บทเรียนชีวิต : การก้าวย่างที่ไม่ประมาท
คุลีมาร เป็นผู้ที่โหดร้าย ไล่เข่นฆ่าชาวบ้านตัดนิ้วมาแขวนคอเพื่อเพิ่มบารมีให้กับตัวเอง สร้างความเกรงกลัวให้กับผู้อื่น และเป็นเรื่องเล่าที่เด็กๆอยากฟัง ถึงชาดกและชายที่ชื่อ "องค์คุลีมาร"
ไม่ได้กล่าวถึงองค์คุลีมาร และวีรกรรมที่ได้ประกอบกรรมกับมนุษยชาติในอดีต และจะนำพฤติกรรมในการ"ให้อภัย"ที่ให้โอกาสองค์คุลีมาร ได้กลับใจและหวนกลับมาเป็นคนดีได้ เพราะ "สติ"ที่ได้คิดตรึกตรองจากผู้รู้มากกว่า
ปัจจุบัน สังคมให้อภัยคนผิดในหลายเรื่อง แม้กระทั่งนักโทษ ในเรือนจำยังมี"นักโทษชั้นดี" ผู้เสพยา ยังกำหนดให้เป็นผู้ป่วยที่ต้องบำบัดรักษา ศาลยังมีการอุทธรณ์ ถวายฎีกา เพื่อให้โอกาสคนเหล่านั้น และถือว่าการให้โอกาสจะนำไปสู่การให้อภัยในภายหลัง หากคนเราขาดการให้อภัย สำหรับคนผิดในเรื่องที่กระทำไป ก็จะนำไปสู่ การซ้ำเติมในการกระทำเหล่านั้น ต่างมุ่งหวังให้คนนั้น "กลับใจได้และรู้ถึงผลของการกระทำของตนมากกว่า"
การให้อภัย เป็น"ทาน"ที่ยิ่งใหญ่สำหรับมนุษยชน เพื่อให้ผลของการให้อภัย นำไปสู่การเปลี่ยนแปลงพฤติกรรมที่พึงประสงค์ และหลีกเลี่ยงการประพฤติตนที่เคยปฏิบัติมา มีหลายคนลืมคำว่า "รู้จักสำนึก"หรือลืมทานที่ผู้อื่นยื่นให้ กลับหลงผิดมัวเมา ซ้ำเติมจนสังคมทอดทิ้ง และอยากคิดที่จะให้อภัย อย่างเช่น องค์คุลีมาร
