เมื่อเช้านี้เวลาประมาณ ๗.๓๐ น. ระหว่างที่เรากำลังรอรถเพื่อเดินทางไป "วังน้ำเขียว" นั้น เราก็ได้รับการติดต่อจากท่าน Ka-Poom ว่า ตอนนี้ได้เดินทางมาอยู่ที่ "วังน้ำเขียว..." แล้ว

 

มันช่างเป็นความ "บังเอิญ" อย่างเหมาะเจาะ ก็ด้วยเพราะเช้าวันนี้ทางผู้จัดการบริษัทขายเตาเผาศพจะเป็น "โชว์เฟอร์" พาเราเดินทางไปที่ "วังน้ำเขียว" พอดี...

 

เช้านี้ (เสาร์ที่ ๓ ตุลาคม ๒๕๕๒) เรามีกำหนดการณ์เดินทางร่วมกับผู้จัดการบริษัท ทีมเทค แอนด์เอ็นจิเนียริ่ง ผู้ขายเตาเผาศพให้เราทั้งที่เชียงและที่ปทุมธานีว่าจะเดินทางไป "เคลียร์" เรื่องค่าใช้จ่ายและอุปกรณ์ต่าง ๆ ที่เราร่วมดำเนินการสร้าง "เมรุฯ" ณ ดินแดนใกล้เมืองหลวงนี้

 

 

เราเดินทางมาถึงวังน้ำเขียวประมาณ ๑๑.๐๐ น. ก็ "บังเอิญ" อีกนั่นแหละว่าสมาชิกชมรมทั้งสอง คือ ท่าน Ka-Poom (AF1) และ ใบไม้ร้องเพลง (AF2) นั่งอยู่ที่กุฏิของท่านพระอาจารย์พอดี ...(AF ย่อมาจาก Academy of Foolish)

 

ด้วยเหตุแห่งความบังเอิญดังกล่าวข้างต้นนี้ กิจกรรม "สัญจร" ของ "ชมรมนักปั่น" จึงได้เกิดขึ้นอย่างมิได้คาดหมาย...

 

พอเจอหน้า ใบไม้ร้องเพลง เราก็ทักอย่างไม่ปราณี ปราศรัยโดยทันทีว่า "มากับเขาด้วยเหรอ...?" คือตอนแรกเราคิดว่า Ka-Poom ขับรถมาเพียงคนเดียว

 

หลังจากนั้นเองการสนทนาตามภาษา "กัลยาณมิตร" จึงได้เกิดขึ้น

 

วันนี้เราได้คุยกันหลายเรื่อง โดยเฉพาะอย่างยิ่งเหตุผลอย่าง "บังเอิญ ๆ" ที่ได้เดินทางมา

 

วันนี้ Ka-Poom ตอบได้อย่างน่าคิดว่า เหตุที่มาเพราะว่าที่นี่ "อากาศดี..."

 

อื้ม...อากาศดีเหรอ???

 

เราเองจึงได้เหตุจูงใจกล่าวออกมาว่า เมื่อก่อนสถานที่แห่งนี้มิใช่เป็นแบบที่เราเห็นนะ เมื่อก่อนนี้มีแต่ดินแดง ๆ ไม่มีต้นไม้ "เขียว" อย่างนี้หรอก

 

แล้วเราก็ถามว่าเคยรู้ไหมว่าสถานที่นี้เมื่อก่อนเป็นอย่างไร แล้วเราก็ให้คำมั่นไว้ว่าจะเอา "ภาพ" มาให้ชม

 

 

เมื่อก่อนสถานที่แห่งนี้นั้นเป็นอย่างนี้...!!!

 

Before

 

 

After

 

 

 

ตอนที่มาใหม่ ๆ สถานที่แห่งนี้ "แห้งแล้ง..."

 

 

แต่ปัจจุบันสถานที่แห่งนี้....

 

 

 

 

 

 

 

ตอนที่มาใหม่ ๆ เมื่อสมัย พ.ศ.๒๕๔๘

 

 

 

 

 

 

 

แต่เมื่อยุคเปลี่ยนไป เข้าสมัย พ.ศ.๒๕๕๒  

 

 

 

 

 

  <p style="text-align: center;"> </p><p> </p><p> </p>

 

ดินแดนแห่งนี้เมื่อก่อนเป็น "สีแดง..."

 

 

 

 

 

 

 

แต่เดี๋ยวนี้เปลี่ยนสีแดง เป็นสีเขียวแกมฟ้า ดูน่าชม...  

 

 

 

  นี่เองคือความเป็นและเป็นมาของ บ้านหลังใหญ่ บ้านที่มี "มิตร" มี "ไมตรี..."

 

 

นี่เองคือความจริงของชีวี เมื่อดินแดนผืนใดปกคลุมด้วย "ธรรม" นี้ย่อม "ร่มเย็น..."

 

 

 

 

นี่แหละคือความจริงที่เที่ยงแท้

 

 

นี่แหละคือบ้านพ่อ แผ่นดินแม่ อัน "สุข" ยิ่ง

 

 

นี่แหละคือบ้านที่พึ่ง แคร่พักพิง

 

 

นี่คือความ "สงบ" นิ่ง แห่ง "แสงธรรม"...