ผมไปไม่ทันการตัดเย็บผ้าไตรจีวร และย้อมสีธรรมชาติของไตรจีวร
เพราะเส้นทางระหว่างขอนแก่นกับพื้นที่แห่งการทอดกฐินนั้นไกลกันสุดกู่
แต่ก็ยังโชคดีที่ยังทันได้เห็นภาพแห่งชีวิตที่เกิดขึ้น ณ หมู่บ้านแห่งนั้น
นับตั้งแต่ตั้งหมู่บ้านมาได้ร่วม ๕๐ ปี
นี่คือครั้งแรกที่หมู่บ้านมี "บุญกฐิน"
ก็แน่ล่ะ ผมถึงเรียกตามสัญชาตญาณของตัวเองว่า "หอมกลิ่นกฐินใจ"
และขอเรียกบันทึกนี้ด้วยคำว่า "มหกรรมทำมือ"
เพราะทุกอย่างใช้ใจนำพา..ใช้ศรัทธานำทาง
โดยมี "สองมือ" ของแต่ละคนเป็น "พลัง" แห่งการถักทอ



ร่องรอยของการย้อมสีธรรมชาติ

ส่วนหนึ่งที่ย้อมสีด้วยแก่นของต้นขนุนกำลังผึ่งแดดผึ่งลม

 

ไตรจีวรที่ผ่านกระบวนการทำมืออย่างเสร็จสรรพ

 

 

เขียนภาพและระบายสีตุงประกอบองค์กฐิน

 

เจ้าหน้าที่งานหอพัก มมส เทใจมา "โฮมบุญ"

 

 

......................

และนี่คือ ส่วนหนึ่งของฉากชีวิตที่มีขึ้น
เป็นมหกรรม "ทำมือ" ที่เงียบง่าย งดงาม และมีพลัง

๒๙  ตุลาคม ๒๕๕๒
บ้านโคกนางาม
ต.ภูดิน อ.เมือง จ.กาฬสินธุ์