***** ธรรมเนียมที่สนามบินที่ประเทศอังกฤษ ก็เหมือน ที่อื่นๆ แต่มีการถามไถ่กันด้วยว่า.....มาทำไม มากันกี่คนมีสุนัขมาดอมดมที่กระเป๋าเดินทางของเราด้วยและแล้วก็มีคนมารับเรา เป็นรถตู้ นั่งหันหน้าชนกัน แบบไม่ได้มองทางข้างหน้าเมื่อเดินทางไปถึงบ้าน host ก็ดึกมากแล้ว ประมาณ 3 ทุ่มกว่าๆ ประกอบกับ มีความรู้สึกไม่สบาย หนทางเลี้ยวลดคดเคี้ยวมากมาย จาก London มาถึง Cambridge ใช้เวลาประมาณ 2 ชั่วโมงSarah แอบดึงถุงออกมา โอ๊กอ๊าก จนขมปากไปหมด host ชื่อ นาโอมิ Naomi นำน้ำมาให้ 1 แก้ว แนะนำให้รู้จัก คุณยาย Jane และลูกสาว Lottie อายุ 3 ขวบ Sarah and Sam ก็นอนเตียงเด็กๆ ที่ยุบฮวบหลับไปอย่างสบาย เพราะ พรุ่งนี้ต้องตื่นแต่เช้า ไปตามนัด ที่จอดรถบัส เวลา ก่อน 08.00 น. เมื่อนอนไม่หลับ จึงตื่นขึ้นมาอ่านกำหนดการ เมื่อนอนไม่หลับ จึงพากันตื่นแต่เช้า ดื่มกาแฟที่ได้เตรียมไป.....คนละแก้ว ออกจากบ้าน 07.00 น.เป็นวันแรก ลองชิมๆๆ ก่อน ยืนรอรถบัสประมาณ 10 นาที มีคนผิวดำ และเด็กนักเรียนมารอด้วยกัน เมื่อรถมาจอดนิ่ง เรา 2 คนซื้อตั๋ว สัปดาห์ละ 11 ปอนด์ เพื่อนั่งตลอดสาย 7 และไปต่อสายอื่นๆๆด้วย Sarah ชอบบ้านเมืองของเขาจริงๆๆ ถึงแม้จะเก่าและแก่ แต่ดูสวยงาม สะอาดตา เรียบร้อย Sam ก็ไม่ยอมห่าง Sarah เลย เพราะ เรายังไม่รู้ว่า…..จะลงตรงไหน แต่แล้วเราก็ถึงที่หมาย พบเพื่อน และไปถึง สถาบัน Kaplan Aspect Cambridge อย่างปลอดภัยและตรงเวลา….. ***** *****
รักษาสุขภาพด้วยครับ ครูอ้อย
อยากไปบ้างจัง ขอบคุณครับ
สวัสดีค่ะครูอ้อย
น่าติดตามตอนต่อไปจริง ๆ ค่ะ
สวัสดีค่ะ น้อง บีเวอร์
สบายดีใช่ไหมคะ คิดถึงเสมอค่ะ
ติดตามอ่านอยู่ค่ะพี่ครูอ้อย
สวัสดีค่ะพี่อ้อย
ตามมาเที่ยวด้วยคนค่ะ คิดถึงนะคะ
สวัสดีค่ะน้อง ครูอี๊ด
ขอบคุณค่ะ คิดถึงค่ะ
สวัสดีค่ะ น้อง คนใกล้ตัว
มีโอกาส ไปให้ได้นะคะ แบบประหยัด ก็ไปได้ค่ะ
สวัสดีค่ะ น้อง nuch
ขอบคุณมาก จริงๆๆค่ะ
สวัสดีค่ะ น้อง แจ่มใส
ครูอ้อย ก็คิดถึงน้อง เหมือนกันค่ะ ขอบคุณมากค่ะ
หวัดดีค่ะ ครูอ้อย..เที่ยวให้สนุก และโชคดีกับการเดินทางนะคะ ..
ติดตามไปอังกฤษด้วยคน ซึมซับบรรยากาศ ความสุข ความรู้ ครับ
อ่านแล้วอยากติดตามตอนต่อไปคะ
น่ารักจัง....คิดถึงครูอ้อย ครับ
เอาร่มไปหรือเปล่า ฝนตก ไม่ ระวังเรื่องผีดุด้วย
อิจฉา