เช้านี้ยังอยู่กทม.ตื่นมาเพื่อเตรียมตัวโผบินรูปนามนี้สู่สงขลา
อากาศที่นี้เริ่มเย็นหน่อยแล้ว
ตื่นมาแต่เช้าตรู่ทำธุระเสร็จสรรพครองจีวรเดินออกไปหน้าวัด
ตรงหน้าพลับพลามหาเจษฎาบดินทร์
นั่งมองดูผู้คนที่กำลังออกหาความฝันของตนเอง
บนเส้นทางสายชีวิตที่คลาคล่ำไปด้วยสิ่งแวดล้อมที่วุ่นวาย

หากแต่ว่าต้องการไปถึงฝั่งฝันนั้นได้ก็ต้อง
อยู่กับกิเลศเหล่านั้นให้ได้โดยอย่าให้ใจเป็นทาสของมัน
อยู่กับความเจ็บป่วยกายได้แต่ไม่เจ็บป่วยใจ
อยู่กับภาระหน้าที่การงานที่ขลุกขลักวุ่นวายได้แต่
ใจไม่วุ่นวายด้วย
คงต้องยิงเป้าล่อของตัวเองก่อนครับ ก่อนจะให้ข้าศึกมายิง
กราบนมัสการท่านธรรมฐิตเจ้าค่ะ
อากาศทางอีสาน...ความหนาวเย็นเริ่มมาเยือน...วิถีชีวิตของผู้คนเริ่มเปลี่ยนไป ทุ่งนาเริ่มเป็นสีทอง บ่งบอกถึงฤดูกาลเกี่ยวข้าว
ไม่ว่าจะผู้คนที่ไหน ต่างก็วิ่งตามหาความฝันของตน...ผู้คนใน กทม. อาจจะรีบเร่ง เพื่อวิ่งให้ถึงเส้นชัยเร็วกว่าคนต่างจังหวัด...
เข้า กทม.ทีไร เห็นผู้คนที่เร่งรีบแล้ว อยากบอกเค้าว่า ถ้าเหนื่อยนัก เดินช้าลงบ้างก็ได้ พักสักเดี๋ยวก็ได้นะ...
ขอบพระคุณเจ้าค่ะ
เดี๋ยวพลาดเป้านะขอรับ..
เร็วแต่ไม่รีบ..
ล้มเพื่อจะลุก
ชัวร์แน่ดาวฟ้า..
หากเราอยู่ตรงจุดกลาง
ก็จะเป็นเป้าล่อให้โดยกระสุนจากฝ่ายตรงข้ามได้ง่ายดาย
แต่..ทว่าเมื่อใดทำจิตให้เป็นกลางอย่างเท่าทัน
เมื่อนั้นจิตจะไม่ถูกกระสุนของข้าศึก(คือกิเลส)ทำร้ายได้
....
อยากให้ขยายความ หน่อยครับ พระคุณเจ้า
นมัสการพระคุณเจ้า พระธรรมฐิต จั่วหัวเรื่องเป้า ๆ เข้ามาดู รู้จิตรู้คิดรู้ทำ ก็คลำเป้าตัวเองพบครับ
ก็จะเป็นเป้าล่อให้โดยกระสุนจากฝ่ายตรงข้ามได้ง่ายดาย
แต่..ทว่าเมื่อใดทำจิตให้เป็นกลางอย่างเท่าทัน
เมื่อนั้นจิตจะไม่ถูกกระสุนของข้าศึก(คือกิเลส)ทำร้ายได้
....
อยากให้ขยายความ หน่อยครับ พระคุณเจ้า
ภายนอกนั้นหากเราจะเพ่งมองไป ณ ที่ใดเราจะหมายเป้า ณ กึ่งกลางแห่งสิ่งที่เห็น
สามารถยิงมันได้ถูกต้องเพราะเด่นชัดในการล่อเป้า
แต่จิตใจหากเกิดความเป็นกลางขึ้นแล้วเราก็สามารถแยกแยะได้ว่าไหนถูกผิด
ควรทำไม่ควรทำ
เฉกเช่น แดง เหลือง เพราะเอนเอียงไปข้างใดข้างหนึ่งไม่เป็นกลาง
สังคมจึงเกิดปรากฏการณ์อย่างที่เห็นไงขอรับ..
เช่นนั้นจริงๆขอรับ
นมัสการเจ้าค่ะ มารับข้อธรรมไปน้อมใจปฏิบัติเจ้าค่ะ
ทำจิตให้เป็นกลางอย่างเท่าทัน
เพื่อให้จิตนี้รอดพ้นคมกระสุนของกิเลส........สาธุ
สยายดีเนาะ..
ต้องฝึกเพื่อให้กระสุนเจาะไม่เข้าดีกว่ามั้งพี่นก
จะได้ไม่ต้องหลบ..
นมัสการค่ะท่านธรรมฐิต
ท่านให้โจทย์ฝึกอันเป็นมงคลยิ่งนัก
กระสุนที่เจาะไม่เข้าไม่ว่ากระสุนชนิดใด
หรือกระสุนนั้นจะเป็นของใครก็ตาม
เพราะผู้รับคมกระสุนฝึกตนมาดี
สาธุ.....สาธุ.....
จึงจำต้องฝึกหัดต่อไป..
ธรรมะยามเช้าขอรับ..