ยกเมฆ วันนี้เป็นวันสอบวันสุดท้ายของนักเรียนชั้น ป.1 เด็กๆไม่อนาทรร้อนใจกับคำว่าสอบเท่าไรนัก ยังเล่นกันขวั่กไขว่เหมือนเดิมครูเริ่มจะปวดหมองตึ๊บ ตึ๊บ จึงมองออกไปนอกหน้าต่าง ว๊าว ! เมฆริมหน้าต่าง กำลังตั้งเค้าฝนอีกแล้ว อีกมุมหนึ่ง เมฆตัดกับทุ่งข้าวสีเหลือง แสงแดดมาแล้ว ฝนไม่มีเค้าจะตกเลย บ่ายคล้อย เมฆฝนจะมาอีกแล้ว ชวนนักเรียนมาช่วยกันดูว่า เมฆเป็นรูปอะไร บ้างว่าเป็นปลาฉลาม บ้างว่าเป็นเครื่องบิน บ้างว่าเป็นนกบิน ช่างจินตนาการเสียนี่กระไร เจ้าตัวจ้อยเอ๋ย! เสียงไร้เดียงสาของเด็กๆทำให้ครูเริ่มผ่อนคลายกังวล เมฆฝนมาบ่อยๆนะตอนนี้!!!!
เมฆมีความสวยงามอยู่ในตัว ผู้พบเห็นได้รับความรู้สึกสดชื่นสบายอก สามารถวาดวิมานได้ตามจินตนาการ แต่ทั้งหมดนั้นมีให้ชื่นชมเพียงชั่วขณะแว็บเดียวก็ลางหายไปอย่างไร้ร่องรอย
สวัสดีครับ ครู ป.1
สวัสดีค่ะ
สวัสดีค่ะครูพี่ป.๑
บรรยากาศการเรียนรู้นอกห้อง จินตนาการเห็นเด็กๆ คงมองฟ้า จินตนาการเมฆกันสนุกสนานเลยนะคะ ...
แหม ป. ๑ จะเอาอะไรมากมาย ใช่ไหมคะ ... ครูพี่สบายดีนะคะ มีความสุขกับการเติมพลังในวันหยุดนี้ค่ะ
* สวัสดีคะ ครู ป.1
* แวะมาเยี่ยมเยียนพี่ ได้ฟังเพลงเพราะ ลึกซึ้งเข้าไปข้างในหัวใจเลยคะ
* วิมานบนดินสำหรับสามใบเถามีจริงนะคะ ไม่ว่าจะเหนื่อยใจจากโรงเรียนเพียงใด กลับมาถึงบ้านเมื่อไรก็จะมีสามใบเถาเล็กๆ ส่งเสียงเจื้อยแจ้ว เหมือนเสียงนางฟ้าคอยให้กำลังใจเสมอ
* อยู่ที่โรงเรียน วิมานดินของสามใบเถาคือ ห้องภาษาไทยระดับมัธยมศึกษา ( สามใบเถาสอนระดับมัธยมศึกษา เป็นครูที่ปรึกษาชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 คะ ) คำพูดของลูกศิษย์ที่สามใบเถาดูแลในห้องภาษาไทย ประมาณ 97 ชีวิต เป็นละครโรงใหญ่ที่ทำให้สามใบเถาต้องคิด คำพูด คิดการแสดงอยู่ตลอดเวลา และที่สำคัญ ความผูกพันธ์ที่อยากให้สิ่งดีๆ กับเขา