเลยนะ
ปล. สงสัยว่า กลอนนี้สื่อได้ไม่ค่อยตรงเท่าไหร่ หุ หุ
...
มีความสุขกับเด็กน้อย กลอยใจ นะคะ ขอบคุณค่ะ
สวัสดีค่ะคุณ Poo
อ่านเฉพาะบันทึกตอนแรก ต๊กกะใจ...ใครหนอทำให้คุณ Poo ต้องถึงกับ "บอกลา"
55555.... โธ่เอ๋ย นายนักโทษชายคนนั้นเอง คนเราทำสิ่งใด ก็คล้ายการหว่านปลูกพืชนั้นไว้ ย่อมได้รับ "ผล" ซึ่งเขาหว่านปลูกไว้แน่นอน
มีความสุขวันกลางสัปดาห์นะคะ
(^___^)
ดีค่ะ วีเจสาวหวานVij
... กลอนนี้ เหมาะกับคน อกหัก ใช่ไหม ... ใช่เลยจ้า
คนเดียวดาย ชายคนนั้นที่กำลังจะถูกลงทัณฑ์ รอวันนั้น หุ หุ
ส่วนพวกเราๆ ผู้รักน้องฟ้ากะนายเมฆ มิมีวันอกหัก รักคุดเด็ดขาดค่ะ
มีความสุขนะคะ ...
สวัสดีค่ะพี่หญิงกลาง
... ยังหวัง ยังรอ ขอให้กรรมตามทัน คนคนนั้น ... จริงๆ ค่ะ
อิ่มอร่อยมื้อเที่ยง และมีความสุขกับการงานวันนี้นะคะ
ช่วงนี้อาจห่างหาย แต่ยังระลึกถึงเสมอ ขอบคุณพี่หญิง
ค่ะ
แต่งกลอนไ้ละเมียดละไมมากเลยค่ะ..สัมผัสสุดยอดเลย..พี่มิสามารถเท่าหนูเลยจริงๆ..เยี่ยมจ้า..
..ทุกเรื่องราวที่ผ่านเข้ามา..ล้วนเป็นแบบฝึกให้เราเรียนรู้และแข็งแกร่งขึ้นจ้ะ..
..^^เป็นกำลังใจให้น้องรักเสมอจ้า..^^
สวัสดีวันทำงานค่ะ
แวะมาทักทายด้วยความระลึกถึง
งานคงยุ่ง ๆ
ยุ่งอย่างไร.....อย่าลืมกัน "มุมสงบ" ไว้เพื่อผ่อนพักด้วยนะคะ
ทานข้าวหรือยังคะ....
(^___^)
สวัสดีค่ะค่ะครูพี่นางฟ้า คุณครูแอ๊ว
... สบายดีนะคะ คิดถึงรอยยิ้มพี่คราใด หัวใจก็แช่มชื่น และรื่นรมย์ ...
..ทุกเรื่องราวที่ผ่านเข้ามา..ล้วนเป็นแบบฝึกให้เราเรียนรู้และแข็งแกร่งขึ้นจ้ะ..
..^^ สำหรับ กำลังใจ ขอบคุณพี่สาวมากมายค่ะ ..^^
คิดถึงพี่ปูนะครับ
สวัสดีค่ะพี่หญิงจ๋า
ช่วง ๑๐ วันที่ผ่านมา วันเวลาช่างเงียบเหงา
ได้แต่เฝ้ามองฟ้า มองเมฆ และมองดาว
ฝากส่งคำกระซิบเบาๆ ไปถึงเธอ พี่สาวคนนี้ที่น่ารัก