วันจันทร์ข้าเจ้าจะปิ๊กบ้านที่เจียงใหม่...สามวัน อยากรู้กันมั๊ยว่าเจ้าเตรียมอะหยัง
เอาล่ะเรามาอู้คำไทยกันดีกว่าเดี๋ยวจะงง....งง...ดีใจกับหนูด้วยนะคะหนูจะได้
ไปเที่ยวเชียงใหม่...ด้วยความที่เป็นเลขานุการมานาน..ความเตรียมพร้อมต้องมาก่อน
หนูจองตั๋วเครื่องบิน..โรงแรม...รถเช่า...เรียบร้อยพร้อมเดินทาง...กำหนดการพร้อม
แต่...ด้วยความที่มีนาย...ทุกอย่างเลยสลับกันหมด..เซ็งเลย(แอบบ่นจ้ะ)
ตั้งใจว่าพอลงจากเครื่องจะรับรถที่สนามบินแล้วไปลำพูนก่อนเลยเพื่อนำผ้าห่มพระธาตุ
ไปห่มพระธาตุหริภุญไชย...ขอบอกว่างานนี้เตรียมตัวเพียบ...
วันนี้ครึ่งวันหนูไปอยู่แถวเสาชิงช้าเพื่อซื้อผ้าห่มพระธาตุไปเอง..ไม่ยอมเสียค่าโง่อีกแล้ว
ฮ่าฮ่า.... หนูซื้อผ้าห่มพระธาตุสองผืนๆละ ห้าสิบเมตร (ปีที่แล้วห่มได้แค่สามด้านเพราะ
ผ้าไม่พอเจ้าค่ะ)และผ้าปักดิ้นทองเพื่อไปพันรอบพระบาทสี่รอยอีกเก้าเมตร....ยัง..ยังไม่
พอหนูกลัวไม่สวยพอไปซื้อผ้าลูกไม้เพื่อเย็บขอบผ้าปักดิ้นเพื่อความสวยงามแล้วไปจ้าง
เค้าเย็บ(หนูเย็บผ้าเองไม่เป็นจ้า)แล้วก็ขนซื้อหมวกไหมพรมแสนสวยอีกยี่สิบใบเพื่อไป
ถวายพระเพราะว่าอากาศมันหนาวแล้ว....ใจดีใช่มั๊ยคะ...อย่าเพิ่งชมเพราะในความดีหน
บวกความสะใจตัวเองเข้าไปด้วยก้อหนูนั่งถักหมวกไหมพรมถวายพระเพราะว่าหนูภาคภูมิ
ใจว่าอย่างน้อยหนูก็เป็นแม่มดน้อยที่เป็นแม่ศรีเรือน...แต่ฝันสลายหมวกที่ร้านสวยกว่า
แถมใบละเจ็ดสิบบาท....แต่ถึงจะสวยกว่าหรือถูกกว่าหนูก็ยังไม่เลิกถักนิตติ้งเพื่อถักทอ
หมวกและอังสะเพื่อถวายพระหรอก...ก้อหนูภูมิใจนี่นา..แต่ฝีมือหนูๆเก็บไว้ถวาย
ครูบาอาจารย์ที่เคารพ(สงสารท่านกันใช่มั๊ยคะ)อย่างน้อยทุกฝีเข็มมันก็เต็มไปด้วย
ความรักความเคารพในพุทธศาสนานี่นา...มัวแต่โม้เลยยังถึงแค่สนามบินเชียงใหม่เอง
เล่าต่อนะคะ...เจ้านายหนูบอกว่าไม่ได้ต้องให้รถที่ มทบ.33 ค่ายกาวิละมารับแล้วพา
หนูไปวัดพระบาทสี่รอยเพื่อไปกราบครูบาก่อน...หนูก็เลยได้แต่อ้าปากค้างแล้วคิดว่า
อ้าว...แล้วลำพูนของหนูล่ะจะไปวันไหน...รถเช่าล่ะ...เฮ้อ...ต้องยกเลิกหนึ่งวัน
เพราะกว่าจะลงจากวัดพระบาทสี่รอยหนูคงได้แต่ไปนอนให้เค้านวดที่ Let's relax
แล้วก็คงต้องเข้าที่พักนอนดูละครเหมือนอยู่บ้านเปี๊ยบเลย(สงสารหนูกันมั๊ยคะ)
แต่...ช้าก่อนอีกสองวันต้องเป็นวันของหนูซิ....หนูยังมีโปรแกรมไปเปลี่ยนจีวรให้
ครูบาศรีวิชัยแล้วขึ้นไปกราบพระธาตุดอยสุเทพแล้วห่มผ้าพระธาตุด้วย...
เอาเป็นว่าหนูใจบุญ..ใครก็ตามที่อ่านเรื่องของหนูมาถึงตอนนี้แล้วยิ้มอยู่..บุญทุกบุญ
ที่หนูจะทำที่เชียงใหม่หนูให้มีส่วนร่วมด้วยหมดเลยเจ้าค่ะ.....อนุโมธนากันเร็วๆนะจ๊ะ
เสร็จแล้วหนูก็จะไปจ่ายค่าภาษีที่ดินที่สันป่าตอง..กับไปดูที่ว่ามีใครเอาไปปลูกยาสูบ
อีกมั๊ย...เพราะว่าเคยมีชาวบ้านเค้ามาปลูกยาสูบในที่หนูตั้งสามไร่ พอหนูรู้ก็ให้ทหาร
ไปจัดการเกลี่ยกับไปแจ้งความไว้...ปรากฏว่า...ลุงคนนั้นแกคงตกใจพอไปหาที่บ้าน
เปิ้นบอกว่าบ่อยู่หรอกเจ้า..เปิ้นไปโรงหมอ...ขำก็ขำแต่ทำแกตกใจคงบาปมากกว่า
หนูเลยขำไม่ค่อยออก...แล้วหนูก็จะเลยไปลำพูนซะที.... วันสุดท้ายหนูจะตื่นไปตัก
บาตรที่ข่วงประตูท่าแพ...ไปวัดพระสิงห์...กับวัดเจดีย์เจ็ดยอด...เป็นอันเสร็จภารกิจ
หนูว่าคงมีคนสงสัยว่า..แล้ววันๆแม่มดน้อยไม่กินข้าวบ้างเหรอ....ขอตอบว่า...กินเจ้า
แต่ถ้าขืนเล่าอีกนอกจากจะไม่มีคนอ่านแล้ว..หนูอาจถูกเพื่อนด่าก็เป็นได้.....
เลยขอรักษาตัวรอดไว้ก่อน...โม้แต่เรื่องการเตรียมตัว....
อ่านแล้วลองสังเกตุด้วยนะคะว่าผ้าห่มแต่ละที่เค้ามีความยาวเท่าไหร่..อย่างน้อยการ
โม้ของหนูอาจมีประโยชน์ก้บบางคนที่จะไปทำบ้าง....จะได้ไม่หน้าแตกเหมือนหนูเมื่อปี
ก่อนไงคะ....ที่สำคัญ..ซื้อจากกรุงเทพไปนะคะ...เพราะถ้าซื้อที่โน่นแพงกว่ามากๆค่ะ...
อ้อ..อีกนิดนึงอย่าลืมเขียนชื่อตัวเรา พ่อแม่ ลูก เพื่อน คนที่เราปรารถนาดีกับพวกเค้าลงไป
บนผ้าด้วยนะคะ...รู้แล้วนะคะว่าแม่มดน้อยจะทำอะไร...กลับมาแล้วหนูจะมาเล่าให้ฟัง
อีกรอบอย่างเพิ่งเบื่อกันซะก่อน....ขอบอกว่า...ของดีมีน้อย...นานๆแม่มดน้อยจะมีเวลามา
โม้แล้วอย่าลืมคิดตึงหาเวลาที่ข้าเจ้าบ่ได้อยู่อู้ฮื่อฟังนะเจ้า...ฮักคนที่อ่านหมดเลยกะเจ้า
คราวนี้ฮู้แล้วก้อว่าเจ้าขี้โม้จะได.....ไปนอนก่อนนะเจ้า..บ๊ายบายเจ้า
ก่อนอื่นต้องขอขอบคุณที่มอบมิตรภาพแก่คนนิรนามคนนี้ นี่ก็เป็นฉบับที่สามแล้วเน้อ(เดาะพูดภาษาเหนือ) เห็นแม่มดน้อยเล่าความจะไปแอ่วเจียงใหม่ ฟังแล้วดูตื่นเต้นดีเน้อ ทำฮื่อคิดอิจฉาขึ้นมาตะหงิดๆ แต่ก็ขออนุโมทนาให้ม่วนหลายๆเน้อ บันทึกแต่ละฉบับของแม่มดน้อยยาวนัก ข้าเจ้าว่าแม่มดน้อยจะต้องคุยเก่งขนาด นี่ขนาดคุยคนเดียวนะถ้ามีคนคุยด้วยมีหวังแจ้งคาตา การไปเที่ยวเจียงใหม่ครั้งนี้ก็ขอให้รักษาสุขภาพบ้างเน้อ เห็นโปรแกรมยาวเยียดเดี๋ยวกลับมาจะได้บุญแถมหวัดมาด้วย ได้อ่านบันทึกตั้งแต่ฉบับแรกเห็นพัฒนาการหลายๆอย่างของแม่มดน้อย ด้วยว่าตอนต้นๆออกแนวประชดประชันขี้งอน มีความในใจติดจะอึดอัดอะไรอยู่บ้าง เรียกว่าออกอาการฟาดงวงฟาดงาอยู่เป็นระยะๆ (มี comment เล็กๆ อย่าโกรธกันเน้อ..) จวบจนฉบับหลังๆก็จะสุขุมนุ่มลึก ออกแนวธรรมะแบบพาลีสอนน้อง บอกเล่าความเป็นมาเป็นไปแต่ซ่อนอะไรบางอย่างเพื่อบอกผู้อ่านผ่านบันทึกที่ถ่ายทอดเป็นตัวอักษร ดูแล้วก็เห็นว่าช่วงนี้สบายอ๊กสบายใจเน้อ ข้าเจ้ามาคุยด้วยก็ไม่รู้ว่าแม่มดน้อยรำคาญรึเปล่า บ่ต้องเกรงใจ ถ้าไม่ตอบก็เป็นอันเข้าใจกันนะ สวัสดีเจ๊า..
เปิดมาเห็นแม่มดน้อยตอบเมลข้าเจ้าก็ดีใจเหมือนกันเน้อ ตัวข้าเจ้าบ่ได้อยู่ สจว.103 หรอก แต่ก็สามารถเป็นเพื่อนกันได้เน้อ มีเรื่องจะบอกเรื่องหนึ่ง คือว่าข้าเจ้าได้ดูหนังซีรีย์เกาหลี ทางช่อง 3 วันเสาร์ อาทิตย์ 18.00น. เรื่อง ซิน ยุน บก ยอดหญิงตำนานศิลป์ เห็นพระเอกซึ่งเป็นนางเอก (ยังไงกันเนี่ย งงๆ) คือว่าในเรื่องนางเอกต้องปลอมตัวเป็นป่อจาย(ภาษาเหนือเขาพูดอย่างนี้รึเปล่าแม่มดน้อย)ก็ผู้ชายนั่นแหละ ข้าเจ้าพิศๆดูแล้วว่าเหมือนแม่มดน้อยนะ ที่ดวงตา และริมฝีปาก (แต่หน้าเขาไม่กลมเหมือนแม่มดน้อยนะ ฮิ ฮิ)เขาว่าคนริมฝีปากบางเป็นคนพูดจาแหลมคม พูดให้คนรักก็ได้เกลียดก็ได้ แต่บ่ไจ้คนปากจัดเน้อ ส่วนตัวข้าเจ้าเองบ่ได้มีบันท้งบันทึกอันใดกับคนอื่นเค้าหรอกเพราะตัวเองก็ไม่ได้มีเรื่องราวอะไรน่าสนใจ ได้แต่เลือกอ่านเรื่องที่น่าสนใจเท่านั้น เพื่อจะได้วิ่งตามโลกที่หมุนมาตั้งแต่ร้อนจี๋จนเย็นและกำลังจะร้อนอีกรอบ ได้รู้ข่าวสารรอบตัว ความคิดความเห็น บทวิพากษ์วิจารณ์ จะได้ไม่เป็นมนุษย์วานร บางครั้งเหนื่อยและอ่อนล้าก็ไม่ใช่เราเพียงคนเดียว ต่อเมื่อต้องการพลังก็สามารถมองเห็นวิถีที่จะก้าวไป แต่ตัวข้าเจ้าบ่ได้มีเวทย์มนต์เหมือนแม่มดน้อย จึงมิสามารถเสกสรรค์สิ่งต่างๆรอบตัวได้ (ว่างๆต้องขอฝึกวิชาเวทย์มนต์บ้างเน้อ) ข้าเจ้าคิดว่าในบางครั้งการมีผู้คนอยู่รอบกายมากๆก็ไม่ได้หมายความว่ามีเพื่อนเยอะ เพื่อน(ในความหมายจริงๆ) อาจมักจะอยู่ในที่ๆเรามิอาจเห็นก็ได้ แต่คอยมองเราอยู่เสมอ คนบางคนอาจแสดงความเป็นเพื่อน แต่เพื่อนมิต้องแสดงอะไรเลยก็ได้ แม่มดน้อยอยู่ในสังคมพบปะผู้คนมากหน้าหลายตา จึงอาจมักมีคนหาประโยชน์จากเราก็ได้ ผู้ได้ประโยชน์ก็ชื่นชมยกย่องเราในทางตรงข้ามผู้เสียประโยชน์หรือคนที่อิจฉาเราก็มักจะให้ร้ายเรา (สาธุ) พล่ามมาซะเป็นอุ๊ยเชียว รบกวนเวลาแม่มดน้อยแล้วเน้อ มีโอกาสจะเมลมาคุยอีกนะ บาย..
มาเยี่ยมแม่มดน้อยร้อยสามแล้วจ้า ไม่ได้ลืมเลือน แต่ภารกิจหนาแน่น ยังคิดถึงนะ...
ขอฮื่อแม่มดน้อยเดินทางโดยสวัสดิภาพเน้อ สุขกายสุขใจกินอิ่มนอนหลับ หน้ากลมเหมือนขนมไหว้พระจันทร์ บาย..