กลับจากน้ำโตนงาช้าง  ก็ยังไม่มีรายการว่าจะไปที่ไหน  หากน้องอ๋อยถามก็คงจะบอกว่า "อะไรก็ได้ง่าย ๆ ที่บ้านดีกว่า" แต่แล้วก็ได้รับโทรศัพท์จากคุณหมอนาย เต็มศักดิ์ พึ่งรัศมี  ต่อว่านิดหน่อยแบบคนกันเองว่า "มาไม่บอกกล่าวกันเลย" ถามไถ่กันเกี่ยวกับเป็นมาอย่างไร  ระหว่างนั้นคุณหมอธุระแน่นยาวเหยียด แต่คุณหมอยืนยันว่า "ถึงอย่างไรผมจะต้องออกไปพบพี่คิมให้ได้" ฉันรับปากกับคุณหมอว่าจะหาเวลาเป็นฝ่ายไปเยี่ยมคุณหมอในตอนพักกลางวัน  และเป็นความตั้งใจเช่นนี้จริง ๆ ก่อนที่จะไปถึงหาดใหญ่ นับเป็นความอบอุ่นใจตั้งแต่แรก

        โดยความเป็นจริงแล้วน้องอ๋อย  ได้จัดการไว้ล่วงหน้าเป็นที่เรียบร้อย  ที่นี่ค่ะ   ฉันก็ต้องตามใจเจ้าภาพเมื่อยืนยันว่าจะต้องออกไปทานข้าวข้างนอกให้ได้   แต่ก่อนหน้านี้ฉันได้รับโทรศัพท์จากคุณโอ๋-อโณ แล้วครั้งหนึ่ง  หากแต่ยังไม่ชัดเจนกับการเตรียมแผนของน้องอ๋อย 

         เมื่อไปถึงร้านอาหารซึ่งอยู่ใกล้ ๆ มหาวิทยาลัย ฯ พบว่า คุณสัมภาษณ์สามีของน้องอ๋อย  คุณโอ๋-อโณ   คุณหมอเต็มศักดิ์ และน้องน้องมะปรางเปรี้ยวนั่งรออยู่ก่อนแล้ว  ไม่นานนักอาจารย์ธวัชชัย  ได้มาถึง   ฉันได้ถามถึงอาจารย์จันทวรรณและน้องต้นไม้  ทราบว่าอาจารย์จันทวรรณมีความตั้งใจที่จะมาด้วย  แต่เนื่องจากมีฝนตก  กลัวว่าน้องต้นไม้จะไม่สบาย 

       คุณสัมภาษณ์สามีของน้องอ๋อย  เป็นส่วนหนึ่งในการร่วมแลกเปลี่ยนและทำหน้าที่  โดยทำตามคำสั่งภรรยาทุกประการไม่ขาดตกบกพร่อง  รวมทั้งทำหน้าที่ในการถ่ายภาพให้กับพวกเรา  ถ่ายตามคำสั่งอีกเช่นกัน  ส่วนเด็กรุ่นโตนั่งทาน นั่งฟังผู้ใหญ่คุยกันเป็นประสบการณ์จริง  เด็กเล็กมีน้องนัทและน้องแอมแปร์ไปวิ่งเล่นและดูหนังตะลุง 

       พวกเรานั่งห้องแอร์ (ธรรมชาติ) การเข้าไปในร้านอาหารซับซ้อนมาก  คนที่ไม่เคยไปก็จะงงกับสถานที่เป็นอย่างมาก  เช่นเดียวกับฉัน ขึ้นห้องโน้นเลี้ยวห้องนี้ก็ยังไม่ถึงห้องแอร์สักที  ที่ร้านนี้โดยเฉพาะห้องแอร์ที่เรานั่งมีหนังตะลุงจอยักษ์ให้ชมด้วย

       สังคมเสมือนลงตัวได้  ด้วยมิตรภาพและน้ำใจในการต้อนรับฉันผู้ไปเยือนอย่างอบอุ่น  เราแลกเปลี่ยนกันหลายมุก  แต่ในเรื่องเดียวกันตามเจตนารมย์ของ GotoKnow  คือ "การแลกเปลี่ยนเรียนรู้" อย่างกัลยาณมิตร

        ขอขอบพระคุณ  คุณโอ๋-อโณ  ที่เป็นผู้ติดต่อประสานให้ทุกท่านได้มาพบกันในครั้งนี้  เราจากกันด้วยความสุข  พร้อมโจทย์ที่ทุกคนต้องรักษาและเติมเต็มให้กับสังคมของ GotoKnow เพื่อให้มีความเข้มแข็งและแผ่ขยายไปในวงกว้าง  เช่นเดียวกับที่นี่ค่ะ  และขอขอบพระคุณทุกท่านในการต้อนรับอย่างอบอุ่น "มีกำลังใจเสมอเมื่อจากไป  ด้วยคิดถึงไม่เสื่อมคลายค่ะ"