มีบ้างไหมที่เขาทำอะไรลงไปเพื่อผู้อื่นนะคือเขาทำเพราะเขาพอใจที่ได้ทำนั้นแล.

ช่วงนี้มีเรื่องเล่าต่อจากตอนที่แล้ว  ตามมุมคิดของฮ็อบส์ที่มองทำนองว่าความเห็นอกเห็นใจคือภาพสะท้อนถึงตนเองกลัวจะเป็นอย่างนั้น  การกระทำเพื่อผู้อื่นเสมือนเป็นภาพลวงตา มีข้อโต้แย้งดังนี้   บัทเลอร์ ( Butler 1692-1752 ) ให้มุมคิดทำนองว่า...

1 . ถ้าความเห็นใจคือความกลัวแล้ว  การเห็นใจคนอื่นมากก็คือการกลัวมากขี้ขลาดมาก  ความจริงที่เราพบคือคนขี้ขลาดจะไม่ช่วยเหลือเห็นใจใคร

2 . โดยธรรมชาติถ้าคน 2 คนได้รับทุกข์พอ ๆ กัน ความเห็นใจในคนทั้งอาจไม่เท่ากัน อย่างคนหนึ่งเรารู้จักแต่อีกคนเราไม่รู้จัก

3 . เมื่อเราเห็นคนตกอยู่ในความทุกข์อาจเกิดมุมคิดดังนี้

ข้อแรก  คิดถึงตนเองว่าอาจเกิดกับตนได้

ข้อสอง  คิดถึงตนเองว่าโชคดีที่ไม่เกิดกับตน

ข้อสาม  สงสารเขาที่พบเจอทุกข์อย่างนั้นโดยไม่คิดถึงตนเองเลย  การที่ฮ็อบส์เหมาเอาแต่ข้อแรกนั้นจึงไม่น่าถูกต้องนัก 

 บัทเลอร์ทิ้งท้ายทำนองว่า...จะไม่มีบ้างรึที่คนเราจะเห็นใจเพื่อนมนุษย์ด้วยความบริสุทธิ์ใจอย่างแท้จริง...หรือมีบ้างไหมที่เขาทำอะไรลงไปเพื่อผู้อื่นนะคือเขาทำเพราะเขาพอใจที่ได้ทำนั้นแล.