คนเรานั้นถ้าคิดได้จะดี ถ้ารู้ตัวเองว่าโง่
แค่คิดว่าเราโง่ก็คงดีไม่น้อยเพราะแสดงว่าเรามีสติรับรู้ได้ว่าตอนนี้เราทำอะไรอยู่ถ้าตอนนั้นกำลังโง่แล้วรู้ตัวหรือคิดได้นั่นก็แสดงว่าเรามีสติก็ทำให้รู้
แต่บางทีคนเป็นผู้ใหญ่ไม่ยอมรับผิดเรื่องในบางเรื่องที่ตนทำผิดอย่าไปคิดว่าจะรับรู้เรื่องโง่เลยคงไม่เกิดขึ้นแน่นอนผู้ใหญ่ก็จะมองความผิดของตนมองข้ามแล้วอาจไปมองคนอื่นผิดแทนมันจึงทำให้คนอื่นเป็นแพะรับบาปไปเลยก็ได้น่าสงสารที่สงสารนี่ไม่ได้สงสารแพะแต่กับสงสารผู้ใหญ่มากกว่าเพราะเขาจะไม่รู้เลยว่าสิ่งที่ผิดคืออะไรแต่ต้องดีใจกับแพะที่เขาได้รับบาปนั้นแทนแต่ก็ไม่แย่เสมอไปนะเขาก็ได้รับทุกข์ คนที่ไม่เห็นทุกข์ธรรมก็ไม่เกิดแพะต้องขอบคุณคนที่ทำให้เขาทุกข์นะ แต่กว่าจะขอบคุณจิตก็คงเศร้าไปหลายวัน (ถ้าไม่บ้าเสียก่อน) สติในการตั้งรับทุกเรื่องที่เข้ามาในชีวิตคือสิ่งที่ดีที่สุด
