ผมเข้าใจแล้วว่ายิ่งเรา “ให้” เขาไปเท่าไหร่เราก็จะยิ่งได้ “รับ” และได้พบกับอะไรที่มากกว่า คือได้พบกับ “ความสุข”

 

 

 

 

 

  

    “พี” พีระพงษ์ ดวงดี เด็กที่วิ่งเล่นอยู่ในบางลำพูมาตั้งแต่เกิด เขาอาจจะต้องใช้เวลาทั้งชีวิตกว่าจะเข้าใจความหมายของคำว่า “ยิ่งให้ยิ่งได้รับ” หากเขาไม่ได้มาพบและเข้ามาทำงานให้กับ “ชมรมเกสรลำพู”

 

 “ตอนเด็กผมทั้งดื้อทั้งซน แต่ก็ไม่ได้สร้างปัญหาให้ใคร มีเพื่อนๆที่เป็นเด็กบางลำพูเหมือนกัน ตั้งกลุ่มเล่นกัน เล่นซ่อนหานี่เป็นเกมฮิตของเด็กบางลำพูตอนนั้นเลย บางลำพูเมื่อก่อนไม่เหมือนตอนนี้ เป็นชุมชนที่มีหลายเชื้อชาติ ยังมีที่ให้เด็กอย่างพวกผมวิ่งเล่นกันไม่อันตรายมาก”

 

      “พี” ใช้ชีวิตอยู่ที่บางลำพูมาตลอด เรียนที่นี่ เล่นที่นรา และก็ทำกิจกรรมต่างๆที่นี่

 

      “ผมกับเพื่อนๆไปที่สวนสันติชัยปราการกันบ่อยมากๆ เพราะเป็นพื้นที่ของคนบางลำพู ที่เอาไว้พบปะ ทำกิจกรรมต่างๆ ซึ่งพวกผมก็รวมตัวกันที่นั่นเป็นประจำ เล่นกีตาร์ ร้องเพลง เห็นคนหลายๆ กลุ่ม ทำโน่นทำนี่ตลอดเวลา ทั้งครอบครัว เด็ก คนแก่ ยิ่งทำให้ผมรู้สึกว่าที่นี่คือพื้นที่ของเราจริงๆ”

 

      

 

   ในปี 2546 "พี" มีโอกาสเข้าไปช่วยจัดงานวันเด็กจากการชักชวนของเพื่อนสนิท และเป็นครั้งแรกที่ได้รู้จักกับกลุ่มเกสรลำพู

 

  “พี” บอกว่าตอนแรกที่เข้ามาทำเพราะรู้สึกสนุก แต่พอทำไปแล้วก็รู้สึกได้เลยว่าผมได้อะไรมากกว่าคำว่า “สนุก” เพราะเราได้ทำงาน ได้แสดงความสามารถของตัวเอง ได้มีส่วนร่วมในการสร้างกิจกรรมให้กับผู้อื่น ได้รู้จักเพื่อนใหม่ๆ ได้รู้จักมุมมองการเรียนรู้คนและการทำงาน ถือเป็นโอกาสที่ดีที่ผมได้เข้ามาทำงานที่เกสรลำพูนี้

 

  “พี” ทำหน้าที่หลายด้านในชมรมเกสรลำพู เป็นทั้งผู้ดูแลประสานงานด้านเวที ประสานงานด้านวงดนตรีที่จะเข้าร่วมกิจกรรม จัดเตรียมอุปกรณ์ในกิจกรรมต่างๆ ทั้ง งานศิลปะ งานประดิษฐ์ ไปจนถึงจัดการเอกสาร

 

              

 

    “ผมทำหลายอย่างนะ แต่ถ้าเอาเป็นหลักจริงๆ ผมก็ทำเกี่ยวกับกิจกรรมพวกศิลปะ และด้านดนตรี กลุ่มของเราจะสร้างกิจกรรมหลายๆ ด้านเพื่อให้คนในพื้นที่เข้ามาทำกิจกรรม ซึ่งผมมองว่าตรงนี้สำคัญ ผมเคยเป็นวัยรุ่นมาก่อน เลยรู้ว่าถ้าวัยรุ่นมีกิจกรรมดีๆ ทำ พวกเขาก็จะไม่เบี่ยงเบนไปทางอื่น ไม่ไปทำเรื่องไม่ดี พวกเขาแค่อยากมีพื้นที่ให้แสดงออก มีงานให้เขาเอาพลังออกมาใช้”

 

   เราเคยมีการเปิดรับสมัครวงดนตรี เป็นวงที่เกิดในบางลำพู มีน้องๆหลายวงสนใจ เราก็เป็นเหมือนพื้นที่ เปิดโอกาสให้กับเขา บางวงตอนนี้ก็โตขึ้น ได้มีโอกาสไปแสดงตามที่ต่างๆ อย่างวงสะเดาะเคราะห์ตอนนี้ก็เริ่มได้ออกไปแสดงตามงานต่างๆ ถ้ามีใครถามเขาก็จะบอกเสมอว่าเขาเกิดมาจากที่นี่ ที่ชมรมเกสรลำพู แค่นี้เราก็ดีใจมากแล้ว เราให้เขา เขาก็ให้เรา มีความสุขทั้งสองฝ่าย”

 

    “พี” ยังเล่าต่อไปว่า "ตอนนี้ผมเห็นน้องๆ ที่แต่ก่อนเคยเสพยา กินเหล้า สูบบุหรี่ มาร่วมกิจกรรม และกำลังตั้งใจอยู่กับการเต้น B-Boy ถึงจะยังไม่ครบทุกคนแต่ผมก็ดีใจแล้ว”

 

      

   

     วันนี้แม้ “พี” จะต้องเรียนหนักขึ้น รับผิดชอบตัวเองมากขึ้น แต่ “พี” ก็ไม่คิดที่จะหยุดทำกิจกรรมกับเกสรลำพู เพราะที่นี่ทำให้ผมได้พบกับอะไรหลายๆอย่าง ทำงานหลายๆด้านทั้งที่เคยทำและไม่เคยทำ และที่นี่ทำให้ผมรู้ว่าผมมี “พลัง” มากพอที่จะนำ “พลัง” นั้นมาใช้ประโยชน์ต่อผู้อื่น

 

   การได้เห็น “รอยยิ้ม” ของคนที่เข้ามาทำกิจกรรม การได้รับรู้ถึง “ความเปลี่ยนแปลง” ไปในทางที่ดีของคนที่เราคุ้นเคย ที่เคยพบเห็นกันในบางลำพูแค่นั้นก็เพียงพอที่ผมจะทำงานนี้ต่อไป ผมเข้าใจแล้วว่ายิ่งเรา “ให้” เขาไปเท่าไหร่เราก็จะยิ่งได้ “รับ” และได้พบกับอะไรที่มากกว่า คือได้พบกับ “ความสุข”

    

       

       

 

ชมรมเกสรลำพู พีระพงษ์ ดวงดี “พี”

E-mail : [email protected]

เกสรลำพู/โซน 1

 

ที่มา: "หนังสือร้อยพลังเยาวชน..พลังสังคม..ร่วมสร้างประเทศไทยด้วยการให้" ของโครงการมหกรรมพลังเยาวชน พลังสังคม ร่วมสร้างประเทศไทยด้วยการให้" ตุลาคม ๒๕๕๒