กล้วยไม้ใบบัวเบ่งบานตระการตา

กลอนอย่าหายใจทิ้งเปล่า..?ยามเช้าวันนี้อากาศสดใสเลยแต่งกลอนเล่นเพลิน ๆ เจริญใจในความเป็นธรรมชาติรอบตัวเรา  สิ่งหนึ่งที่ควรคิดคำนึงคือสภาพจิตใจของเราเอง  ต้องหมั่นดูแล 

 อย่าหลงเพลินไหลไปตามกระแสใด ๆ โดยที่จิตใจควรมีสติจ้องดูอยู่ถ้าการแสจิตไหลไปทางต่ำต้องบังคับจิตใจตนเองให้หันไปในทางถูกต้องทางดีทางสว่างเพราะกระแสจิตของคนเรามักไหลไปตามทางแห่งความเสื่อมถ้าไม่ระวังตนก็จะเป็นคนหายใจทิ้งเสียเปล่าเลยเขียนกลอนสอนตนในยามเช้าเช่นนี้ดังนี้...

รุ่งอรุณอุ่นไอแสงสีดังทอง

ทาบทาท้องนภางามยามฟ้าสาง

ลมพัดหวลมวลเมฆม้วนหมู่หมอกจาง

น้ำค้างพรางพราวแพรวแวววับไว

 

มวลวิหคนกน้อยลอยเล่นลม

ชี้ชวนชมสุขสันต์วันมาใหม่

ธรรมชาติสะอาดตาพาเพลินใจ

กล้วยไม้ใบบัวเบ่งบานตระการตา

 

เรามนุษย์สุดจะดีมีธรรมะ

ไม่เลยละศีลธรรมนำตนหนา

อย่าหายใจทิ้งเปล่าเราเกิดมา

สร้างปัญญาพาใจชื่นรื่นเริง..เอย.