เช้านี้นั่งบริโภคข่าวสารปฏิกูลข้อมูลขยะนานไป
ลืมเขียนบันทึกเสียสนิท เปิดเมลอ่านข้อความ
ซึ่งเพื่อนที่ซิดนี่ย์ส่งมาให้ อ่านแล้ว..อืม..มีข้อคิด
เลยนำมาลงไว้ ณ ที่นี้เผื่อสะกิดใจได้บ้าง
ความงดงามของชีวิต...
อยู่ที่การดำรงอยู่อย่างมีสติและเหตุผล
ความน่าเบื่อของเหตุผล...
อยู่ที่มักจะขัดแย้งกับอารมณ์และความรู้สึก
ความงดงามของความสมถะ ...
อยู่ที่การเป็นอิสระจากการอยากได้ใคร่มีในสิ่งยั่วยุฟุ้งเฟ้อ
ความน่าเบื่อของการไม่ฟุ้งเฟ้อ...
อยู่ที่วิถีชีวิตธรรมดาอันเรียบง่าย
ความงดงามของความเป็นเพื่อน...
อยู่ที่การมีน้ำใจ การแบ่งปัน
ความน่าเบื่อของการมีน้ำใจ การแบ่งปัน...
อยู่ที่การรู้สึกเสียเปรียบตลอดเวลา
ความงดงามของสังคม...
อยู่ที่ทุกคนเสมอภาคภายใต้กฏเกณฑ์เดียวกัน
ความน่าเบื่อของกฏเกณฑ์...
อยู่ที่คนบางคน บางกลุ่มยังมีอภิสิทธิ์
ความงดงามของการสร้างสรรค์...
อยู่ที่การคิดนอกกรอบ ทำในสิ่งใหม่ๆ
ความน่าเบื่อในการคิดนอกกรอบ การทำในสิ่งใหม่ ๆ...
คือการถูกต่อต้านอยู่เสมอ
ความงดงามของการมีชีวิตอยู่...
อยู่ที่ความหวัง ความใฝ่ฝัน
ความน่าเบื่อของความหวัง ความใฝ่ฝัน...
. อยู่ที่การไม่เคยได้ทันใจเลยสักครั้ง
แล้วคุณ...เลือกที่จะอยู่กับความงดงามหรือความน่าเบื่อ...
(ขอบคุณFW.จากเพื่อนที่ซิดนี่ย์ขอรับ)

มามนัสการ และได้ข้อคิดดีๆครับ
กราบนมัสการเจ้าค่ะ
ไม่ว่าจะงดงาม หรือน่าเบื่อ ก็เป็นสิ่งที่เราจะต้องรับรู้ทั้งสองอย่าง
แม้ว่าอยากจะเลือกเชยชมเพียงด้านเดียว แต่สักพักก็ต้องมีอีกด้านปรากฏขึ้น...
คงทำได้เพียงรับรู้และทำใจยอมรับในสภาพที่เป็น รักษาใจตัวเองไม่ให้ขุ่นมัว หาทางสายกลางที่จะสร้างสมดุลให้ความรู้สึก
ขอบพระคุณเจ้าค่ะ สำหรับธรรม delivery ในเช้าวันอาทิตย์
สาธุๆๆ
สาธุๆๆ
นมัสการยามใกล้เที่ยงเจ้าค่ะท่านธรรมฐิต
พี่นกอยากจะยินดีกับความน่าเบื่ออย่างเป็นปกติสุขจังเลย
เพราะความงดงามเป็นทุกข์ละเอียดที่ละวางได้ง่ายกว่าสำหรับพี่นก
แต่หากเมื่อใดจิตเป็นอุเบกขาได้ในสถานการณ์น่าเบื่อ......คงดีไม่น้อย
.....................สาธุเจ้าค่ะ
นมัสการค่ะ...หลวงพี่
"ความน่าเบื่อในการคิดนอกกรอบ การทำในสิ่งใหม่ ๆ ... คือการถูกต่อต้านอยู่เสมอ" ... จริง ๆ ด้วยเจ้าค่ะ ... คนคิดนอกกรอบมักถูกต่อต้านในระยะแรก ๆ แต่เมื่อผ่านไปของใหม่เหล่านั้น ก็จะกลายเป็นของเก่า หลายสิ่งมีคุณค่าอนันต์ คนยอมรับ และใช้กันอยู่ในปัจจุบัน ... หากไม่มีนวัตกรรมใหม่ ๆ สรรพสิ่งในโลกนี้คงนิ่งและตายตัว ... ไม่มีการพัฒนาแตกหน่อ แม้กระทั่งความคิด
ขอบพระคุณเจ้าค่ะ
ชอบความงดงามของหม้อข้าวหม้อแกงลิงวัดท่านพระอาจารย์จริงๆเลยค่ะ..
นมัสการมาด้วยความเคารพ..
หากใจเป็นกลางได้ทุกอย่างก็ค่อยแจ่มชัดขึ้นขอรับ..
สาธุๆๆขอรับอาจารย์
นมัสการค่ะท่านธรรมฐิต
ขอเลือกทั้งสองอย่างค่ะ
เพื่อที่จะได้เรียนรู้ความแตกต่าง
ขอบพระคุณเจ้าค่ะ
แบบว่าไว้รดน้ำตอนเย็นๆสบายใจดีขอรับ..
ทุกมุมมองที่เราเห็นเราก็ต้องยอมรับกับมันให้ได้
แล้วสิ่งดีๆก็จะมาเองขอรับ..
หากเรารู้วิธีบริหารจัดการกับมันก็โอเคขอรับ..
กราบนมัสการครับ
ได้ข้อคิดมากเลยครับ
อรุณสวัสดีพระน้องเจ้าค่ะ
เห็นแค่ชื่อเลือกไว้ก่อนล่วงหน้าว่าความงดงามสิค่ะ
คนขี้เบื่อง่ายอย่างพี่ปู จะน่าเบื่อไม่ได้เลยนะ
แต่ก็นั่นล่ะ สาธุพระน้องเจ้า ต้องยอมรับทั้งสองสิ่งในโลกความจริงนี้
ขอบคุณธรรมะยามเช้า เติมพลังใจในการงานค่ะ
น้องเจ้าว่าจะกี่สิ่งก็แล้วแต่เมื่อเรายอมรับมันได้..
ความสุขก็มาเยือนขอรับ..
มาชม
เข้ามามองเห็นข้อคิดในแง่งามนะครับพระคุณเจ้า...
อยู่ที่การมีน้ำใจ การแบ่งปัน