การพัฒนาคุณภาพตามโครงการ SHA (1)

การทำงานกับภาคีเครือข่าย กับเครื่องมือ OM ( Outcome Mapping )

       ท้องฟ้ามืดครึ้ม  อึมครึม มวลหมู่ก้อนเมฆที่รวมตัวกันขาวบริสุทธิ์คล้ายปุยนุ่น  บัดนี้มีสีเทาเข้ม  เป็นก้อนใหญ่  ดวงอาทิตย์ที่เคยทอแสงสว่างไสวเจิดจ้าพร้อมกับไอร้อนระอุ  ก็ถูกบดบังด้วงก้อนเมฆมหึมา  คล้ายกับว่าวันนี้จะไม่มีแสงแดดอันร้อนจ้าให้เห็นอีกแล้ว ความเย็นจากเครื่องปรับอากาศบัดนี้เย็นกว่าทุกวันทั้งๆที่ตัวเลขที่เครื่องปรับอากาศขึ้นที่ 25 องศาเหมือนเช่นทุกวันที่ผ่านมา  สายฝนเริ่มโปรยปราย  เสียงสายฝนที่กระทบหลังคาและหน้าต่างดังโป๊กเป๊ก ๆ  สลับกันคล้ายเสียงดนตรีบางชนิด สลับดังบ้างเบาบ้าง แสงบางอย่างที่ปรากฏเบื้องหน้า แว๊บๆเร็วมาก คล้ายแสงแฟลตยามถ่ายภาพ และตามด้วยเสียงคำรามของฟ้าคล้ายเสียงเกรี้ยวกราดยามมีอารมณ์โกรธ  ครืนๆ ดังมาเป็นช่วงๆ  ตามหลังลำแสงที่ปรากฏ เพียงไม่กี่นาทีเสียงเม็ดฝนที่โปรยปรายดังบ้างเบาบ้างบัดนี้แยกไม่ออกแล้วว่าดังหรือค่อย  เพราะได้ยินเสียงระดับเดีย วกัน

          กริ๊งงงงงงงงงง  เสียงโทรศัพท์ดังยาวติดกันครั้งเดียว  ทำให้ฉันต้องละสายตาจากเม็ดฝนที่พรั่งพรูลงมาเหมือนสาวน้อยร้องไห้ปริ่มว่าจะขาดใจอย่างไม่มีจังหวะหยุด หมุนตัวเดินกลับมารับโทรศัพท์นั้นทันที

“สวัสดีค่ะ  โรงพยาบาลแก่งคอยค่ะ”

“กำลังพูดค่ะ”  ฉันบอกไปยังปลายสายที่ต้องการพูดกับฉัน  เมื่อปลายสายแจ้งชื่อหน่วยงาน  ชื่อผู้ที่กำลังสนทนากับฉัน  และวัตถุประสงค์ของการโทรมาหาฉันในครั้งนี้

“โอ้โห  ด้วยความยินดีมากเลยค่ะ  ที่ให้เกียรติกับโรงพยาบาลของเรา  รู้สึกดีใจมากและเป็นเกียรติอย่างยิ่งเลยค่ะ......ขออนุญาตเรียนท่านผู้อำนวยการก่อนนะคะ  ถ้าหากเปลี่ยนแปลงยังไงแล้วจะโทรไปแจ้งอีกครั้งค่ะ  แล้วพบกันวันที่ 23 กันยายนนี้นะคะ  ...ค่ะ  สวัสดีค่ะ”  ฉันวางสายลงหลังจบการสนทนา

            และฉันต้องโทรกลับไปที่ผู้ติดต่อคนเดิมอีกว่า วันที่ 23 กย ผู้อำนวยการไม่อยู่ติดราชการขอเลื่อนนัดเป็นวันที่ 21 หรือ 22 ก.ย. และมีการติดต่อกันอีก 2-3 ครั้ง  และการนัดครั้งนี้ก็ตกลงกันวันที่ 22 กันยายน 2552  ด้วยความกังวลว่าผู้มาเยี่ยมจะผิดหวังในความตั้งใจมา  ผู้อำนวยการของเราได้ให้กำลังใจว่า  เราก็คือเรา  ขอให้แสดงความเป็นเราให้มากที่สุด  เรามีอะไรที่อยากให้เขารู้ก็แสดงไปตามนั้น  คล้ายกับจะบอกว่าอย่าได้กังวลใดๆเลย  ฉันและประธานฯ FA ได้กล่าวสำทับหลังผู้อำนวยการกล่าวอีกครั้งว่า  พวกเราล้วนตั้งใจทำความดี  “การพัฒนา”  ไม่มีคำว่าจบหรือสิ้นสุด  มันจะมีการพัฒนาไปเรื่อยๆเหมือนชื่อของมัน  และฉันอยากจะบอกว่านี่เป็นครั้งแรกในชีวิตของฉันที่การต้อนรับ สรพ.แล้วฉันได้กลับบ้านตั้งแต่ 4 โมงเย็น ก่อนเวลาเลิกงาน เพื่อไปรับลูกและพาลูกไปรับรางวัลในการเรียน  ทำให้ฉันอดนึกไม่ได้ขณะลูกรับรางวัล  ว่าพรุ่งนี้ฉันและโรงพยาบาลของฉันจะได้รางวัลจากผู้มาเยือนอะไรบ้างนะ

         แอร์ในห้องประชุมถูกเปิดเย็นฉ่ำ ตัวแทนจากทุกหน่วยงาน  ผู้ประสานงานคุณภาพและผู้เกี่ยวข้องพร้อมกันที่ห้องประชุม  แววตาทุกคนต่างจ้องมองไปยังทีมผู้เยี่ยมสำรวจที่นำทีมโดย อ.ดวงสมร  บุญผดุง (หรือ นาม “แม่ต้อย” ที่ฉันเรียกอย่างคุ้นเคยเมื่อครั้งไปอบรม Narrative Medicine ที่นครปฐม)  อ.นพ.สุรชัย อ.Marian อ.หน่อย อ.พอลล่า และทีมงาน  ในครั้งนี้ สรพ.แจ้งว่าจะมาเยี่ยมและติดตามการพัฒนาคุณภาพตามโครงการ “การสร้างเสริมสุขภาพผ่านกระบวนการคุณภาพเพื่อการเปลี่ยนแปลงที่ยั่งยืน: SHA" ซึ่ง SHA ประกอบด้วย 2S 3H 2A  นั่นก็คือ  Spiritual,  Sustainable,  Humanized,  HA,  HPH,  Appreciation  และAccreditation

         “ข่าวการค้ายาบ้า  การจับยาบ้า  การเสพยาบ้า  เมื่อปี 2547  เป็นต้นมา  ทำให้หน่วยบริการสุขภาพอย่างพวกเราต้องหาวิธีรับมือกับการขยายตัวของขบวนการเหล่านี้  ไม่ว่าจะเป็นตั้งศูนย์รักษายาเสพติดในโรงพยาบาล  ส่งเจ้าหน้าที่ไปอบรมเรียนรู้เรื่องยาเสพติดชนิดต่างๆ  การให้คำปรึกษาด้านยาเสพติด และให้การรักษาผู้ติดยาเสพติดด้วย Matrix Program  แม้จะมีงบประมาณลงมาอย่างมากมาย  ที่จะช่วยกันรับมือกับปัญหาที่เกิดขึ้น  ผมกลับมองว่าเรากำลังไล่ตามปัญหา  ที่ไม่มีวันหมด  เดี๋ยวก็โผล่ตรงนั้น  เดี๋ยวก็โผล่ตรงนี้ราวกับดอกเห็ด  ที่เราเหนื่อยมากแม้จะแก้ปัญหาได้พอประมาณ  มันไม่ยั่งยืน  และเรากำลังเกาไม่ถูกที่คัน  เหมือนกับการแก้ปัญหาด้านสุขภาพที่เราตั้งรับอยู่ที่หน่วยบริการ  ขณะที่พัฒนาการของการเจ็บป่วยมันก็มีพัฒนาการและการเปลี่ยนแปลงรวมถึงกลายพันธุ์  เมื่อเราได้ทำงานเชิงรุกบ้างทำให้เรามองโลกที่กว้างขึ้น  เข้าใจปัญหามากขึ้น  และช่วยกันแก้ปัญหาเหล่านั้นได้อย่างยั่งยืน  โดยใช้เครื่องมือชนิดหนึ่งที่เรียกว่า “แผนที่ผลลัพธ์” ( Outcome Mapping ) 

        อำเภอแก่งคอยจะเรียกว่าเป็นพื้นที่สีแดงก็ไม่ผิดนักในขณะนั้น  ทั้งปัญหายาเสพติด  ปัญหาอุบัติเหตุจากการทำงาน  และทางจราจร  ที่ถาโถมเข้ามา  เราได้รับผลกระทบจากการเจริญเติบโตทางด้านอุตสาหกรรม  ที่กลายมาเป็นนิคมอุตสาหกรรมในปัจจุบันอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้  ด้วยสภาพพื้นที่  เป็นเส้นทางคมนาคมสายหลักของถนนมิตรภาพ  เส้นทางการขนส่งหลัก  มีรถบรรทุกวิ่งมากมาย  ต้องวิ่งเข้าออกเพื่อรับสินค้าทางเกษตรกรรม  รวมถึงโรงปูนซีเมนต์ขนาดใหญ่อีก 3 แห่ง  ไม่ว่าจะเป็นโรงปูนซีเมนต์ตราช้าง  ตรานกอินทรีย์  และ TPI  มีนักวิจัยลงพื้นที่มาทำวิจัยกันมากมายโดยเฉพาะกับผู้ขับรถบรรทุกทั้งหลาย ถึงสาเหตุการเสพยาเสพติดโดยเฉพาะยาบ้าในขณะนั้นได้ทราบเหตุผลต่างๆกันไป   โรงเรียนมัธยมก็มีข่าวการระบาดหนักของนักเรียนติดยาบ้า  และบุหรี่   ข่าวการค้าและการเสพยาบ้าในโรงงานมีปรากฏให้เห็นทุกวัน    ซึ่งอำเภอแก่งคอยเป็นเขตนิคมอุตสาหกรรม  มีโรงงานตั้งแต่ขนาดเล็กไปถึงขนาดใหญ่กว่า  120  โรงงาน  ข่าวการค้าแรงงานต่างด้าวทั้งถูกกฎหมายและที่ลักลอบเข้ามาในประเทศ  ปัญหาหลายอย่างที่มันเกิดขึ้นในพื้นที่  ในชุมชนของเรา

       ผมเห็นเจ้าหน้าที่ในโรงพยาบาลของผมต้องออกไปทำงานกับพื้นที่ไม่ว่าจะเป็น ชุมชน  โรงเรียน  โรงงาน  ตำรวจ  ทหาร  ตั้งแต่จุดเล็กๆ  การสอนและสร้างความแข็งแรงมีภูมิคุ้มกันในการป้องกันและปฏิเสธยาเสพติดให้นักเรียน  ทำความเข้าใจกับผู้ปกครองและผู้นำชุมชน  เพื่อให้ชุมชนปลอดยาเสพติด  และกลายเป็นนโยบายของจังหวัด  จนไปถึงจุดใหญ่ๆ  เช่น  การบำบัดกลุ่มผู้เสพและกลุ่มเสี่ยงในจังหวัดทหารบกสระบุรี  การทำค่ายนิวัฒพลเมืองในตอนนั้น 

        ตอนนั้นยาเสพติดระบาดมากจริงๆ  โดยเฉพาะยาบ้า   ข้อมูลในมือผมในฐานะหัวหน้าส่วนราชการ แม้ผมจะรู้ว่าพื้นไหนเป็นแหล่งขาย   แหล่งค้ายาเสพติด     แต่ผมก็ทำอะไรได้ไม่มากกว่าการตั้งรับรอรักษาผู้ติดยาเสพติด     ตามศักยภาพของโรงพยาบาลชุมชน    ผมมองไปทางไหนรู้สึกมันตรายไปหมดถ้าเราไม่ทำอะไรสักอย่างที่มากไปกว่า  การเป็นแพทย์ที่รักษาในโรงพยาบาลเท่านั้น  ปัญหาเหล่านี้อีกสักร้อยปีเราก็คงทำได้แค่นี้  ปัญหาเล็กๆคงลุกลามไปใหญ่  ยากแก่การเยียวยา  ลูกหลานของเราโดยเฉพาะเยาวชนของชาติที่จะเติบโตไปในวันข้างหน้าจะมีอนาคตอย่างไร

ผมจึงนำข้อมูลทางด้านการรักษา  และจากข้อมูลที่เจ้าหน้าที่ได้ออกไปทำงานร่วมกับภาคส่วนต่างๆในจังหวัดสระบุรี  ไปคุยกับผู้ใหญ่ในอำเภอซึ่งได้แก่  ท่านนายอำเภอ  ผู้กำกับของ สถอ.แก่งคอย  น่าจะเป็นความคิดที่มีความยั่งยืนในการแก้ไขปัญหา  ซึ่งข้อมูลที่ผมมีกับของนายอำเภอและตำรวจ  ต่างตรงกัน  ไม่รอช้าผมเริ่มรุกเรื่องการแก้ปัญหายาเสพติดกับผู้ใหญ่ทันที  และก็ได้รับการตอบรับอย่างดี  ในขณะนั้นนโยบายของจังหวัดก็สนับสนุน  เมื่อผู้ใหญ่เห็นด้วยจึงขยายทีมต่อไปถึงเครือข่ายของโรงเรียน  สถานประกอบการ  และผู้นำชุมชน  เป็นลำดับ ”

      เสียงปรบดังกึกก้องไปทั่วห้องประชุม  หลังผู้อำนวยการโรงพยาบาลนำเสนอภาพรวมการพัฒนาคุณภาพและส่งเสริมสุขภาพ และตามด้วยการพัฒนาคุณภาพตามประเด็น SHA  ให้ทีมผู้เยี่ยมสำรวจฟัง  เรื่องที่โรงพยาบาลนำมาเสนอให้ทีมผู้เยี่ยมสำรวจฟังเกี่ยวกับประเด็น SHA เป็นเรื่องเกี่ยวกับทำงานร่วมกับชุมชนในด้านการป้องกันและแก้ไขปัญหายาเสพติดอย่างยั่งยืน  ซึ่งโรงพยาบาลได้ดำเนินการมาได้ระยะหนึ่งแล้วและพวกเรามีฝันร่วมกันว่าจะเป็นอำเภอต้นแบบ ในการป้องกันและแก้ไขปัญหายาเสพติดอย่างยั่งยืน โดยที่ทุกภาคส่วนมีส่วนร่วมในการแก้ไขปัญหา  จนในที่สุดฝันของพวกเราก็เป็นจริง  ภาคส่วนต่างๆในระดับเครือข่าย สามารถดำเนินกิจกรรมได้ด้วยตนเองโดยมีโรงพยาบาลเป็นที่ปรึกษา   โดยมีสถานประกอบการต้นแบบที่ได้รับรางวัลชนะเลิศระดับจังหวัด  ระดับเขต  ระดับภาค  และรองชนะเลิศระดับประเทศ    ได้แก่โรงงานฟูรูกาวา  และตามด้วยรางวัลต้นแบบในหมู่บ้านและโรงเรียนในโครงการ To be No 1 ระดับประเทศ    

          หลังจากนั้น  อ.นพ.สุรชัย,  อ.พอลล่า  และทีมงานได้ลงเยี่ยมหน่วยงานใน รพ.แม้ว่าบางคนจะตื่นเต้นไปหน่อยจนบอกเล่าจุดดี  จุดเด่นของตัวเอง  อย่างตะกุกตะกัก  เหมือนไม่เคยทำมาก่อน  แต่ทุกคนก็บอกว่าอาจารย์น่ารักทุกคน   จุดแรกที่อาจารย์ไปเยี่ยมชมคือ  จิตอาสาที่มาปฏิบัติงานในโรงพยาบาล  ทำให้พี่ป้าน้าอา จิตอาสาทุกคนเป็นปลื้ม  น้ำตารินรื้นในดวงตาทั้งสองข้างเกือบทุกคน  เนื่องจากนานๆจะมีผู้มาเยือนและแวะไปทักทาย  คนที่ทำงานด้วยใจอยากพวกเขา    ได้เรียนรู้ อะไรหลายๆอย่างจาก  อ.สุรชัย  โดยไม่ต้องบอกกันตรงๆ  อาจารข์ใช้คำถามน่ารักมากค่ะ   "อยากให้ชมอะไรบ้าง  ว่ามาซิ" ( ด้วยน้ำเสียงแบบผู้ใหญ่เอ็นดูเด็ก  ทำให้เกิดความอบอุ่นมาก)  นั่นหมายความว่ากำลังจะบอกให้พวกเราได้บอกจุดแข็ง  หรือเรื่องดีๆ ในงานของตนเอง  จุดอ่อนหรือความเสี่ยง  ความบกพรองของกระบวนการหรือระบบพวกเรารับรู้ได้จากการตั้งคำถาม  และการตอบคำถาม  ได้เรียนรู้จากเวชระเบียน  ได้เรียนรู้จากการสื่อสาร สิ่งได้เรียนรู้เพิ่มเติมก็คือ  การฟังอย่างตั้งใจ (เหมือนที่แม่ต้อยบอกว่า  พวกเราถูกฝึกมาให้พูด มากกว่าถูกฝึกมาให้ฟัง)  เทคนิคการ Approach  กับคำตอบที่ไม่รู้สึกขายหน้า   การตั้งคำถามและการเจาะประเด็นหาคำตอบได้อย่างลึกซึ้ง อาจารย์ Marion ก็น่ารักมากพยายามพูดภาษาอังกฤษให้พวกเราคนไทยได้ฟังอย่างง่าย  มองเห็นถึงความตั้งใจและความพยายามของอาจารย์ที่มีให้พวกเราชาวแก่งคอยเป็นอย่างมาก สำหรับแม่ต้อยเอง (อ.ดวงสมร)ไม่ต้องพูดถึง  เมื่ออยู่รู้สึกอบอุ่นอย่างบอกไม่ถูก  ทีมของแม่ต้อย  พี่หน่อย  อาจารย์ Marion และคณะ  ได้ออกไปเยี่ยมชนพื้นที่ข้างนอก  นำทีมโดยผู้อำนวยการโรงพยาบาลแก่งคอย

         ขอบคุณแม่ต้อยและคณะอย่างมากเลยนะคะที่ให้โอกาสพวกเราชาวแก่งคอย  ได้บอกเล่าความภาคภูมิใจ  ด้วยเวลาอันน้อย (นิด) ใน 1 วัน  อย่างน้อยความดีที่พวกเราตั้งใจทำ  ก็มีคนมาชมบ้าง  เป็นกำลังใจให้กับทุกคนในองค์กร  ที่จะดีเพื่อชุมชนของเรา

                   ทีมผู้เยี่ยมสำรวจและคณะ                                                         

 

                แวะเยี่ยมจิตอาสาในโรงพยาบาล "เสื้อทีมสีม่วง"ค่ะ   พี่ป้าน้าอา เป็นปลื้ม แย่งกันตอบคำถาม อ.สุรชัย อย่างเป็นธรรมชาติ

 

       ผมไม่ได้มาหาเสียงนะครับ  ผมขอเบยี่ยมหน่วยงานที่มีคนสวย (ฮา) ... เชิญค่ะอาจารย์คนสวยจะพาไปพบคนสวยกว่าที่ ER ค่ะ   อาจารย์เป็นกันเองมาก บอกได้คำเดียวว่า  น่ารัก 

 

 ตึกชายเราก็พอมีคนสวยนะคะอาจารย์...พี่โป่ง  หัวหน้าตึกชายกล่าวเชื้อเชิญ  และที่นี่ทำให้เราต้องกลับไปทบทวนข้อกำหนดหรือข้อตกลงต่างๆ

ช่วงบ่ายหลังอาหารกลางวัน  ร่วมกันถอดบทเรียน ห้องประชุมแคบ  ผอ.ต้องนั่งกับพื้นเลยค่ะ

หน้าตาบทเรียนที่ถูกถอดออกมา

    ชาตัวพ่อ     เรื่อง

                                                                       น้ำชา    เรียบเรียง

 

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน SHA-รพ.แก่งคอย จังหวัดสระบุรี



ความเห็น (13)

สวัสดีครับ ชาแก่งคอย ทำอย่างไรดี ให้ระดับรับผิดชอบ นโยบายของโรงพยาบาล ได้เปิดหูเปิดตา เปิดใจ เข้ามาแชรืประสบการณือ่านบันทึกเหล่านี้

ที่เห็นการทำงานคุณภาพกันอยู่มันไม่สนุก สุขสรรค์ แต่ มาดูมาอ่านงานคุณภาพของชา แก่งคอย มันลื่นไหลไปสวย ผมชนชั้นติดดินในโรงพยาบาล พยายามขายความคิด ทำงานคุณ ภาพใช้เวลา แปดชั่วโมงปกติมันไม่พอ ใช้ไปกับการประชุมก็หมดเวลาแล้ว มันต้องทำนอกเหนือหน้าที่ ค่ำคืนดื่นดึกก็ต้องมาร่วมคิด....คิดหนักครับ...

ฉันแก่ ฉันแย่ ฉันเหงา

ฉันเฝ้าคอยหวังคลื่นลูกใหม่

ฉันแอบหวังไว้ตั้งมากมาย

ที่จะให้ นำองค์กรสู่ความเป็นเลิศ.....บ่นกลอนบทนี้ให้ผอ.ฟังมาแล้ว

เขียนเมื่อ 
  • เล่าได้ละเอียดมาก
  • เคยทำงานวิจัยเรื่องยาเสพติดนานมากๆๆ
  • ที่นี่ครับ
  • ที่นี่ด้วย
  • เข้าใจว่าการทำงานของโรงพยาบาลทำงานได้อย่างเป็นธรรมชาติ มีบุคลากรที่มีคุณภาพ
  • ตอนทำกิจกรรมเห็นแววในการทำงานของหลายท่าน ไม่แปลกใจที่โรงพยาบาลพัฒนาไปได้ไกล
  • พยายามสร้างทีมทำงานให้เป็นกลุ่มที่เกิดเองตามธรรมชาติแล้วทีมจะต่อเนื่องและยั่งยืนโดยเริ่มจากทีมเล็กๆๆก่อนและจะเกิดกลุ่มใหญ่ทั้งโรงพยาบาลเอง
  • รออ่านอีกครับ ขอบคุณครับ
เขียนเมื่อ 

ดีจังเลยค่ะ

อย่างแรกได้เจออาจารย์ที่น่ารักทุกๆท่าน

และได้ชื่นชมกับควงามสุข ความสำเร็จของการทำงานที่ผ่านเรื่องราวต่างๆมามากมาย มี ผู้นำที่เยี่ยมไปเลยค่ะ และยังได้ถ่ายทอดเรื่องราวดีดีเหล่านี้ออกมาให้โลกได้รับรู้ ขอบคุณนะคะ

คิดถึงนะคะ พี่ชู(น้องอัจค่ะ)

  • สวัสดีค่ะ  พี่ผู้เฒ่า  การทำงานกับคนในองค์ก็เหมือนกับการทำงานร่วมกับภาคีหุ้นส่วน  ที่ต้องใช้ศาสตร์และศิลป์  ต้องให้ทุกคนรู้สึกเป็นเจ้าของ  และมีส่วนร่วม  เมื่อนั้นเขาจะรัก  อยากทะนุถนอม  และอยากปกป้อง  "ของเรา"  ผู้นำ, Unity, ความรัก  ความเข้า มีส่วนสำคัญมากนะคะในความเห็นของน้ำชา
  • สวัสดีค่ะ อ.ขจิต  คิดถึงอาจารย์มากค่ะ  ถ้าได้ทำกิจกรรมดีๆแบบนี้อีกจะต้องรบกวนอาจารย์อีกนะคะ  ขอบคุณกัลยาณมิตรที่น่ารักมากนะคะ  มีเรื่องใน stock มากเลยค่ะ  แต่ด้วยความอยากหัดเล่าหัดเขียนเลยค่อยๆทยอยลงให้อ่าน
  • สวัสดีค่ะน้อง AJ เสียดายนะที่ SHA Conference & Contest เค้าแบ่งภาคอยู่  ไม่งั้นจะได้มีโอกาสเจอพี่น้อง SHA รุ่นนครปฐม @ โรสการ์เด้นท์บ้างเน๊อะ  คิดถึงน้องอัจเช่นกันค่ะ
เขียนเมื่อ 

ยังคิดถึงอดีตตอนที่เจ้านายพาไปเสนอไอเดียงานยาเสพติดในส่วนราชการต่างๆที่เกี่ยวข้องทั้งนายอำเภอ,สพท.,สำนักงานสวัสดิการและคุ้มครองแรงงานจังหวัด,แรงงานจังหวัด,สำนักงานประกันสังคมและอื่นๆเราว่าตัวแทนขายตรงบริษัทดังๆสู้เจ้านายเราไม่ได้สักคนเลยอ่ะถ้าไม่ใช่ประสิทธิ์ชัยไม่มีใครทำได้หรอกอ่ะ

ขอบคุณครับ jaja ทำให้ผมลอยไปไกลถึงเมืองภารตะเลยนะ ตั้งใจทำงานกันนะระหว่างผมไม่อยู่ ฝากโรงพยาบาลไว้กับทุกคนด้วยครับ

ขอบคุณค่ะ ชาตัวพ่อ อิอิ

สวัสดีค่ะ มาเยี่ยม รพ.ที่มีคนสวย ค่ะ อิอิ ..สวยทุกคนเลยค่ะ

เขียนเมื่อ 

เปิด..

ปรับปรุง...

เปลี่ยนแปลง

...

ชื่นชมและเป็นกำลังใจให้นะครับ

  • ขอบคุณค่ะ  อ.พอลล่า
  • ขอบคุณค่อ อ.พนัส

                     

เขียนเมื่อ 

ผอ.ลอยเหรอ?

โตะจัย โหมะ เลย

  • แวะมาขอชิมชาด้วยคน
  • แล้วก็ได้เห็นหน้าพี่สุรชัยอีกครั้ง
  • ดีใจจัง
  • ........
  • ขอบคุณกับการทำความดี
  • ที่ดูเป็นศรี
  • จนทำให้มี
  • เรื่องราวมาแบ่งปันกันค่ะ

ขอบคุณค่ะ หมอเจ๊ คนสวย แซ่เฮ ที่แวะมาชิมชาด้วยกัน

ตั้งแต่เริ่มทำ SHA ทำให้มีความสุข และมีกัลยาณมิตรมากมายใน G2K และใน G2K มีหลายสิ่งหลายอย่างให้เรียนรู้มากมายเลยค่ะ