สายฝนโปรยปรายมาตั้งแต่เมื่อวาน  เมื่อคืนจึงได้ยินเสียงสายน้ำ

ผสมผสานกับเสียงอึ่งอ่างช่างไพเราะจับใจ

สัตว์เหล่านั้นอาจจะมีความสุขเมื่อน้ำเอ่อล้นเนืองนองไปทั่ว

แต่คนสิต้องเดือดร้อนพอดู

จะว่าไปแล้ว  คนและสัตว์เหมือนกันอยู่คือ

มีการกิน  การนอน  การสืบพันธ์ และการได้มีชีวิตอยู่อย่างปลอดภัย

แต่คนเรานั้นต้องมีให้พ้นจากสิ่งเหล่านี้ไปให้ได้

มิฉะนั้นก็ไม่แตกต่างจากสัตว์เดรัจฉาน

และ

ธรรมเท่านั้นที่สามารถทำให้เป็นเครื่องวัดความต่าง

ระหว่างคนกับสัตว์

ดังนั้นคนเราจึงจำต้องหมั่นฝึกฝนใจตน

เพื่อจะได้รู้จักแยกแยะผิดชอบชั่วดีให้จงได้

ไม่จำเป็นว่าจะนับถือศาสนาอะไรหรือไม่นับถือก็ตาม

หากขึ้นชื่อว่าคนแล้ว  เมื่อต้องการมีคุณและค่าเหนือกว่าสัตว์

ก็จำต้องมีธรรมประกอบไว้เป็นปัจจัยที่สำคัญในชีวิต

หากมิฉะนั้นก็เป็นเพียงแค่สัตว์สองเท้าชนิดหนึ่ง

ที่พูดภาษาต่างจากสัตว์ทั่วไปเท่านั้น

ธรรมมีอยู่ทุกอณูของพื้นพิภพ มีเมื่อไรสุขเมื่อนั้น

สามารถมีไว้ประจำใจได้ทุกรูปนาม

ไม่จำต้องจบปริญญา เป็นด๊อกเตอร์

หรือมีฐานันดรศักดิ์  จะเป็นพระหรือฆราวาส

หากขาดธรรม  รับรองชีวิตนี้มืดมนหมดความหมาย

ความสุขที่เกิดจากการตั้งตนอยู่ในธรรมความดีงามนั้น

ไม่มีวันจางหายจะคงติดตรึงอยู่ชั่วลูกชั่วหลาน

ดังนั้นจึงสมควรอย่างยิ่งที่จะต้องหมั่นประกอบกิจที่เป็นธรรม

เพื่อยังประโยชน์ตนและประโยชน์ท่านให้สำเร็จ

จึงได้ชื่อว่า..เป็นผู้ที่มีดีกว่าสัตว์เดรัจฉาน..

ลองสำรวจตัวเราดูสิว่า

..เรามีอะไรที่เหนือกว่าสัตว์เดรัจฉานบ้างหรือยัง..

ธรรมะสวัสดีขอรับ