ขอบฟ้า

 

เพราะขอบฟ้ากว้าง

 

ฟ้าฉ่ำฝน คนไกล ใจหม่นหมอง

ได้แต่มอง พราวฝน บนฟ้าใส

ป่านฉะนี้ คนดี อยู่แห่งใด

มีสุขใจ หรือเศร้า ร้าววิญญาณ์

 

 ป่านนี้เธอ  หงอยเหงา  หรือสุขสันต์

เกาะแขนกัน  ควงคู่  ดูเริงร่า

หรือซึมเซา  โศกศัลย์ ต้นอุรา

โรยแรงล้า  อาดูร พูนทวี

เพราะห่างไกล ใจหาย ไม่วายห่วง

จึงเฝ้าทวง ถามไถ่ ไม่หน่ายหนี

เพราะอาทร ร้อนใจ ใฝ่ชีวี

จึงได้มี  คำวอน ตอนฝนพร่ำ

เพราะขอบฟ้า กว้างไกล เกินไปถึง

แม้คำนึง  สุดดวงใจ ทุกเช้าค่ำ

เพราะขอบฟ้า กว้างไป  ใจระกำ

จะร้องร่ำ ขอขอบฟ้า อย่ากั้นใจ