คนที่นอนห้องแอร์ ไม่เห็นเดือนเห็นตะวันหรอกนะครับ
แม้แต่บรรยากาศสดๆจริงๆก็ยากจะสัมผัส
ได้แต่รำพึง..
"เมื่อคืนน้องนอนใส่กลอนหรือเปล่า"
"ใต้แสงนีออนน้องนอนกับใคร"
อากาศเย็นอย่างนี้ นอนในห้องที่ไม่มีเครื่องปรับอุณหภูมิ
หนาวก็หนาวจากอากาศ
อุ่นก็อุ่นผ้าผวยและคนนอนข้าง
เป็นธรรมชาติในวิถีชนบทไทย
เรื่องนี้ยากที่จะอธิบายถ้าไม่มานอนสวนป่าสักคืน
อยู่ในสวนป่าโชคดีที่เราควบคุมไฟฟ้าได้
คืนนี้ทดลองปิดไฟฟ้าทุกดวง
ท้องฟ้ากระจ่างอาศัยแสงสว่างของดวงเดือน
นกทึดทือละเมอเพรียกพงไพร
อดใจไม่ไหว..ถือกล้องดิจิตอลออกมา
ซูมแล้วก็กดชัตเตอร์แซะๆ
ได้ภาพตามอัตภาพที่กล้องขนาดเล็กจะถ่ายออกมา
ซึ่งแตกต่างจากที่เรามองด้วยสายตามากนัก
ลมพัดเบาๆเย็นๆ
ทั่วบริเวณป่าพร่างพรายจากแสงจันทร์ส่องลอดเงาไม้ลงมา
นั่งเงียบๆสงบๆเกิดความคิดว่า..ถ้าเราเคารพธรรมชาติบ้าง
บันยะบันยังการใช้ทรัพยากรพลังงานบ้าง
มนุษย์จะได้รับสิ่งดีๆจากสิ่งที่อยู่รอบตัวอีกมาก
พระจันทร์เต็มดวง
ไม่ทราบว่าให้ความสว่างทั้งผืนโลกกี่วัตถ์
ตีเป็นมูลค่ากี่หมื่นกี่แสนล้านบาท
เรื่องอย่างนี้ยากที่คนสมัยใหม่จะเข้าใจ
ถ้าวันไหนไฟฟ้าดับสัก 2-3 วัน
คงจะถามกันเซ็งแซ่ ..เธออยู่ไหนเมื่อไฟดับ
คืนวันเพ็ญทำให้เกิดจินตนาการมาทุกยุคทุกสมัย
ไอ้หนุ่มลูกอีสานชวนกันเป่าแคนไปจีบสาวหีบฝ้าย
บางหนุ่มมาจีบสาวตำข้าวกลางแสงนวลจันทร์
กิจกรรมส่วนนี้ไม่ต้องอาศัยไฟฉายหรือไฟฟ้า
ใช้เพียงหัวใจลุกโพลงก็เกินพอแล้ว อิ อิ..
สวัสดีค่ะ พี่ชายใหญ่
โห! ดึกดื่นอย่างนี้ นึกว่ามีแต่ดวงเดือน
ยังมีดวงอ้อยมาแอบดูอีก
ยังสุขสบายใช่ไหม
ผัดหมี่โคราชเป็นไงบ้าง ไม่ได้ข่าวเลย อิอิ
น่าอิจฉาพ่อครูจังคะ บรรยากาศน่าสบายจังค่ะ
อยู่เกือบในเมืองหน้าต่าง ประตูปิดสนิท ขังตัวเองในบ้าน
ไม่เห็นดาว เห็นพระจันทร์เลย
จันทร์ไม่มอง แล้วจันทร์ไม่มอง
จันทร์ไม่มอง อังคารก็ได้
อิอิ
ดีจังครับ ได้ดูจันทร์ และมีจันทร์ให้ดู
ถ้าโลกไม่มีดวงจันทร์ จะทำไงเนี่ย?
คืนนี้อย่าลืมปิดไฟ นั่งมองท้องฟ้ายามจันทร์กระจ่างนะครับ
สวยสงบเย็นๆลึกๆ
อยากให้ได้บรรยากาศหนาวเหน็บต้องไปนอนที่ช่องเย็น อุทยานแห่งชาติแม่วงก์ กำแพงเพชรค่ะ
พ่อขา...เมือคืนนั่งมองจน(คนเดียว) ที่สองแควยังไม่ค่อยเต็มดวงเลยค่ะ แต่มองผ่านหลังคาเรือนรักร้อยแล้วก็โรแมนติกไปอีกแบบนะคะ
ขอให้โรแมนติกทั่วหน้ากันเน้อ อิอิ
ขอติดไว้ก่อน อุทยานแม่วงค์
อิอิอิ
เดือนเต็มดวงที่เชียงใหม่
คืนนี้มีโคมไฟลอยเต็มท้องฟ้าค่ะ
ได้บรรยากาศอีกแบบ
สงบ เหงา เศร้า แต่ไม่อ้างว้าง
เพราะมีเพื่อนอยู่เต็มในความคิดถึง
ได้อ่านบทรำพึงรำพัน แล้วชอบมาก
ไม่ต้องเป็นบทกวี หรือ บทกลอน
แค่รำพันตามเสียงหัวใจและความรู้สึก
ซึ่งบ่อยครั้งข้าพก็เป็นเช่นนี้
รำพันจากความรู้สึกและหัวใจ
ผ่านตัวหนังสือ
ปล. แต่ชอบตรงที่ว่า
คืนนี้น้องนอนใส่กลอนหรือเปล่า
ฮาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาา
อ่านแล้ว ได้ความรู้สึก
( ขำ )