ชีวิตคน.....
แสนสั้น ช่างน่าเศร้า
และเป็นอนิจจัง
ได้รับฟังเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นกับคน ๆ หนึ่ง
คนที่เป็นนายจ้าง
เพียงเพราะ อาจเป็นคนจู้จี้ ขี้บ่น
โดยไม่รู้ว่า คำพูดที่บ่นไปนั้น
สร้างความบาดหมาง บาดลึกลงในใจของคนรับฟัง ที่เป็นลูกจ้าง
ลูกจ้างที่เป็น ไทยใหญ่
นานวัน เหมือนน้ำ หยดลงหิน
หินยังกร่อน
ประสาอะไรกับใจคน
แล้ววันหนึ่ง
ครอบครัว
ได้แต่นั่งรอนายจ้าง
ไม่กลับมา.......
นาน นาน นาน
และสุดท้าย
จึงพบร่างไร้วิญญาณ
ถูกฝังไว้อย่างมิดชิด
เพียงเพราะไม่พอใจกับคำว่ากล่าว
ถึงกับทำร้ายกัน
ไม่มีความอดทน อดกลั้น
อุทธาหรณ์จากเรื่องนี้
ทำให้รู้ว่า
ชีวิตนี้ช่างแสนสั้น
และเป็นอนิจจังโดยแท้
เราไม่อาจจะล่วงรู้อนาคต
พรุ่งนี้จะได้เสพสุขบนโลกใบนี้หรือไม่
พรุ่งนี้จะมีโอกาสบ่นว่าใครอีกหรือไม่
พรุ่งนี้จะได้อยู่กับครอบครัวหรือไม่
และ
พรุ่งนี้จะยังคงมีลมหายใจหรือไม่
วันนี้
จึงควรทำความดีให้มากเข้าไว้
ทำดีกับทุกคน
ใครที่ช่างบ่น
บ่นให้น้อยลง
บางครั้ง
อาจต้องปลง
และตั้งมาตรฐานให้ลดลง
สิ่งสำคัญที่สุด
คือ
ควรเอาใจเขา มาใส่ใจเรา
มีเมตตา กรุณา ปราณี
เหตการณ์แสนเศร้า
อาจจะไม่เกิดขึ้นก็ได้
แม้ชีวิตนี้จะมีสักหมื่นสักแสนปีก็ยังไม่พอกับความต้องการอยู่ดี >>> นี่แหละคือชีวิตนี้ที่่ว่าแสนสั้น