ไม่มีนกตัวไหนในโลกนี้ ที่ทำรังเกินตัวมีหนี้สินหัวโต นกน้อยทำรังแต่พอตัว นกนี่เองที่เป็นเจ้าตำหรับเศรษฐกิจพอเพียงอย่างแท้จริง

  • ก่อนจะลุกจากที่นอน

ฟังเสียงไก่ขันยามเช้ามืดเป็นระยะๆ

อ้อยอิ่งนิ่งคิดว่าวันนี้จะทำอะไรบ้าง

ตั้งใจไว้ว่าวันนี้เราจะฝึกตนเอง

ไม่ให้หงุดหงิดง่าย โกรธง่าย ไม่ง่องแง่งง่าย

ไม่พอใจอะไรก็ฉุดรั้งปาก

เข้าทำนองปลาหมอปากอักเสบนั่นแหละ

บางทีการมองโลกในแง่ดีก็ต้องฝึกนะครับ

โดยเฉพาะคนที่ตาบอดสีอย่างผม

ต้องโดนเคาะกระโหลกอีกเยอะ

..อย่างหนาตราช้างครับ อิอิ

  • ตกลงกับตัวเองแล้วก็ตื่นขึ้นมาด้วยความสดชื่น

ดื่มน้ำเย็นประเดิมเช้า

กวาดบ้านออกกำลังกาย ปลูกผัก รดน้ำต้นไม้

ตามมาด้วยการไปเก็บผักทำกับข้าว

กินข้าวต้มจิ้มผักลวกซีอิ๊วกับน้ำมะนาว

เมื่อก่อนนึกไม่ได้ว่าจะมีรสชาติอร่อยตรงไหน

แต่ตอนนี้แปลกแฮะ ผักจิ้มซีอิ๊วเป็นของอร่อยไปเสียแล้ว

  • สังเกตความรู้สึกเป็นระยะๆ

ในระหว่างทำงานไปเรื่อยๆ

เสียบยอดไม้ตระกูลส้มเงียบๆคนเดียว

จิตใจสงบนิ่ง..เหมือนเข้าสมาธิ

สมองปลอดโปร่งไม่กังวลอะไรเลย

  • จิตใจมุ่งมั่นอยู่เรื่องหนามกระสังอย่างเดียว

ลมพัดเอื่อยๆเย็นสบาย

มีเสียงนกเขาขันคูเป็นเพื่อน

สมองปลอดโปร่งไม่ต้องพัวพันกับเรื่องใดๆ

ไม่หิว ไม่เหนื่อย ไม่ร้อน ไม่หนาว

เบาสบายสไตล์สวนป่า

ได้อยู่กับตนเองเงียบๆบ้างก็ดีนะครับ

เสมือนโลกนี้ยกให้นายคนเดียว อิอิ..

  • เดินไปเจอรังนกเกาะอยู่กับกิ่งมะนาว

เกิดความตระหนักว่า..

นกนี่เองที่เป็นเจ้าตำหรับเศรษฐกิจพอเพียงอย่างแท้จริง

ไม่มีนกตัวไหนเลยที่สร้างรังเกินตัวเป็นหนี้เป็นสิน

นกในโลกนี้ทำรังแต่พอตัวทั้งสิ้น

ใช้ทรัพยากรธรรมชาติอย่างประหยัดและเหมาะสม

  • ตอนบ่ายแอบมางีบพักใหญ่

ตื่นมาเดินยืดเส้นยืดสายดูโน่นนี่

เห็นอะไรต้องตาก็ถ่ายรูปเก็บในคลังความจำ

เปิดเน็ทดูเรื่องราวของชาวฮา

ถ้าเป็นเมื่อก่อนจะหงุดหงิดกับความล่าช้าของระบบสื่อสาร

แต่วันนี้..คิดว่าช้าๆได้พร้าเล่มงาม

สัญญาณเน็ทจะมาก็มา..ไม่มาก็อ่านหนังสือ เขียนหนังสือ

ดูทีวี เช็คโทรศัพท์ เจ๊าะแจะกับคนที่โทรมา

  • ก่อนนอนก็มาสรุปอีกทีว่า

วันนี้ลดละโลภ-โกรธ-หลง-ได้แค่ไหนแล้ว

สภาพการณ์เดินมาถึงตรงนี้

นึกถึงบทความที่รอกอดเสนอเรื่อง“อีตอแหล”

ช่วยกระตุกสติได้ดีเหลือเกิน

ไม่อย่างนั้นก็จะมีเรื่อง

“ไอ้ตอแหล” ออกมาอีกนะสิครับ

คิ คิ อิ อิ แอะ แอะ แบะ แบะ