ผญา (กลอนลาว) ขอมีเจ้าไว้คิดถึง
ร้อยความฝัน
พันความเว้า กะซ่ำเก่าทางหัวใจ อยู่หม่องได๋กะมีเธอ
คิดเสมอบ่มีเว้น
ยามเหลียวเห็นสายฝนย้อย สายลมลอยพัดใบม่วง ย่านหลงป่วงไปเป็นบ้า
คิดเห็นหน้าเจ้าบ่วาย
วาสนาคนจั่งอ้าย ซำกระต่ายหมายมองจันทร์ มีภาพฝันเป็นอักษร
กอดเพียงหมอนนอนแทนน้อง
หวังจับจองเจ้าเคียงคู่ สิปานหมู่สักกุณา บินถลาหาเมฆลอย
ได้แค่ฝอยละอองน้ำ
ขอเดินตามคนเทิงฟ้า ชี้ชะตาหนาวหรืออุ่น มีความฝันนั้นเปื้อนฝุ่น
พร้อมต้นทุนที่ฮักเจ้า เทียวออยเว้าไส่เจ้าของ
น้ำตานองขำหรือเศร้า มีเพียงเงาเว้าเป็นหมู่ กับขออยู่ในโลกนี้
มีเพียงเจ้าไว้คิดถึง น้องสาวเอ๊ย
เขียนกลอนไทย แล้วอยากเขียนแบบกลอนแบบ ผญา
มั่งครับ
เพราะดีนะคะ...นานมากเลยนะที่จะเห็นคนเขียนผญาในปัจจุบันนี้ เราอ่านออกมั่งไม่ออกมั่ง แต่อ่านแล้วแปลรวม ๆ ๆ ก็มีความหมายดีนะคะ ขอก๊อป ไปแจกเพื่อน ๆ นะคะ ขอบคุณคร๊ะ
แวะมาอ่านกลอนค่ะ ไพเราะอ่อนหวาน มีความหมาย
ชอบมาก ไม่เคยได้ยินกลอนอย่างนี้ค่ะ//
อิจฉาคนถูกคำนึงถึงจัง...อิ..อิ..
รักบริสุทธิ์ รักเจ้ามิเฝ้าหวังครอบครอง สุขใจเพียงได้รัก
ชื่นชมหัวใจแบบนี้จัง....ขอให้มีความสุขค่ะ
ขอบคุณที่แวะมาทักทาย หนาวแล่วข่อยกะสิมีแต่แตกเขิยบ(แตกระแหง)
ยามฝนเข้ามาใกล้สาวหนาวใจบ้างหรือบ่ แมนอยากขอถามเจ้าสิหันเว้านำบ่น้อ มีคนรอมีคนเฝ้ามีไผตามเป็นเงาหัวใจเจ้านั้นแล้วไป่
คั่นยังบ่มีไผอยากให้เจ้านั่นฮู้ บ่าวส่ำน้อยยังคอยเด้อ (ขอโทษครับหัดเขียนเด้อ)
แวะมาแอบอ่านผญาค่ะ อ่านแล้วคิดถึงบ้านจังเลยยยย คิดถึงหมอลำกลอนซิ่งตอนเป็นเด็กๆ คริๆ
ชื่นชอบครับสำหรับผญาเป็นสิ่งที่เราต้องรักษาไว้
อันว่าความฮักนี้ มันกะมีอยุ่หลายย่าง
มีฮักฮ้างมีฮักพังกะดั่งคือคาวกี้ ผู้หญิงดีมีบ่หน่อย ผู้ชายดีกะบ่อึด
อันโตเจ้าอย่าไปงึด สาสำคนพันธุ์นั้น หมู่เอย
โดย ชีวิน ตักสิลานคร
ดีครับ...อยากเขียนเป็น ขอุญาตลอกไปเป็นตัวอย่างหลายๆแนวครับ