การที่ได้มีโอกาสไปเที่ยวจังหวัดเลยเนื่องจากได้รับการเชิญชวนของกัลยาณมิตรชาวบล็อกที่คุ้นเคยกันทางสื่อภาษาตัวหนังสือและทางเสียงบ้างเป็นบางเวลา ท่านเกษตร(อยู่)จังหวัด  ครั้งนี้ทำให้เราได้มีความสนิทสนมคุ้นเคยกันเสมือนญาติกันอย่างผูกพัน  บันทึกนี้  เป็นเรื่องของพระเอกและนางเอกที่ออกโรงเป็นคนสุดท้ายเสมอ

         น้องหล้า ภรรยาท่านเกษตรปรีดา และน้องฝุ่นลูกสาวคนเล็กเดินทางมาถึงเมื่อเวลาเกือบสองทุ่ม  พวกเราทั้งคณะไปทานอาหารเย็นที่ร้านคุณยาย  อ่านดูชื่อรายการอาหารเป็นอาหารพื้นบ้านทั้งนั้น  รสชาตินั้นหากไม่ทานรสเผ็ดต้องกำหนดไปด้วยว่าควรใส่พริกแค่ไหน  เพราะแม้นไม่เผ็ดนั้นอาจเป็นเผ็ดร้อนของเราก็ได้ 

           วันกลับน้องหล้าและน้องฝุ่นได้ไปส่งฉันและแม่หนูน้อยสองคน ไปขึ้นรถกลับพิษณุโลก  พร้อมกับฝากเสื้อผ้าไปแจกนักเรียนอีกจำนวนหนึ่ง   ขอฝากคำขอบคุณผ่านบันทึกนี้ไปยังท่านเกษตรปรีดาและครอบครัว  ซาบซึ้งมากกับคำว่า....กัลยาณมิตรชาวบล็อก

ถ่ายภาพก่อนจาก

เล่นกล้อง..ไหมนี่

ไม่มากไม่น้อย

พอ ๆ กันกับน้องฝุ่น

เดินออกมาจากร้านอาหาร

เจอเห็ดตรงลานจอดรถ ใกล้กับสระวงกลม